جایگزینی

جایگزینی

در واکنش دو مولکول -آمینو کربونیل (16) با حملهی گروههای آمین مولکول اول به گروههای کربونیل مولکول دوم پیرازین مورد نظر ایجاد میشود که برای بدست آوردن ترکیب آروماتیک نیاز به حضور اکسنده برای تبدیل 2و5-دی هیدروپیرازین (17) به پیرازین وجود دارد ]5[.
استفاده از – آمینو هیدروکسیلها:
این واکنش با استفاده از دو مولکول -آمینو هیدروکسیل (18) اولیه در حضور اکسنده انجام می شود که توأم با حمله گروههای آمین می باشد. می توان از Cr2O3به عنوان اکسنده ملایم استفاده کرد ]7[.
استفاده از اکسیم ها:
مشتقات پیرازین از واکنش α-هیدروکسی کتون و α-کتواکسیم ها در حضور مقدار کاتالیزوری از سریک آمونیوم نیترات(CAN) سنتز شده اند.[8]
استفاده از اتیلن دی آمین:
پیرازین ها از اتیلن دی آمین در حضور کاتالیزور مس اکسید⁄ مس کرومیت سنتز می شوند. [9]
استفاده از α-هالوکتون ها در حضور مایکروویو:
α-هالوکتون ها در محلول 7% آمونیاک، تحت تابش مایکروویو تولید مشتقات پیرازینی را می کند.
واکنش درون مولکولی :
علاوه بر واکنش های فوق، می توان از واکنش های درون مولکولی نیز برای تولید پیرازین ها استفاده کرد. انجام این نوع واکنش منوط بر وجود و یا ایجاد گروه های حمله کننده وحمله شونده مناسب است. ]10[
سنتز پیریدو]3و4-[b پیرازین
واکنش3و4-دی آمینوپیریدین با ترکیبات 1و2-دی کربونیل دار:
در سنتز مشتقات پیرازین همانند خود پیرازین واکنش ترکیبات دی آمینو دارای گروه های استخلافی مختلف با ترکیبات دی کربونیلدار با گروه های استخلافی متنوع، بهترین راه سنتز این دسته از ترکیبات می باشد]11[ و ]12[.
واکنش 5-برومو-3و4- دی آمینو پیریدین با 2-(متیل تیو)-1-فنیل اتانون:
این روش به اندازه روش قبلی متداول نیست با این وجود جزء واکنش های تولید پیریدو ]3و4-[b پیرازین می باشد ]12[.
واکنش های پیرازین‌ ها :
مانند دی آزین ‌های دیگر اتم ‌های نیتروژن فعال حلقه، تعیین کننده واکنش‌ های حلقه پیرازین است. آن ها مورد حمله واکنش‌ های الکتروفیلی (الکتروندوستی) قرار می‌گیرند. بعنوان مثال پروتون ‌دار شدن و اکسایش، که بشدت از فعالیت حلقه می ‌کاهند. از این رو تعداد بسیار کمی از واکنش ‌های جانشینی الکتروندوستی آروماتیکی را انجام می ‌دهند. بعنوان مثال اگر برمدار شدن رخ دهد، محصول فقط در بازده متوسطی ایجاد می‌ شود.
استخلاف‌ های الکترون دهنده، مثل گروه های آمینو موقعیت‌ های ارتو- وپارا- هترو آرن ها را فعال می ‌کنند. این بستگی به وجود استخلاف‌ های دیگر نیز دارد. بعنوان مثال 2-آمینوپیرازین (19) به آسانی طی هالوژندار شدن به (20) تبدیل می‌ شود. 3-آمینوپیرازین-2-کربوکسیلیکاسید (21) دستخوش N-هالوژندار شدن می شود و هیچ جایگزینی هسته دوستی انجام نمی‌دهد [5].

Share