دوران باستان

شکل4-9- اثر تکی سدیم نیتروپروساید بر باز شدن گل و گلچه گلهای رز…………………………………..32
شکل4-10-اثرمتقابل سدیم نیتروپروساید برباز شدن گل و گلچه گلهای رز…………………………………33
شکل 4-11- اثر تکی سدیم نیتروپروساید بر درصد ماده خشک گلهای رز……………………………………34
شکل 4-12- اثرمتقابل سدیم نیتروپروساید بر درصد ماده خشک گلهای رز…………………………………..35
شکل 4-13- اثر تکی سدیم نیتروپروساید بر جذب محلول گلهای رز، لیسیانتوس و آفتابگردان………36
شکل 4-14- اثر متقابل سدیم نیتروپروساید بر جذب محلول گلهای رز، لیسیانتوس و آفتابگردان…….37
شکل 4-15- اثر تکی سدیم نیتروپروساید بر تولید اتیلن گلهای رز، لیسیانتوس و آفتابگردان…………..38
شکل 4-16- اثر متقابل سدیم نیتروپروساید بر تولید اتیلن گلهای رز، لیسیانتوس و آفتابگردان………..39
شکل 4-17- اثر تکی سدیم نیتروپروساید بر کلروفیل b گلهای رز، لیسیانتوس و آفتابگردان…………..40
شکل 4-18- اثر متقابل سدیم نیتروپروساید بر کلروفیل b گلهای رز، لیسیانتوس و آفتابگردان………..41
شکل 4-19- اثر تکی سدیم نیتروپروساید بر کلروفیل a گلهای رز، لیسیانتوس و آفتابگردان…………..42
شکل 4-20- اثر متقابل سدیم نیتروپروساید بر کلروفیل a گلهای رز، لیسیانتوس و آفتابگردان………..43
شکل 4-21- اثر تکی سدیم نیتروپروساید بر مقدار پروتئین گلهای رز، لیسیانتوس و آفتابگردان………44
شکل 4-22- اثر متقابل سدیم نیتروپروساید بر مقدار پروتئین گلهای رز، لیسیانتوس و آفتابگردان……45
چکیده
به منظور بررسی اثرسدیم نیتروپروساید برعمر گلجایی گل های شاخه بریده رز، آفتابگردان و لیسیانتوس مطالعه ای در قالب آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح کاملاً تصادفی با دو فاکتور سدیم نیتروپروساید در چهار سطح(0، 20، 40 و 60 میکرومولار) در 12 تیمار،3 تکرار و 36 کرت با 180 شاخه گل انجام شد. در این آزمایش صفاتی همچون قطر گل(شاخص کاهش قطر گل)، شمارش گلچه، درصد ماده خشک، کاهش درجه بریکس، عمر گلجایی، جذب آب، میزان پروتئین گلبرگ، شمارش باکتری در محلول گلجایی و ساقه، میزان کلروفیل برگ و میزان اتیلن ارزیابی شدند. بیشترین عمر گلجایی در گل رز با غلظت 20 میکرومولار سدیم نیتروپروساید و آفتابگردان با غلظت 60 میکرومولار سدیم نیتروپروساید حاصل شد. تیمار با سدیم نیتروپروساید در مقایسه با تیمار شاهد میزان جذب آب و درجه بریکس و درصد ماده خشک را افزایش دادند. تحقیق حاضر نشان می دهد که با استفاده از غلظت های مناسب سدیم نیتروپروساید می توان عمر پس از برداشت گل های شاخه بریده رز، آفتابگردان و لیسیانتوس را افزایش داد.
کلمات کلیدی: سدیم نیتروپروساید- عمر گلجایی- رز- آفتابگردان- لیسیانتوس.
فصل اول
(مقدمه)
1-1- تاریخچه، گیاه شناسی و پراکنش گل رز
قدمت گل رز به دوران باستان باز می گردد. فسیل های گل رز مربوط به 35 تا 70 میلیون سال پیش بوده اند. در تمدن کهن یونان و روم و در اسطوره شناسی و ادبیات از گل رز به عنوان سمبل عشق، زیبایی و شادی یاد می شود. رزهای وحشی از زمان ماقبل تاریخ وجود داشته اند و حدود 150 گونه از آن ها در اروپا، آسیا و خاورمیانه رشد پیدا کرده اند و بعدها به دست بشر مورد کشت و کار و اصلاح نژاد قرار گرفته اند (گودین، 2001).
واژه rosa در زبان لاتین به معنای گل سرخ است که به زبان اسکانی یونانی های مهاجر در جنوب ایتالیا بوده است. در قرن 12 میلادی این گل به اروپا راه یافت و به علت رنگ قرمز روشن آن را گل سرخ یا رز نامیدند. اولین بار میشل آدانسون، طبیعی شناس فرانسوی در سال های 1763 تا 1963 نام رزا را برای خانواده گل سرخیان انتخاب کرد (هی وود،2007).
گل رز با نام علمی Rosa hybrida متعلق به تیره گل سرخیان می باشد و از لحاظ نحوه رشد، شکل بوته و تولید گل به انواع رزهای مینیاتوری، پاسیویی، هیبرید چای، فلوریبندا، درختچه ای و بالا رونده تقسیم می شود. گیاهان این خانواده به صورت علفی، درخت یا درختچه ای هستند. رز دارای گل های مشخص، منظم، دوجنسی و گاهی تک جنسی است که گلبرگ ها در آن آزادند. برگ های گل رز متناوب و ساقه های آن تیغ دارند که البته انواع اصلی و قدیمی دارای ساقه های بسیار پرتیغ بوده اند. در این گل 5 عدد کاسبرگ و 15 عدد یا بیشتر پرچم وجود دارد و دانه های بدون آلبومن هستند. تخمدان به صورت فوقانی یا تحتانی است که این به جنس آن بستگی دارد(ویسمان و ریتز، 2007).
1-2- اهمیت اقتصادی گل رز

                                                    .