لذا از دیدگاه اجتماعی کار از منظر همکاری متقابل افراد با یکدیگر و رفع نیاز همدیگر مورد بحث قرار میگیرد.
2-1-1-5. کار از منظر علم اقتصاد
در علم اقتصاد کار دومین عنصر تولید معرفی‌شده و به عنوان یکی از آثار حیات انسان از شئونات ضروری زندگی او به شمار میرود. برخی از اقتصاددانان، کار را اینگونه تعریف کردهاند: «هر کوششی که انسان از روی قصد و اراده انجام دهد، و هنگام تلاش احساس ناراحتی کند و منظورش تولید چیزهایی باشد که به طور مستقیم یا غیرمستقیم نیازمندیهای او را برطرف نماید» (تقیان، 1389: 19).
از این تعریف معلوم میشود که کار در عرف اقتصاددانان دارای سه امتیاز ویژه است: 1ـ کار، آن تکاپو و تلاشی است که از روی اختیار و اراده انجام گیرد 2ـ برای کارگر ایجاد درد و ناراحتی نماید 3ـ منظور از آن تولید ثروت باشد (قریشی، 1354: 53).
بنابراین کار در علم اقتصاد، وسیله‌ای است برای تولید و کسب درآمد.
2-1-1-6. کار از نظر اسلام
تعاریف گوناگونی از کار در اسلام بیان گردیده است. برخی کار را هر نوع حرکت یا فعلی تعریف کردهاند که به وسیله انسان و از روی قصد، آگاهی و اختیار وی صادر گردد و هدف از آن رسیدن به نتایج مادی و معنوی در ساختن و بینیازی در زندگی آدمی باشد (خلیل، 1982: 123). همچنین کار به هر تلاش بدنی یا ذهنی هدف‌دار گفته میشود، که انسان را در ایجاد یا افزایش منفعت مورد قبول از منظر شرعی تشویق میکند (مرطان، 1979: 123).
در جای دیگر آمده است که کار در اسلام به تلاش و کوششی گفته میشود که در مقابل آن مال و پول قرار میگیرد. فقهای اسلامی، قاعدهی معروف «محترم بودن عمل مسلمان» را بر همین مبنا گذاشتهاند و منظورشان این است که عمل و کار مسلمان محترم بوده است و در صورتی که تلف گردد موجب ضمان خواهد شد (تقیان، 1389: 19).
با توجه به تعاریف میتوان سه ویژگی برای کار اسلامی برشمرد: 1ـ اسلام به نتیجه کار نگاه نمیکند بلکه به نفس عمل نظر دارد. 2ـ اسلام به نوع عمل نگاه میکند که آیا مشروعیت دارد یا نه؟ 3ـ ارزش کار در اسلام در محتوای ارزشی آن خلاصه میشود (شحاده، 1397: 24).
بنابراین کار در اسلام، تلاش و کوشش هدف‌داری است که نیازهای آدمی را در دنیا تأمین و راه وصول به رضوان و قرب الهی را تسهیل مینماید.
2-1-1-7. کار از نظر قرآن
کار در تلقی قرآن دنیا و آخرت به عنوان حقایقی یکپارچه دیده میشود و در حقیقت مرزی میان این دو نیست لذا کار به نحوی در قرآن به کار گرفته شده است که نمیتوانند بر فعالیتهای دنیایی صرف دلالت کنند. کار در قرآن به معنای هرگونه فعلی از افعال انسانی که موجب ارتقا یا رکود روحانی، نفسانی یا به تعبیر دقیقتر اخروی و دنیوی شود، میباشد (ولوی،1381: 24).
واژگانی چون عمل، سعی، فعل، کدح و جهد در قرآن کریم، دلالت مستقیمی بر انجام کار دارند. هر کاری که با هدف و قصد از جانداری سر زند عمل گویند. عمل اخص از فعل است چرا که در فعل قصد و هدف مطرح نیست (راغب اصفهانی، 1412: 348). سعی به معنای کوشیدن، کوشش کردن، کار کردن، عمل کردن، قصد کردن و آهنگ کردن است (عادل، 1384: 27)، این واژه سی بار در قرآن آمده است. کدح به معنای کوشش مجدانه و همراه با مرارت و سختی که انسان برای امر دنیا و آخرتش انجام دهد است و جهد به هر فعالیت جهتداری که از انسان سر زند، میگویند (ولوی، 1381: 27).
2-1-2. حکمت کار کردن
تدبیر و تدبر در عالم هستی نشان میدهد که هیچ امری در جهان هستی بدون حکمت نیست. چرایی تاکید فراوان بزرگان، عالمان و ادیان بالأخص دین اسلام به کار و تلاش، نشان‌دهنده وجود حکمتهایی متقن برای کار است. به طور کلی سه حکمت اصلی برای کار در نظر گرفته شده است، که عبارت‌اند از:
2-1-2-1. امتحان الهی
گستره رزق انسان و نحوه رسیدن به آن، میدان امتحانی است که بسیاری از صفات و خلق و خوی انسان به محک آمده و سنجیده خواهد شد (تقیان، 1389: 37). تا وقتی که انسان هیچ توانایی ندارد، نمیتوان به خوب یا بد بودن او حکم کرد؛ اما هنگامی که خداوند به بازو و اندیشهی او نیرو میدهد، امتحان الهی نیز شروع میشود (نصرتی، 1391: 12).
اینکه از چه راهی مایحتاج و اموال خود را به دست می‌آوریم و چگونه مصرف می‌کنیم؟ چه مقدار به آن‌ها دل‌بستگی داریم و حقوق نیازمندان را چگونه در نظر بگیریم؟ حقوق اموال و فعالیت را پرداخت میکنیم؟ اندکی از سؤالات این امتحان بزرگ الهی در این عرصه میباشد (تقیان، 1389: 37).
خداوند کریم در قرآن به این موضوع اشاره فرموده است: «حتماً شما را به وسیله ترس و گرسنگی و کاهش در اموال و جانها و میوهها آزمایش میکنیم و به استقامتدهندگان بشارت بده» (بقره / 155). یکی از موضوعات مهم مورد مواخذه در روز قیامت، در مورد نحوه کسب درآمد است. پیامبر اکرم (ص) میفرمایند:

                                                    .