رشته حقوق

جامعه بین المللی

دانلود پایان نامه

گفتار دوم: کنوانسیون حمایت از میراث فرهنگی و طبیعی جهان 1972
به ترتیب تاریخی، این کنوانسیون، دومین معاهده از چهار معاهده حمایت طبیعی جهانی است که مقدم بر کنوانسیون تنوع زیستی است.
این یونسکو بود که چنین ایده ای را مطرح کرد تا میزبان برگزاری مذاکراتی باشد که در هفدهمین اجلاس کنفرانس عمومی آن در سال 1972 به پیش بینی دبیرخانه این کنوانسیون تصویب شد.
مشخصه اصلی که توسط یونسکو آماده شده بود، فقط در مورد آثار تاریخی، گروهی از بناها و مکان های با ارزش جهانی، منطبق با وظیفه سازمان های فرهنگی بحث می کرد. از طرفی در همین زمان IUCN در حال تهیه پیش نویس کنوانسیونی برای حمایت از میراث طبیعی بود. مذاکره کنندگان به منظور پیشگیری از تعدد کنوانسیون ها و تعارضات غیر قابل اجتناب، بر سر ملحق کردن مفهوم میراث طبیعی داخل متن کنوانسیون توافق کردند. در نتیجه، میراث طبیعی و فرهنگی برابر قرار گرفت و از دیدگاه جهانیان با ارزش یکسانی شناخته شد. اگرچه تفاوت هایی در ماهیت و تدابیر لازم برای هر یک از انواع میراث به چشم می خورد، اما با وصف منحصر به فرد بودن، زمانی که در معرض تهدید جدی یا تخریب بخشی از میراث قرار می گیرند، این تفاوت ها ناچیز جلوه می کنند. (کیس الکساندر،264،1386)
اهداف کنوانسیون در ماده جداگانه، چنان که در بسیاری از معاهدات متداول است، بیان نشده و ناگذیر مقصود و هدف معاهده را باید از مقدمه و مفاد آن استنباط کرد. هدف دولت های متعاهد، با در نظر گرفتن این که میراث فرهنگی و طبیعی، نه تنها بر اثر عوامل عادی تخریب می شوند، بلکه به علت تحول زندگی اجتماعی و اقتصادی، با پدیده های مخرب و زیان بار، وخامت آن تشدید می گردد، بیش از پیش در معرض تهدید قرار می گیرند. با توجه به اینکه برخی از میراث طبیعی و فرهنگی دارای مزایای استثنایی هستند که باید به عنوان میراث جهانی بشریت حفظ گردند و اینکه در مقابل وسعت و وخامت خطرات جدیدی که این اموال را تهدید می کند، لازم است که جامعه بین المللی با بذل کمک جمعی، که جای اقدامات دولت مربوطه را نمی گیرد، لیکن کمک موثری برای آن به شمار می رود، در امر حمایت از میراث فرهنگی و طبیعی دارای ارزش جهانی استثنایی، شرکت جوید. با توجه به این که برای نیل به این مقصود ضرورت دارد مقررات تازه ای به صورت کنوانسیون، که متضمن روش موثری، جهت حمایت جمعی میراث فرهنگی و طبیعی دارای ارزش جهانی استثنایی باشد، به نحو دائم و بر طبق روش های علمی و جدید وضع گردد، این کنوانسیون مورد تصویب قرار گرفت.1
کنوانسیون حمایت از میراث فرهنگی و طبیعی جهان ( کنوانسیون میراث جهانی) در ارتباط با شناسایی، حمایت و حفاظت از سایت های با اهمیت فرهنگی و طبیعی است که در قلمرو دولت های عضو قرار گرفته است. متعاهدین بر اساس مواد 1 و 2 کنوانسیون، به شناسایی و ترسیم سایت های قرار گرفته در قلمرو سرزمینی شان به عنوان میراث طبیعی بر اساس ماده 2 عبارتست از : «آثار طبیعی متشکل از ساختارهای فیزیکی و بیولوژیکی و یا مجموعه ای از این نوع ساختارها که به لحاظ زیبایی شناسی و فیزیوگرافیکی، و مناطق کاملا مشخص که زیستگاه حیوانات و گیاهان تهدید شده و به لحاظ علمی و حفاظتی دارای ارزش جهانی برجسته و ممتاز هستند؛ محوطه های طبیعی یا مناطق کاملا مشخص طبیعی که به لحاظ علمی و حفاظتی و زیبایی طبیعی، حائز ارزش جهانی برجسته و بی بدیل هستند.»
در واقع باید گفت که میراث طبیعی از نظر کنوانسیون، مناطق مشخصی هستند که زیستگاه حیوانات و گیاهان تهدید شده بوده و از لحاظ علمی و حفاظتی، ارزش جهانی ممتازی دارند.
______________________________
1 مجموعه کمیسیون های بین المللی تصویبی دولت ایران، جلد پنجم، ص 488.
منظور از حیوانات و گیاهان تهدید شده، گونه های در معرض انقراض و کمیاب است، کنوانسیون از زیستگاه حمایت می کند.
گونه ای که در معرض انقراض است به خودی خود مورد حمایت کنوانسیون قرار نمی گیرد. بلکه مناطق طبیعی چشمگیر، که در بردارنده کونه های کمیاب هم هستند، مجموعا وضعیت مناسبی را بوجود می آورند که آن منطقه توجه جامعه بین المللی را معطوف به خود کند و در زمره میراث طبیعی جهانی قرار می گیرد. این کنوانسیون مانند کنوانسیون رامسر یک «معاهده منطقه محور» است.
بر اساس ماده 5، متعاهدین یک تعهد عام وکلی مبنی بر اتخاذ اقداماتی به منظور حمایت، حفاظت و تعیین سایت هایی واقع در قلمرو سرزمینی شان را دارند. این اقدامات عبارتست از :
بسط و توسعه تحقیقات و مطالعات علمی و فنی و اتخاذ روش های اجرایی به منظور قادر کردن دولت های عضو در مواجهه با خطراتی که تهدیدی جدی در مقابل با میراث فرهنگی و طبیعی به شمار می رود؛
اتخاذ روش های قانونی، علمی، فنی و اجرایی و تدابیر مالی مورد نیاز برای شناسایی، حمایت، حفاظت و احیای میراث فرهنگی یا طبیعی.
در حالی که هر دولت عضو به حفظ میراث فرهنگی و طبیعی واقع در قلمرو خود ملزم شده است، همه دولت های عضو رسما می پذیرند که میراث مذکور، جهانی به شمار رود و بر عهده جامعه بین المللی است که به دلیل حمایت از این میراث، همکاری کنند. بنابراین دولت های عضو متعهدند در شناسایی، حمایت و حفاظت از این میراث، در صورت تقاضای دولتی که میراث در سرزمین آن قرار دارد، کمک کنند. علاوه براین و جالب تر اینکه، هر دولت عضو متعهد می شود که آگاهانه از هرگونه اقدامی که ممکن است به طور مستقیم یا غیر مستقیم به میراث واقع در قلمرو سایر دولت ها لطمه زند، خودداری کند (ماده 6). سرانجام ماده 7 اصل نظام همکاری و کمک بین المللی طرح شده را برای حمایت از اعضا در تلاششان برای حفاظت و شناسایی این میراث مقرر می دارد.
کنوانسیون، کمیته میراث جهانی را تاسیس کرد که یکی وظایف اصلی آن تهیه، چاپ و انتشار «فهرست میراث جهانی» است . پیشنهاد فهرست کردن توسط هر یک از اعضا ارائه می شود. سپس این پیشنهادها ، در نظر کمیته بر اساس معیارها و دستورالعمل هایی که خود وضع کرده است، بررسی می شوند. این معیارها جدی هستند و پیشنهاد ها برای ثبت در فهرست، ممکن است رد شوند. ثبت هریک از اموال میراث جهانی، مستلزم موافقت دولت مربوطه است. نسبت به پیشنهادهای رد شده کنوانسیون آشکارا بیان می کند که این امر به هیچ وجه به معنای آن نیست که اموال مزبور برای مقاصدی غیر از آنچه برای ثبت در این فهرست ها در نظر گرفته شده، دارای ارزش جهانی نیستند.(ماده 12).
برای اینکه یک سایت در فهرست میراث جهانی قرار گیرد، آن سایت بایستی معیارهای انتخاب را داشته باشد. این معیارها در رهنمون های عملیاتی توضیح داده شده اند. این معیارها به طور منظم توسط کمیته میراث جهانی برای سازگاری با تکاملی که مفهوم میراث جهانی داشته است، مورد بازبینی قرار گرفته است. دارایی های طبیعی باید شرایط زیر داشته باشند:
نمونه های فوق العاده ای باشند که فرایندهای مهم در حال جریان زمین شناسی و زیستی را در تکامل و توسعه اکوسیستم های خاکی، آب تازه، ساحلی و دریایی و جوامعی از گیاهان و حیوانات ارائه کند؛
یا در بردارنده پدیده های طبیعی برتر یا مناطق طبیعی همراه با زیبایی استثنایی و دارای اهمیت زیبایی شناسی؛
یا دربردارنده مهمترین و چشمگیرترین زیستگاه های طبیعی برای حفاظت تنوع زیستی در محل خود، از قبیل زیستگاه هایی که حاوی گونه های در معرض خطر از دیدگاه علمی و حفاظتی با ارزش فوق العاده جهانی هستند. .(کولاسوریا،473،1390)
اماکن طبیعی فهرست شده شامل تپه های بزرگ جهانی در استرالیا؛ گرندکانیون، یلواستون و علفزارهای باتلاقی در ایالات متحده؛ جزایر گالاپاگوس در اکوادور و پارک سرنگاتی در تانزانیا هستند. در برخی از موارد مانند ماچوپیچو در پرو، سایت مورد نظر توامان به عنوان میراث طبیعی و فرهنگی شناخته می شوند.

مطلب مشابه :  رشته روانشناسی-دانلود پایان نامه در مورد حمایت اجتماعی

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید