دانلود تحقیق در مورد سلاح های شیمیایی

شیمیایی اشاره و از کنفرانس خلع سلاح و همه دولتها خواست تا جهت اعمال این ممنوعیت تمامی تلاش های خود را به کار گیرند.( ۱۱۵/۴۴، ۱۹۸۹، UN)
در ۴ دسامبر ۱۹۹۰ بار دیگر مجمع عمومی با قطعنامه ای شبیه قطعنامه های قبلی به اهمیت تدوین کنوانسیون سلاح های شیمیایی پرداخت. و از افزایش حضور کشورها در تدوین پیش نویس اولیه ابراز خشنودی نمود. و از اقدامات کشور آمریکا و شوروی سابق قدردانی و این اقدامات را گامی بلند در جهت نیل به کنوانسیون سلاح های شیمیایی دانست.( ۵۷/۴۵، ۱۹۹۰، UN)
در ۶ آوریل ۱۹۹۱ شورای امنیت با صدور قطعنامه ۶۸۷ به انهدام کلیه سلاح های کشتار جمعی عراق تحت نظارت بین المللی اشاره کرده بود. که با پذیرش این قطعنامه کمیسیون ویژه خلع سلاح سازمان ملل (آنسکام) شکل گرفت. این کمیته در بررسی از مراکز شیمیایی که تعداد آنها به یازده مرکز می رسید به انهدام سلاح های شیمیایی پرداختند که در قسمتی از این گزارش که در سال ۱۹۸۸ منتشر کرد به انهدام ۳۸۵۳۷ عدد سلاح شیمیایی و ۶۹۰ تن گاز شیمیایی اشاره کرده است.(www.unscom.org)
مجمع عمومی با تصویب قطعنامه ۳۵/۴۶ در ۶ دسامبر ۱۹۹۱، هر عملی را که تجاوز یا تهدید به تجاوز از تعهدات پروتکل ژنو باشد را به شدت محکوم می کند و تصمیمات اخیر شورای امنیت که شامل چند بیانیه و قطعنامه بود را راهکاری مناسب در رفع این تهدیدات دانست. و در پایان این قطعنامه دولت ها را ترغیب به ارائه ابتکارات در جهت نیل به تدوین کنوانسیون نمود.( ۳۵/۴۶، ۱۹۹۱، UN)
و اما در آخرین قطعنامه سازمان ملل قبل از انعقاد کنوانسیون سلاح های شیمیایی، مجمع عمومی در ۳۰ دسامبر ۱۹۹۲ با صدور قطعنامه ۳۹/۴۷ با اشاره به طولانی شدن عزم جامعه بین المللی برای رسیدن به منع تولید، توسعه و انتقال سلاح های شیمیایی که ادامه حمایت از پروتکل ژنو ۱۹۲۵ می باشد از پذیرفته شدن پیش نویس کنوانسیون توسط کنفرانس خلع سلاح که موفقیت تاریخی محسوب می شود خبر داد. و از رئیس جمهور فرانسه دعوت نمود تا در مراحل تشریفاتی امضای این کنوانسیون در ۱۳ ژانویه ۱۹۹۳ سهیم باشد. و همچنین از دبیرکل خواست تا زمانی که کنوانسیون در پاریس برای امضاء مفتوح است امین کنوانسیون باشد در پایان هم از تمامی کشورها برای الحاق جهانی به کنوانسیون دعوت نمود.( ۳۹/۴۷، ۱۹۹۲، UN)
در اولین قطعنامه سازمان بعد از انعقاد کنوانسیون سلاح های شیمیایی، مجمع عمومی از استقبال دولت ها در الحاق به این کنوانسیون ابراز خشنودی نمود. و اشاره نمود که با انجام تعهدات این کنوانسیون توسط کشورها خطر استفاده از این سلاح ها علیه بشریت کنترل و از بین می رود. در پایان این قطعنامه مقرر شد که هر ساله قطعنامه ای در خصوص وضعیت کنوانسیون منع توسعه، تولید و انباشت و استفاده از سلاح های شیمیایی و انهدام آنها صادر شود.( ۴۵/۵۱، ۱۹۹۶، UN)
مجمع عمومی در ۲۲ می ۱۹۹۷ قطعنامه ای با موضوع همکاری میان سازمان ملل و سازمان سلاح های شیمیایی تصویب نمود که در این قطعنامه بر لزوم همکاری بین دو سازمان تأکید شده بود. همچنین در این قطعنامه عنوان شده بود که تیم های بازرسی سازمان سلاح های شیمیایی می توانند از جواز عبور (لسه پاسه) اعضای سازمان ملل استفاده کنند. همچنین در این قطعنامه به لزوم انعقاد موافقت نامه میان دو سازمان تأکید شد. ( ۲۳۰/۵۱، ۱۹۹۷، UN) پس از این قطعنامه تقریباً دو سال یکبار قطعنامه ای با این موضوع توسط مجمع تصویب می شود. که در سال ۲۰۰۱ طی قعنامه ۲۳۸/۵۵ موافقت نامه مابین دو سازمان توسط مجمع به تصویب رسید.
طبق قطعنامه ۴۵/۵۱ مجمع، در سال ۱۹۷۷ نیز قطعنامه ای در خصوص وضعیت کنوانسیون منع توسعه، تولید و انباشت و استفاده از سلاح های شیمیایی و انهدام آنها در مجمع عمومی تصویب شد. که در این قطعنامه و قطعنامه های بعدی که تا سال ۲۰۱۲ توسط مجمع صادر شد در ابتدا با دعوت از کشورهای غیر عضو کنوانسیون جهت الحاق هر چه سریعتر به کنوانسیون و همچنین تأکید بر اهمیت اجرای مفاد کنوانسیون به تداوم کار سازمان منع سلاح های شیمیایی جهت منع کامل سلاح های شیمیایی پرداخته و در ادامه اجرای کنوانسیون را ضامن افزایش صلح و امنیت بین المللی دانسته و همچنین عنوان می کندکه اجرای مقررات این کنوانسیون مانعی برای توسعه اقتصادی و تکنولوژیکی در زمینه فعالیت های شیمیایی نمی باشد.
مجمع در ۲۰ دسامبر ۲۰۱۰ با صدور قطعنامه ای در خصوص اقدامات همکاری برای ارزیابی و افزایش سطح آگاهی از اثرات زیست محیطی مربوط به ضایعات نشأت گرفته از مهمات رها شده در دریا، از کشورها و سازمان های بین المللی و منطقه ای درخواست می کند که با مطالعه این موضوع، اطلاعاتمربوط به اثرات زیست محیطی مهمات شیمیایی رها شده در دریا را برای افزایش آگاهی به طور داوطلبانه در اختیار دیگران قرار دهند.( ۱۴۹/۶۵، ۲۰۱۰، UN)
در این بخش سعی شد تا اقدامات سازمان ملل بالاخص قطعنامه های که مجمع عمومی تصویب کرده را مورد بررسی قرار دهیم. هر چند که این قطعنامه ها جنبه الزام آوری نداشته اما در ایجاد حقوق بین الملل عرفی در این خصوص نقش بسزایی داشتند. اما آخرین اقدام سازمان در این زمینه اعزام گروه حقیقت یاب به سوریه جهت تحقیق در خصوص استعمال سلاح شیمیایی می باشد. سازمان ملل در جنگ شیمیایی عراق علیه ایران نیز اقداماتی را ترتیب داد که در فصل بعدی به طور مفصل بحث می شود.
فصل سوم :
جنگ شیمیایی عراق علیه ایران و عملکرد سازمان ملل متحد

رژیم عراق از همان آغاز جنگ تحمیلی، علاوه بر حملات موشکی و بمباران مناطق غیرنظامی و جنایات متعدد جنگی دیگر برای پیشبرد اهداف تجاوزکارانه خود از سلاح های شیمیایی استفاده کرده است. استفاده عراق از جنگ افزارهای مزبور، از موارد آشکار نقض مقررات بین المللی و از نمونه های جنایت علیه صلح و بشریت است. عراق با پذیرش و تصویب کنوانسیون ها و مقررات بین المللی مربوط به سلاح های شیمیایی رسماً متعهد شده است که از کاربرد این گونه سلاح ها امتناع کند ولی در عمل به شدیدترین نحو این تعهدات را نقض نمود و به طور گسترده علیه سربازان و مردمان غیرنظامی ایران و خود از سلاح های شیمیایی استفاده نمود. لذا در این فصل برآنیم تا ضمن نگاه اجمالی به کاربرد عراق از سلاح های شیمیایی اقدامات سازمان ملل را در این زمینه مورد بررسی قرار دهیم و در پایان مسئولیت کشورهای صادر کننده تجهیزات شیمیایی به کشور عراق را به اثبات برسانیم.
بخش اول: نگاه اجمالی به حملات شیمیایی عراق
عراق در دهه۱۹۷۰صنایع شیمیایی خود را توسعه داده و توانایی ساخت خردل و تابون و دیگر عوامل شیمیایی را به واسطه کمک کشورهای غربی همچون شوروی سابق و آلمان بدست آورده بود.

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  ۴۰y.ir  مراجعه نمایید
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در نوامبر۱۹۸۰ اولین حمله شیمیایی هواپیماهای عراقی به شهر «سوسنگرد» گزارش شد. چند ماه بعد وزیر خارجه ایران گزارش ۴۱ مورد حمله شیمیایی عراق به نیروهای ایرانی را که منجر به شهادت ۱۰۹ نفر و مجروح شدن صدها نفر دیگر شده بود را در کنفرانس خلع سلاح شیمیایی در ژنو ارائه کرد و در مارس۱۹۸۴ تیم اعزامی سازمان ملل استفاده عراق از سلاح شیمیایی را در هورالهویزه تأیید کرد.(فروتن، ۱۳۸۰، ۱۶۶)
در زمستان ۱۳۵۹ یعنی چند ماه بعد از جنگ تحمیلی عراق از گلوله های شیمیایی که غالباً گاز اشک آور و تهوع زا بود، استفاده نمود که استفاده از آن کاملاً محدود و احتمالاً آزمایشی بود. اما از اواسط سال ۱۳۶۲ حملات هدفمند شیمیایی عراق علیه ایران آغاز گردید و در طول جنگ بیش از سی حمله علیه مناطق مسکونی انجام شد. (www.jomhourieslami.com)
در مرداد ماه ۱۳۶۲ هفت حمله شیمیایی مهم در منطقه عملیاتی شمال غرب کشور شامل منطقه عملیاتی والفجر۲، پیرانشهر و حاج عمران صورت گرفت. در منطقه حاج عمران بعد از انفجار بمب ها در حمله های ۱۷و۱۸ مرداد ۱۳۶۲ دود سیاه رنگی در منطقه پخش شد و ذرات ریزی روی زمین، تجهیزات و نیروها را گرفت و بوی تند خاصی مشابه سیر در منطقه پخش شد. پس از ۳-۲ ساعت نیروها دچار قرمزی چشم شدند و۷-۵ ساعت بعد استفراق شروع شد. در آبان ماه ۱۳۶۲ منطقه وسیعی از غرب کشور چند روز پس از عملیات والفجر۴، با گاز خردل بمباران شد که ده نفر از مردم شهر بانه و سردشت شهید شدند. در تاریخ نوزدهم اسفند ماه۱۳۶۲بر اثر حملات شیمیایی عراق در جزایر مجنون ۵۴۳ رزمنده با گاز خردل مصدوم و تعدادی شهید شدند. (www.dsrc.ir)

در تاریخ سوم اسفند ماه ۱۳۶۳ در جنوب در روز چهارم عملیات خیبر، عراق دست به عملیات شدید شیمیایی با استفاده از گاز خردل زد و طی ۴۸ ساعت حدود ۵ تن گاز خردل را با یکصد بمب بروی رزمندگان ریخت که نتیجه آن ۲۱۰۰ نفر مصدوم بود.(نیکخواه بهرامی، ۱۳۹۱، ۱۸)
در روز ۲۲ اسفند ماه ۱۳۶۳ عراق حملات شیمیایی شدیدی را در جزایر مجنون از سر گرفت که از مجموعه گاز خردل و گاز اعصاب بر علیه سربازان ایرانی استفاده نمود که در نتیجه آن ۲۲۳۱ نفر مصدوم و ۳۲ نفر شهید شدند.( www.dsrc.ir)
در بعد از ظهر چهارشنبه بیست و سه بهمن ماه ۱۳۶۴ عراق با استفاده از هواپیما منطقه آزاد شده فاو را به شدت مورد حمله شیمیایی قرار داد. که این حملات عمدتاً با گاز اعصاب و خردل بوده است و طی دو روز تعداد مصدومین شیمیایی در منطقه فاو ناشی از گازهای خردل، اعصاب (سیانید) به ۸۵۰۰ نفر رسید.( www.jomhourieslami.com)
متأسفانه آن که در صبح هشتم اسفند ماه ۱۳۶۴ بیمارستان صحرایی حضرت فاطمه زهرا (س) بوسیله ده فروند هواپیمای عراقی بمباران شیمیایی شد و به همین دلیل با مصدومیت عده کثیری از پرسنل بیمارستان، این مرکز درمانی برای مدت طولانی از فعالیت باز ایستاد.(فروتن، ۱۳۸۰، ۱۳۰)
در تاریخ دهم دی ماه ۱۳۶۵ یک بیمارستان صحرایی در سومار در اثر بمباران شیمیایی با گاز خردل به شدت آلوده شد و جمع زیادی از کادر پزشکی این بیمارستان مصدوم شدند که آمار موجود ۴۰۰ مصدوم و ۲۰ شهید را گزارش می نماید.(فروتن، ۱۳۸۰، ۱۴۶)
حمله به سردشت در تیر ماه ۱۳۶۶ از فجیع ترین حملات شیمیایی عراق به مناطق مسکونی بود. در این حمله که از گاز خردل و اعصاب استفاده شده بود از جمعیت ۱۲ هزار نفری سردشت ۱۳۰ تن کشته و چهار هزار نفر مصدوم شدند. جمهوری اسلامی ایران نیز پس از این واقعه، شهر سردشت را نخستین شهر قربانی جنگ افزارهای شیمیایی در جهان پس از بمباران هسته ای هیروشیما نامید. www.chemicalvictims.com))
در روز پنجشنبه بیست و هفتم اسفند ماه ۱۳۶۶ شهر حلبچه در استان کردستان عراق و روستاهای اطراف به شدت حملات شیمیایی با گاز اعصاب و سیانید قرار گرفت و در این فاجعه ۵۰۰۰ کشته و ۷۰۰۰ مصدوم بجا ماند که در روزهای بعد جاده های ارتباطی و روستاهای اطراف را با گاز خردل نیز مورد حمله قرار داد.( www.jomhourieslami.com)
در بهار ۱۳۶۷ با فعال شدن مجدد جبهه های عملیاتی جنوب حملات شیمیایی عراق نیز مجداداً در این مناطق شدت یافت که در بیست و هشتم فروردین ماه ۱۳۶۷ عراق حمله وسیع شیمیایی را به منطقه فاو در خطوط مقدم و پشتیبانی آغاز کرد. در روز پنجشنبه اول اردیبهشت ماه ۱۳۶۷ عراق روستاهای خوزستان در اطراف دارخونین و هویزه را با گاز اعصاب و سیانید مورد حمله قرار داد. و در همین روز مناطق واقع در اطراف جاده اهواز – خرمشهر را نیز مورد حمله قرار داد .(نیکخواه بهرامی، ۱۳۹۱،۲۳)
در تاریخ چهارم تیر ماه ۱۳۶۷ حمله عراق به جزایر مجنون با عوامل شیمیایی آغاز شد و شدت حمله به حدی بود که با مصدوم نمودن سربازان و گرد و خاک حاصله عراق جزایر مجنون را تصرف نمود . با توجه به ناپایداری گاز اعصاب بعد از مدتی عراقی ها وارد منطقه شدند. و سرانجام آخرین حمله شیمیایی عراق در مرداد ماه ۱۳۶۷ در شهر اشنویه اتفاق افتاد که با پرتاب ۸ بمب از یک هواپیمای ملخی با استفاده از گاز خردل انجام شد که ۲۶۸۰ مصدوم غیرنظامی بر جای گذاشت و بعد از توقف جنگ ایران و عراق، رژیم عراق حملات شیمیایی را متوجه مخالفان و مناطق کردنشین عراق نمود.( www.dsrc.ir)
بخش دوم: اعزام هیئت های کارشناسی سازمان ملل
گفتار اول: اعزام اولین هیئت کارشناسی
به دنبال کاربرد سلاح های شیمیایی از جانب عراق علیه ایران از اوایل جنگ تا سال ۱۳۶۲ موجب شد تا دولتمردان ایرانی به طور جدی پیگیر حملات شیمیایی عراق از طریق سازمان ملل شوند لذا با ارسال نامه های متعدد به دبیرکل سازمان ملل متحد و اعلام حملات شیمیایی عراق خواهان اعزام گروه کارشناسی به منطق شدند. که در نهایت با پیگیری های مستمر، سازمان ملل در تاریخ ۱۹ اسفند ۱۳۶۲ (۱۰ مارس ۱۹۸۴) اعلام کرد که گروه کارشناسی به درخواست ایران برای مشاهده آثار حملات شیمیایی به مناطق جنوب ایران اعزام می شوند.
در پی اعلام اعزام گروه کارشناسی توسط دبیرکل در تاریخ ۲۲ اسفند ۱۳۶۲ هیئتی از ژنو عزیمت و در ۲۳ اسفند وارد تهران شدند. مدت مأموریت هیئت شش روز از ۲۳ اسفند تا ۲۹ اسفند ۱۳۶۲ (۱۳ تا ۱۹ مارس ۱۹۸۴) بود. دبیرکل از هیئت خواسته بود در حد امکان تعیین کنند آیا سلاح های شیمیایی مورد استفاده قرار گرفته است یا خیر؟ و چنانچه مورد استفاده قرار گرفته میزان و نوع آن مشخص شود. هیئت مزبور متشکل از افراد ذیل بود:
دکتر مانوئل دومنیگوئز: از اعضای بهداری ارتش و متخصص در جراحات ناشی از سلاح های بیولوژیکی و شیمیایی، استاد پزشکی پیشگیری دانشگاه کمپلوتنس مادرید اسپانیا.
دکتر گوستاو آندرسون : دارای مدرک دکترا و رئیس بخش شیمی تحلیلی انیستیتوی پژوهش های دفاع ملی اومه آ سوئد.
دکتر پیتر دان: سرپرست هیئت علمی آزمایشگاه پژوهش های مواد سازمان علوم و تکنولوژی دفاعی وزارت دفاع ملبورن استرالیا.
سرهنگ اوبرست اولریش ایموبرستگ: دکترای شیمی، رئیس سابق بخش دفاع هسته ای، بیولوژیک و سلاح شیمیایی وزارت دفاع برن سوئیس.
دکتر رضا اقبال از پاکستان، معاون سیاسی دفتر معاونین دبیر کل در امور ویژه سیاسی به عنوان رئیس و هماهنگ کننده سفر هئیت را بر عهده داشت.
۱٫ اقدامات هیئت اعزامی در ایران
در اولین روز هیئت اعزامی پس از ورود به تهران در جلسه توجیهی در وزارت امور خارجه شرکت کر
دند و بعد از ظهر همان روز در بازدید از مرکز پزشکی قانونی تهران از نزدیک اجساد شهیدان شیمیایی را مشاهده و معاینه کردند.
در روز دوم ۲۴ اسفند ۱۳۶۲ (۱۴ مارس ۱۹۸۴) به دنبال حمله شیمیایی عراق در جزایر مجنون و هورالهویزه اعضای هیئت به خوزستان عازم شدند تا از منطقه عملیات بازدید کنند و از نزدیک آثار انفجار هشت بمب شیمیایی را مشاهده و از آنها نمونه برداری کنند. سه بمب عمل نکرده ی ۲۵۰ کیلو گرمی را هم برای گرفتن نمونه های دقیق به تهران فرستادند. بعد از ظهر هم اعضای هیئت به بیمارستان های اهواز رفتند تا با مصدومان شیمیایی دیدار و مصاحبه کنند.
در روز پنجشنبه ۲۵ اسفند ۱۳۶۲ (۱۵ مارس ۱۹۸۴) هیئت کارشناسی پس از بازگشت از اهواز در بیمارستان های تهران مصدومان را معاینه و به نمونه برداری و آزمایش از آنها پرداختند.
در روز جمعه ۲۶ اسفند ۱۳۶۲ (۱۶ مارس ۱۹۸۴) هیئت کارشناسی به آزمایش بقایای بمب های شیمیایی جمع آوری شده در مناطق عملیاتی پرداختند و پس از آن برای سومین بار از مراکز پزشکی تهران بازدید و از اجساد شهدا نمونه برداری کردند.
در روز شنبه ۲۷ اسفند ۱۳۶۲ (۱۷ مارس ۱۹۸۴) هیئت کارشناسی به بررسی دقیق تر محتویات بمب های شیمیایی جمع آوری شده از مناطق عملیاتی پرداختند و با نمونه های دیگری که از مناطق آلوده برداشته شده بود برای آزمایش های دقیق تر به آزمایشگاه های تحقیقات شیمیایی معتبر و مورد قبول سازمان ملل در کشورهای سوئد، سوئیس و اسپانیا فرستاده شد. و پس از آن برای گرفتن اطلاعات بیشتر با مقامات ایرانی مصاحبه کردند.
در روز یکشنبه ۲۸ اسفند