رشته حقوق

دوران سازندگی

دانلود پایان نامه

فردوسی نیز با توجه به این دو اندیشه، دیدگاه خود را درباره ی روح و زندگی پس از مرگ و رستاخیز به خوبی بیان داشته است. معتقد است که در پس این زندگی گذرا، زندگانی جاوید است لذا در بیشتر ابیات از شاهنامه به گذرا بودن این دنیا اشاره دارد، و دلبستگی به آن را مذموم و ناپسند می داند و به ارتباط ارواح با این دنیا معتقد است.
4-4-2 رستاخیز /rastaxis/
4-4-2-1 رستاخیز در لغت
رستاخیز در لغت: اسم مرکب است. برخاستن مردگان، قیامت، روز محشر، روزی که مردگان به امر خدا زنده گردند و به اعمال آنان رسیدگی شود، این لغت در اصل راست خیز بوده یعنی ایستاده. چون روز قیامت تمام مردگان زنده شده به پای ایستند. آن روز را راست خیز گفته ا ند و رستخیز مخفف آن است و ترجمه ی عربی روز قیامت است یعنی راست ایستادن.
فرهنگ نویسان فارسی بعضی با فتح اول ضبط کرده اند. که مأخوذ از رستن با شد. و بعضی با ضم اول دانسته اند، که مأخوذ از رویید ن باشد. لیکن صحیح با کسر اول است. چه در پهلوی ریستاخیز است و ریست به معنی مرده و معنی مجموع برخا ستن مرده است. در اوستا هم ایریسته به معنی مردن است، رستاخیز، ستخیز، ساعت، روزشمار، روز جزا، معاد، قیامت، محشر، یوم الدین و حشر، نشر، یوم النشور، یوم الحشر، آزفه، ازفه، واقعه، نشور » (دهخدا /ذیل رستاخیز)
4-4-2-2 رستاخیز(resurrection) چیست؟
رستاخیز (=برخاستن مردگان ) روزی است که مردگان دوباره زنده می شوند. در قرآن صدو سی و هفت نام و تعدادی از اوصاف و نعوت در آیات مختلف برای رستاخیز ذکر شده اند.
اندیشه ی رستاخیز و چیرگی بر مرگ و تجدید حیات، از مسایلی است که در همه ی ادیان و تمدن ها مطرح است. از لحاظ مادی، رستاخیز چیزی جز احیا و تجدید حالت پیشین نیست اما از لحاظ روانی امکان این هست که رستاخیز، انسان و جهان را به مرتبه ای برتر از مرتبه ی پیشین وجود برساند، یعنی با نوعی بهبود و تکامل همراه باشد.
اندیشه ی رستاخیز از آنجا پیدا شد که در آغاز زندگی انسان طلوع هر روزه ی خورشید که گفتی هر بار از کام اژدها بیرون می آید، نو شدن دوباره را برای آدمی سبب می شد، چنان که بعدا هر ولادت تازه، تغییر تبدیلی در انسان پدید می آورد.
طوفان نوح که در بیشتر مذاهب هست گاه به صورت حیوا نی سهمناک و دریایی تصویر شده است خود نوعی رستاخیز جهانی به شمار می آمد زیرا نجات یافتگان از این طوفان مهیب، جهانی نوین را پی افکندند. روان کاوان این اندیشه را مبتنی بر اصل صورت نوعی (archetype) دانسته اند که در ضمیر آدمی نهفته است و به شکل های گوناگون می تواند جلوه گر شود.
در فلسفه ی ایران با ستان، جهان عبارت است از مقابله ی خیر و شر، و هنگامی که یکی از این دو نیرو خنثی شود و به اصطلاح اختلاف سطحی وجود نداشته باشد، جنبش باز می ایستد و زندگی مادی به پایان می رسد و آن روز رستاخیز است. در پهلوی، واژه ی فراشکرت (frashkart) به معنی قیامت و روزی است که جهان از پرتو سوشیانت که دارای فرایزدی است نو خواهد شد.
در اعتقاد ایرا نیان کهن، زرتشت در سه هزاره ی اخیر عمر جهان پدید آمد و سوشیانت آخرین فرد خاندان ا وست که دور جهان مادی را به پایان می رساند و بدی را نابود می کند. وقتی بدی از میان رفت علتی برای وجود انسان باقی نمی ماند. آن گاه، در یک نیم روز زمین و هرچه در آن است نابود می شود و داستان زندگی این جهانی به سر می رسد. در رستاخیز، مردمان همه ی قرون و اعصار، با تن خاکی خود در دادگاه اهورامزدا حضور می یابند و همه، از نیک و بد، از خاک بر خواهند خا ست، به جز افراسیاب یا کسانی که خوی دیوان داشته اند و در سرشت اهریمنی مستحیل گشته اند. نیکان، با تن خاکی خود، به بهشت و بدان نیز با همان جسم، به جهنم می روند. سپس، در پی تأثیر ستاره ی دنباله داری، موجی از فلز گداخته روی زمین جاری می شود که همگان باید از آن بگذرند و در این گذرگاه، گناهکاران از گناه خود پاک می شوند و پارسایان، گویی بر روی شیر گرم می روند. ان گاه اهورامزدا همه ی آفرینش را به سوی خود می خواند و موجودات با نوشیدن جرعه ای از شربتی که سوشیانت باهوم سفید درست کرده، جاودانی می گردند. سپس آخرین نبرد نیکی و بدی در می گیرد که در آن خیر پیروز می شود و دوزخ خود به خود نابود می شود و اهریمن به همان جایی که به جهان آمده بود می گریزد.
زمان رستاخیز برای بشر به درستی معلوم نیست. حتی پیامبر اسلام هم، زمان آن را تعیین نکرد و به تصریح قرآن (اعراف، آیه 187) دانش رستاخیز و زمان نزد خداست.» (یاحقی، 1386، ص 290)
اعتقاد به روز رستاخیز، و ایمان به آن دادگاه بزرگ که همه چیز در آن به طور دقیق مورد محا سبه قرار می گیرد، اثر فوق ا لعاده نیرومندی در کنترل انسان در برابر اعمال نادرست و ناشایست دارد، و یکی از علل جلوگیری کردن نماز از فحشاء و منکرات همین است که نماز انسان را هم بیاد مبدئی می اندازد که از همه کار ا و با خبر است و هم بیاد دادگاه بزرگ عدل خدا می افتند .
تکیه بر مالکیت خداوند نسبت به روز جزا این اثر را نیز دارد که با اعتقاد مشرکان و منکران رستاخیز به مبارزه بر می خیزد، زیرا از آیات قرآن به خوبی استفاده می شود که ایمان به “الله” یک عقیده عمومی حتی برای مشرکان عصر جاهلی بوده، لذا هنگامی که از آنها می پرسیدند: آفریدگار آسمانها و زمین کیست؟ می گفتند: خدا! و لئن سألتهم من خلق السماوات و الارض لیقولن الله (لقمان-25)
درحالی که آنها با گفتار پیامبر (ص )در زمینه معاد با ناباوری عجیبی روبرو می شدند و قال الذین کفروا هل ندلکم علی رجل ینبئکم اذا مزقتم کل ممزق انکم لفی خلق جدید افتری علی الله کذبا ام به جنه:
” کافران گفتند آیا مردی را به شما معرفی بکنیم که می گوید هنگامی که خاک شدید و پراکنده گشتید، بار دیگر آفرینش جدیدی خواهید داشت ! آیا ا و بر خدا دروغ بسته یا دیوانه است ؟ (سبا آیه 8)
اعتقاد به رستاخیز یکی از نشانه مومن و پرهیزگاران است و یکی از صفاتی است که خداوند در سوره ی بقره برای آنان برشمرده است. ایمان به رستاخیز آخرین صفتی است که در این سلسله صفاتی که برای پرهیزگاران بیان شده است ” آنها به آخرت قطعا ایمان دارند ” (و بالاخره هم یوقنون).
آنها یقین دارند که انسان، مهمل و عبث و بی هدف آفریده نشده، آفرینش برای او خط سیری تعیین کرده است که با مرگ هرگز پایان نمی گیرد، چرا که اگر در همین جا همه چیز ختم می شد مسلما این همه غوغا برای این چند روز زندگی، عبث و بیهوده بود.
او اعتراف دارد که عدالت مطلق پروردگار در انتظار همگان است و چنان نیست که اعمال ما در این جهان، بی حساب و پاداش باشد.
این اعتقاد به او آرامش می بخشد، از فشارهایی که در طریق انجام مسئولیتها بر ا و وارد می شود نه تنها رنج نمی برد بلکه از آن استقبال می کند، همچون کوه در برابر حوادث می ایستد، در برابر بی عد ا لتیها تسلیم نمی شود، و مطمئن است کوچکترین عمل نیک و بد پاداش و کیفر دارد، بعد از مرگ به جهانی وسیع تر که خالی از هر گونه ظلم و ستم است انتقال می یابد و از رحمت وسیع و الطاف پروردگار بزرگ بهره مند می شود.
ایمان به آخرت، یعنی شکا فتن دیوار عالم ماده، و ورود در محیطی عالیتر و والاتر که این جهان، مزرعه ای برای آن، و آموزشگاهی برای آمادگی هر چه بیشتر در برابر آن، محسوب می شود، حیات و زندگی این جهان هدف نهایی نیست بلکه جنبه مقدماتی دارد، و دوران سازندگی برای جهان دیگر است.
زندگی در این جهان هم چون زندگی دوران جنینی است که هرگز هدف آفرینش انسان آن نبوده، بلکه یک دوران تکاملی است برای زندگی دیگری، ولی تا این چنین سا لم و دور از هرگونه عیب متولد نشود در زندگی بعد از آن خوشبخت و سعادتمند نخواهد بود.
ایمان به رستاخیز اثر عمیقی در تربیت ا نسانها دارد، به آنها شهامت و شجاعت می بخشد، زیرا بر اساس آن، اوج افتخار در زندگی این جهان، “شهادت ” در راه یک هدف مقدس الهی است که آن محبوبترین چیز برای فرد با ایمان و آغازی است برای یک زندگی ابدی و جاودا نی.

مطلب مشابه :  زبان فارسی

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید