در مطالعات مختلف

در مطالعات مختلف

اگرچه این کانال های لترالی ممکن است در بیشتر دندان ها وجود داشته باشند، اما به علت نازکی و قطر کم آنها شناسایی و تشخیص آنها از طریق رادیوگرافی های پری ایکال اغلب امری دشوار می باشد. این کانال ها زمانی آشکار می شوند که کانال ها توسط مواد پرکردگی پر شوند و سیلر داخل این کانال ها نفوذ نماید (8).
در مطالعات مختلف، مشاهده شده است که توانایی رادیوگرافی های معمولی در شناسایی کانال های فرعی به صورت معناداری کمتر از روش های دیگر می باشد. برای کشف این کانال ها، CBCT، میکرو CT، اولتراسونیک و یا استفاده از میکروسکوپ از روش های کمکی با دقت بالا می باشند (9).
با این حال دو علامت رادیوگرافیک که می توانند دال بر وجود کانال های فرعی باشد عبارت اند از:
گشاد شدگی لوکالیزه پریودونتال لیگامان در سطوح طرفی ریشه؛
وجود یک ضایعه طرفی واضح که به علت شکستگی ریشه نباشد (10).
در بررسی منشا یک sinus tract در حالتی که گوتا پرکا به سطوح طرفی ریشه متمایل شود، در این صورت احتمالا ضایعه مربوط به کانال های اضافی می باشد (10).
4-2-1 جایگاه و شیوع کانال های لترالی
کانال های لترالی در هر سطحی از ریشه دیده می شوند. اما این کانال ها بیشتر در یک سوم انتهایی ریشه مشاهده می شوند. این کانال ها بیشتر درریشه های دندان های مولر و پرمولر مشاهده می شوند. با این حال این کانال ها در یک سوم کرونالی ریشه و یا در دندان های قدامی نیز مشاهده می شوند (8).
5-2-1 شکل بندی های مختلف کانال های ریشه ای
دانشمندان مختلف تاکنون تقسیم بندی های متفاوتی برای شکل بندی های مختلف کانال های ریشه ای در دندان های مختلف ارائه داده اند. یکی از این تقسیم بندی ها، طبقه بندی Wein می باشد:
Type I: یک کانال که به یک فورامن اپیکالی ختم می شود.
Type II: دو کانال که به یک فورامن اپیکالی ختم می شود.
Type III: دو کانال که به دو فورامن اپیکالی ختم می شود.
Type IV: یک کانال که به دو فورامن اپیکالی ختم می شود (11).
در یک تقسیم بندی دیگر آقای Vertucci شکل بندی های مختلف کانال ریشه ای را به 8 گروه تقسیم نمود:
Type I: یک کانال منفرد از اتاقک پالپ تا اپکس
Type II: دو کانال جدا از هم از اتاقک پالپ خارج شده و در نزدیکی اپکس به هم متصل می شوند.
Type III: یک کانال اتاقک پالپ را ترک کرده و دو کانال می شود که در نهایت به هم متصل می شوند.
Type IV: دو کانال مجزا از اتاقک پالپ تا اپکس
Type V: یک کانال اتاقک پالپ را ترک کرده و دو کانال می شود که در نهایت به دو فورامن اپیکال مجزا ختم می شوند.
Type VI: دو کانال مجزا از هم اتاقک پالپ را ترک کرده و در تنه ریشه یکی شده و در نهایت جدا می شوند و به دو فورامن اپیکال ختم می شوند.
Type VII: یک کانال اتاقک پالپ را ترک کرده و در تنه ریشه به دو کانال تقسیم شده و دوباره به هم متصل می شوند و در نهایت جدا می شوند و به دو فورامن اپیکال ختم می شوند.
Type VIII: سه کانال مجزا و مشخص از اتاقک پالپ تا اپکس (شکل 1-1) (11).
شکل 1-1: انواع مورفولو‍ژی کانال ریشه بر اساس طبقه بندی Vertucci

Share