رشته حقوق

رسوب گذاری

دانلود پایان نامه

مقدمه :
سیستم کرتاسه آخرین و طولانی ترین سیستم مزوزوئیک بوده و در تمام ایران رسوبات عظیمی را بر جای نهاده است. در منطقه زاگرس نیز رسوبات مربوط به این سیستم، به نحو قابل ملاحظه ای مشاهده می شود. بررسی رسوبات کرتاسه در منطقه زاگرس از آن جهت حائز
شکل3-2: نقاط هاشورده خورده ی پیشنهادی اشرف زاده (1378) در امتداد بلنداهای مورد مطالعه جهت مطالعات زئوفیزیکی
اهمیت است که، این رسوبات مخازن نفتی پر اهمیت و مهمی را در خود جای داده است. ضمن
اینکه اصلی ترین سنگ منشأ این مخازن، در منطقه فروافتادگی دزفول، سازند آهکی و شیلی کژدمی است که به سیستم- پریود کرتاسه تعلق دارد.
این سیستم در زاگرس بطورکلی شامل آهک ها وشیل های دریایی است که ضخامتی بالغ بر ٣٠٠٠ متر را شامل می شود. در طول پریود کرتاسه در مناطق مختلف زاگرس سه رخساره عمده زیر تشکیل شده است:
١- رخساره های مناطق نسبتاً کم عمق وکم عمق که از نوع رخساره های نری تیک بوده و این رخساره ها عمدتاً در مناطق فارس داخلی ،فارس ساحلی و نواحی جنوبی خوزستان گسترش دارند.
٢- رخساره های مناطق عمیق که از نوع رخساره های پلانکتونی بوده و بیشتر در مناطق شمال خوزستان و لرستان گسترش دارند.
٣- رخساره های مناطق بسیار عمیق دریا که شامل تشکیلات افیولیتی (منطقه نیریز) و آمیزه رنگین می باشد.
با توجه به تقسیم سیستم کرتاسه به دو قسمت کرتاسه پائینی و بالایی، و با توجه به منطقه
مورد مطالعه ما که در بخشی از منطقه فروافتادگی دزفول قرار دارد، در ابتدای این بخش به توصیف مختصری از رسوبات کرتاسه پائینی و بالایی این مناطق پرداخته می شود.
2-7-الف:کرتاسه پیشین در ناحیه فارس و جنوب شرقی فرو افتادگی دزفول(مطیعی1383 با اندکی تغییر)
در این نواحی کرتاسه با رسوبگذاری آهک های کم عمق پلتی سازند فهلیان آغاز می شود و در تمامی طول نئوکومین ادامه می یابد. در نواحی بندر عباس سازند فهلیان بصورت همساز روی سازند سورمه قرار دارد. تفکیک این دو سازند در بعضی از مناطق بسیار مشکل و گاه غیر ممکن است. در نواحی جنوب خاوری خوزستان و جنوب فارس سازند فهلیان با ناپیوستگی بر روی سازند انیدریتی هیت قرار دارد و خود توسط آهک و شیل های سازند گدوان (‍ بارمین – آپتین) بصورت همساز و همشیب پوشیده شده است و هیچگونه حادثه ناشی از خروج از آب در مرز این دو سازند گزارش نشده است. در طول آپتین از عمق حوضه کاسته شده و رسوبات آهکی داریان این مناطق را پوشانده است. به سوی فروافتادگی دزفول ردیف بالایی مذکور بصورت جانبی به شیل ها و آهک های سازند کژدمی تغییر می یابد. در طی آلبین پیشروی مجدد دریا باعث بر جای گذاشته شدن رسوبات شیلی و آهکی سازند کژدمی مربوط به آلبین می شود. در اکثر مناطق فارس و فروافتادگی دزفول سازند کژدمی بصورت ناهمساز برروی آهکهای کم عمق داریان قرار می گیرد. در اواخر آلبین تا سنومانین کم عمق شدن دریا باعث بر جای گذاشته شدن آهکهای کم عمق سازند سروک در پهنه ی وسیعی از حوضه زاگرس شده است.
2-7-ب: کرتاسه پسین (سنومانین – ماستریشتین) در فروافتادگی دزفول(مطیعی 1383 با اندکی تغییر)
همانطور که گفته شد در اواخر آلبین و با شروع سنومانین و کم عمق شدن دریا رسوبات آهکی مربوط به سازند سروک بطور وسیعی در این مناطق بر جای گذاشته شده است.در فارس ساحلی و خلیج فارس در طی سنومانین یک واحد شیلی توسعه یافته است که در تداوم با شیل احمدی در حجاز است. نواحی فارس و فروافتادگی دزفول در تورونین مجدداً شروع به فرو نشست می نماید ولی این فرونشست در حد ایجاد محیط های کم عمق و ساحلی بوده و موجب نهشته شدن کربناتهای فوقانی سازند سروک شده است.
در اوخر تورونین بالا آمدگی ناحیه ای صورت گرفته و موجب حذف قسمت هایی از رسوبات
مربوط به این اشکوب شده است. این ناهمسازی فرسایشی ناحیه ای با توسعه رسوبات آهن دار و انقطاع رسوبی در نواحی فارس و فرو افتادگی دزفول مشخص می شود. اما در لرستان مرکزی رسوب گذاری شیلها و آهکهای رسی مربوط به محیط عمیق از آلبین تا تورونین ادامه داشته است.
تاکنون هیچ دلیلی برای وجود انقطاع رسوبی یا حذف‌شدگی در ردیف این رخساره‌ها در لرستان
دیده نشده است. در حالیکه ناهمسازی فرسایشی بعد از سنومانین به استثنای لرستان در سایر نواحی زاگرس دیده شده است. بالا آمدگی‌های طی سنومانین- تورونین باعث بوجود آمدن ساختارها و روندهایی به امتداد شمال، شمال شرقی- جنوب ، جنوب غربی شده است که در جنوب شرقی فروافتادگی دزفول و همینطور در خلیج فارس دیده می شود. بنا به گزارش Purser, 1973 و مطیعی (1366) بعضی از بلندیهای قدیمی نیز از پرمین بجای مانده اند. در بعضی از این بلندیهای قدیمی، طبقات کرتاسه بالایی بطور کلی حذف شده اند. در فواصل بین این بلندیها و نقاط پست قدیمی در فواصلی کوتاه ، تفاوت ضخامت گاهاً به بیش از۶٠٠ متر نیز می‌رسد و در بلندی‌های قدیمی گاهی رسوبات مایستریشتین و یا ترسیر بر روی رسوبات سنومانین قرار می گیرد‌، در حالیکه در مناطق پست قدیمی مجاور‌، رسوبات تورونین‌، سانتونین و کامپانین وجود دارند.
در فروافتادگی دزفول و فارس، شواهد طبیعی کافی در رأس سازند سروک مبنی بر وجود یک هیاتوس نسبتاً بزرگ است. این نبود از سنومانین شروع و تا تورونین وگاهی به صورت محلی تا ماستریشتین نیز تداوم داشته است. وجود این هیاتوس در بعضی مناطق همجوار مثل حجاز، کویت ، عراق و امّ شیف نیز گزارش شده است.
شدت و وسعت این ناهمسازی فرسایشی، در مناطق مختلف زاگرس متفاوت است. در بندرعباس مارن های گورپی با سن سانتونین- کامپانین بر روی آهک های سنومانین پایینی متعلق به بخش مدود از سازند سروک قرار دارد. رسوبگذاری کرتاسه پسین برروی پستی و بلندیهای کرتاسه پیشین در فروافتادگی دزفول و فارس با آهک های محیط کم عمق سانتونین(سازند ایلام) آغاز و با رسوبگذاری شیل های عمیق(سازند گورپی) تعقیب می گردد. بصورت محلی بعضی از مناطق از آب بیرون مانده است که نبود های چینه شناسی بزرگتر ماحصل آن است. کرتاسه پسین در نواحی فارس و فروافتادگی دزفول با یک نازک شدگی عمومی فروافتادگی دزفول و نواحی جنوبی فارس همراه است و این بدان علت است که ردیف رسوبات کرتاسه پسین در آن نواحی در بین دو نا همسازی فرسایشی قرار گرفته است.
2-7- ج: مشخصات سنگ چینه ای (لیتواستراتیگرافی) کرتاسه زاگرس (اقتباس از مطیعی 1383)
سازندهای فهلیان، گدوان، داریان از گروه خامی و سازندهای شیلی‌گرو، گروه بنگستان (سازندهای
کژدمی، سروک، سورگاه وایلام)، سازند شیلی گورپی و سازند آهکی تاربور از واحدهای سنگ چینه ای کرتاسه زاگرس بشمار میروند که در زیر به اختصار به آنها اشاره می شود:
2-7-ج-١- سازند آهکی فهلیان (Fahlian Limestone Fm. )

مطلب مشابه :  سیستم ها

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید