ساعد،نادر؛خلع سلاح و کنترل تسلیحات کشتار جمعی پس از یازده سپتامبر : همکاری بین المللی یا یکجانبه گرایی؟،فصلنامه سیاست دفاعی،بهار و تابستان 1381،شماره 38 و 39،ص144.
Case concerning the Frontier Dispute (Burkina Faso/Niger). 16 April 2013 No. 2013/8 The International Court of Justice (ICJ) also available on the following website:
United Nations Development Programme , ,p2(last visiy 16/7/2014)
یزدانی،عنایت الله؛تویسرکانی،مجتبی؛بهرامی،سمیه؛ناتو و سپر دفاعی موشکی ملی؛فصلنامه ژئوپلتیک،زمستان 1390،دوره 7،شماره 4(پیاپی 24)؛ص24.
وضعیت فعلی تسلیحات متعارف در سطح کشورهای جهان حکایت از افزایش روند تولید و توسعه تسلیحات متعارف دارد . این وضعیت در نهایت منجر به همان اصطلاح معمای امنیت می شود که نخستین بار از سوی جان هرز به کاربرده شد و بر طبق آن از منظری واقع گرا،عقیده بر این است که هر چند کشورها با هدف امنیت سازی بیشتر اقدام به ارتقای توان نظامی خود می کنند اما این اقدام به دلیل ماهیت آنارشیک نظام بین الملل به صورت اجتناب ناپذیری به ناامنی بیشتر برای سایرین می انجامد.برای اطلاعات بیشتر ن.ک به :کولایی،الهه و نوری،علی رضا؛معمای امنیت و آینده نظام کنترل تسلیحات دوجانبه بین روسیه و آمریکا،فصلنامه سیاست دانشگاه تهران،دوره 42،تابستان 1391،شماره 2،ص144.
البته نباید تصور نمود که پایان جنگ سرد منجر به کاهش سرمایه گذاری تمامی دولت ها بر روی واحدهای نظامی و تولید و کاربرد تسلیحات متعارف خود شد. نمونه بارز این روند را می توان نیروهای مسلح ترکیه بعد از پایان جنگ سرد دانست.نیروهای مسلح ترکیه از ثمرات برنامه نوسازی دفاعی که در سال های پایانی جنگ سرد با هدف ایجاد یک نیروی نظامی توانمند در جنگ های هوایی و زمینی به عنوان بخشی از ناتو آغاز شده بود،بهره مند شدند.پس از پایان جنگ سرد،در حالی که سایر کشورهای عضو ناتو به سوی استفاده صلح آمیز و کوچک سازی تاسیسات نظامی خود پیش رفتند،آنکارا هم چنان به افزایش هزینه های نظامی خود در عرصه کلان نظامی ادامه داد به طوری که عمده پیش بینی ها در آن زمان حاکی از آن بود که هیچ یک از همسایگان ترکیه حتی احتمالا نیروهای مسلح متعارف روسیه به تنهایی توانایی رقابت با توانمندی های نظامی ترکیه را در کوتاه مدت و میان مدت نداشته باشند.برای اطلاعات بیشتر در زمینه سرمایه گذاری عمده نظامی دولت ترکیه بر روی نیروهای مسلح خود پس از پایان جنگ سرد ن.ک به :روبرت هیکوک،مایکل؛نوسازی نظامی و استراتژی ترکیه برای آینده،ترجمه مرتضی شمس،فصلنامه سیاست دفاعی،پاییز و زمستان 1379،شماره 32 و 33،ص130.
محمدی نجم،سید حسین؛ عزیزی بساطی،مجتبی؛مداخله نظامی:گره گشای سیاست خارجی آمریکا(با نگاهی به ایران)،مجله سیاست دفاعی،سال بیست و یکم،شماره 83،تابستان 1392،ص39.
ودوو،اولویه؛حفاظت از قربانی های در گیری های مسلحانه تحت لوای حقوق اسلامی و حقوق بشردوستانه بین المللی،سحنرانی در همایش 2006 قم با موضوع اسلام و حقوق بشردوستانه،چاپ شده در مجموعه مقالات کتاب اسلام و حقوق بین الملل بشردوستانه،2006،ص25.
نمامیان،پیمان؛حقوق بین الملل کیفری: چالش ها،هنجارها و راهبردهای مبارزه با تروریسم،انتشارات مجد،چاپ اول،1391،صص 53-54.
ساعد وکیل،امیر؛مجمع عمومی سازمان ملل متحد:پیشگام نهضت همکاری بین المللی تا مسئولیت حمایت،چاپ شده در مجموعه مقالات کتاب جامعه بین المللی و حقوق بین الملل در قرن بیست و یکم،موسسه مطالعات حقوقی شهر دانش،چاپ اول،1392،ص339.
ابراهیمی،شهروز؛سازمان ملل متحد:خلع سلاح و کنترل تسلیحات بعد از جنگ سرد،فصلنامه سیاست دفاعی،تابستان 1380،شماره 35،ص48.
گزارش همایش خلع سلاح،کنترل تسلیحات و حقوق بین الملل/گروه روابط بین الملل،فصلنامه سیاست دفاعی،زمستان 1377،شماره 25،ص155.
کالجی،شهرام؛کنترل تسلیحات:از رویا تا واقعیت،ماهنامه گزارش،مرداد 1388،شماره 210،ص20.
بلوجی،حیدرعلی؛جایگاه خلع سلاح و کنترل تسلیحات در تئوری های روابط بین الملل،فصلنامه سیاست خارجی،بهار 1382،شماره 65،ص147.
Stockholm International Peace Research Institute,’’Conventional arms control and military confidence building’’,( last visit 8/11/2014)
Batchelor, Peter and Kenkel, Kai Michael,’’ Controlling Small Arms: Consolidation, Innovation and Relevance in Research and Policy’’, Routledge,2013,pp 248-249.
عباسی،مجید؛محمدی،وحید؛تببین رئالیستی منازعه بین المللی قدرت در سوریه و پیامدهای آن برای امنیت جمهوری اسلامی ایران،پژوهش نامه ایرانی سیاست بین الملل،سال اول،شماره 2،بهار و تابستان 1392،صص71-72.
‘’Politics among Nations’’
ستوده آرانی،محمد؛انقلاب اسلامی و نظریه پردازی در روابط بین الملل،فصلنامه مطالعات معرفتی در دانشگاه اسلامی،تابستان 1386،شماره 34،ص147.
نوریان،اردشیر؛منازعه و همکاری در روابط بین الملل:نقش قدرت در حفظ صلح و امنیت جهانی،فصلنامه سیاست خارجی،بهار 1388،شماره 88،ص223.
در واقع بر مبنای دیدگاه واقع گرایان بایستی میان سیستم موازنه قدرت داخلی و بین المللی قایل به تفکیک شد چرا که معیار و ضابطه اصلی این تمایز،وجود استقلال و خودمختاری است.بدین معنی که در چهارچوب حکومت های ملی و داخلی،بازیگران(افراد،گروه های قومی و نژادی،شرکت ها،شهرداری ها،احزاب سیاسی،اتحادیه های کارگری و …..)از استقلال عمل تام برخوردار نیستند زیرا هر یک از آنها می بایست از اقتدار مرکزی مشروع تبعیت کند در حالی که بر طبق قوانین مربوط به موازنه قدرت بین المللی،هیچ اقتدار مرکزی که دولت های ملی را تحت کنترل خود قرار دهد وجود ندارد.برای اطلاعات بیشتر در این مورد ن.ک به :قوام،سید عبدالعلی؛آثار موازنه قدرت در روابط بین الملل،فصلنامه حق((مطالعات حقوقی و قضایی))،زمستان 1365،شماره 8،ص127.
اقارب پرست،محمد رضا،امنیت بین الملل از منظر پارادایم های اصلی روابط بین الملل،فصلنامه ره آورد سیاسی،تابستان 1386،شماره 16،ص82.
غلام حسینی،اسماعیل و خواجه،رضا؛مکتب رئالیسم و راهبرد نظامی،مجله سیاست دفاعی،سال بیست و یکم،شماره 83،تابستان 1392،ص111.
قاسمی،فرهاد؛موانع شکل گیری رژیم امنیتی منطقه ای کنترل تسلیحات؛مطالعه موردی خاورمیانه،فصلنامه روابط خارجی،پاییز 1390،شماره 11،ص13.
غلام حسینی،اسماعیل و خواجه،رضا؛پیشین،ص114.
جعفری،علی اکبر؛نظریه نورئالیسم و اتحاد استراتژیک میان آمریکا-اسراییل،پژوهشنامه حقوق و سیاست،سال هشتم،شماره 21،پاییز و زمستان 1385،ص118.

                                                    .