رشته حقوق

جامعه بین المللی

دانلود پایان نامه

کمیته میراث جهانی همچنین « فهرست جهانی در معرض خطر» را تهیه و منتشر می کند. این فهرست شامل اموالی می شود که توسط خطرات قریب الوقوع شدید ، مشخص و مسلم تهدید شده اند ؛ این موارد عبارتند از تهدید به ناپدیدی ناشی از تخریب وسیع ، پروژه های عمومی و خصوصی کلان یا گسترش سریع شهرسازی یا پروژه های توسعه توریسم، تخریب ناشی از تغییر در کاربری یا مالکیت زمین، دگرگونی های ناشی از عوامل ناشناخته، اعراض، درگیری مسلحانه، مصائب و بلاهای ناگهانی از قبیل آتش سوزی های شدید، زمین لرزه ها،رانش های زمین، انفجارات آتشفشانی و غیره .(بند 4 ماده 11) (شیلتون،249،1386)
دبیرخانه ای که توسط مدیر کل یونسکو تعیین می شود، به این کمیته برای انجام وظایف خود کمک خواهد کرد (ماده 14). یک مرکز میراث جهانی در سازمان مرکزی یونسکو واقع در پاریس تاسیس شده است.
رکن دیگر کنوانسیون « مجمع عمومی» است که هر دو سال یکبار تشکیل جلسه می دهد. این رکن کنوانسیون، بر خلاف کنفرانس اعضای مبتنی بر معاهدات زیست محیطی که وجود دارند، فعالیت و اختیارات گسترده ای ندارند.
مجمع عمومی، اعضای کمیته میراث جهانی را تعیین می کند و در واقع این کمیته است که بیشترین نقش را در نظارت بر معاهده و اجرای ماموریت های محوله به موجب معاهده، بر عهده دارد.
از این رو حضور کمرنگ کنفرانس اعضای کنوانسیون، در قیاس با نهاد مشابه در دیگر معاهدات، موجه به نظر می رسد. زیرا با اختیارات گسترده ای که به کمیته اعطا شده نیازی به توسعه صلاحیت های مجمع نیست. این شیوه کارآمدی معاهده را تامین می کند و مناسب تر است.
نظر به ارتباط نیمی از مقررات کنوانسیون با میراث طبیعی،کمیته تلاش کرده است تا همکاری کنوانسیون با سایر کنوانسیون های مرتبط را فراهم نماید. ازین رو سازو کاری به نام « گروه تماس تنوع زیستی» ایجاد شده است. این گروه شامل روسای دبیرخانه کنوانسیون تنوع زیستی، کنوانسیون رامسر، کنوانسیون بن، معاهده منابع ژنتیکی گیاهی و سایتیس می شود. غرض و مقصود این گروه، هماهنگی جنبه های اکوسیستمی و تنوع زیستی این کنوانسیون ها است تا بهتر بتوان به اهداف آن معاهدات و اهداف توسعه هزاره دست یافت.
در این راستا، برخی تالاب ها در فهرست میراث طبیعی جهانی به ثبت رسیده اند. از جمله تالاب ها پانتانال برزیل، جنگل های سوندرا بانز در بنگلادش، پارک ملی توباتاها در فلیپین و دلتای دانوب در رومانی.1
______________________________
1 برای مطالعه بیشتر رجوع شود به:
http:// whc.Unesco.org/en/list.
گفتار سوم: کنوانسیون حفاظت از گونه های وحشی مهاجر (کنوانسیون بن) 1979
در طول قرن بیستم، پذیرش تدریجی حفاظت از گونه ها توسط جامعه بین المللی استمرار داشته است که به موجب آن، گونه های مهاجر باید با عنوان منابع تقسیم شده مورد توجه قرار گیرند و برای دسته ای از دولت ها باید اجرای مسئولیت مشترک پیش بینی شود. یک رشته معاهدات دو جانبه و چند جانبه برای گونه های خاص منعقد شده است. اما این ها مناطق محدودی از جهان را پوشش می دهند و اغلب از مسیرهای استثنایی مهاجرت می کنند.
وجود این عوامل، انعقاد یک کنوانسیون جهانی را ضروری ساخت و برای حل مشکلات حفاظت همه گونه های مهاجر در عرصه جهانی دولت ها را مخاطب قرار داد تا با هماهنگی، پاسخ موثری در قبال تهدیداتی مثل تخریب زیستگاه های طبیعی، شکار افراطی در طول مسیرهای مهاجرت و تخریب محل تغذیه آن ها، بیابند. (کیس،248،1386)
کنوانسیون بن،1 مهمترین معاهده راجع به حمایت از گونه های مهاجر است. در توصیه نامه شماره 32 طرح اقدام کنفرانس 1972 استکهلم، اعلام شده بود: «ضرورت دارد معاهده ای بین المللی برای حفاظت از گونه هایی که از کشوری به کشور دیگر مهاجرت می کند، تهیه شود». در سال 1974 جمهوری فدرال آلمان در تهیه پیش نویس اولیه چنین معاهده ای پیشقدم شد و آن را به همه دولت ها ارائه کرد. (دکلم و شین،297،1386) متن نهایی آن را در 1979 تنظیم و به تایید دولت های شرکت کننده در کنفرانسی که در بن آلمان تشکیل گردید، رسید. 2
این کنوانسیون این مسئله را مورد شناسایی قرار داده است که مدیریت کارآمد گونه های مهاجر نیازمند اقدام مشترک از طریق همه دولت های زیستگاه است. همچنین فراهم کردن چارچوبی که بر اساس آن، دولت های زیستگاه اقدامات جداگانه یا مشترکی برای حفاظت گونه های مهاجر خشکی، دریایی و هوایی زیستگاه های آن ها اتخاذ کنند مورد شناسایی قرار گرفته است.
______________________________
1 Convention on the Conservation of Migaratory Species Wild Animals (CMS)

مطلب مشابه :  همگرایی فرهنگی

2 کنوانسیون حفاظت از گونه های وحشی مهاجر، در ژوئن 1979 در بن آلمان امضا و در نوامبر 1983 اجرایی شد. هم اکنون 113 دولت عضو آن هستند.
کنوانسیون دارای دو پیوست است. پیوست (1) در برگیرنده گونه هایی است که «در معرض انقراض» هستند.1 از دولت ها خواسته شده است که از گونه های این فهرست به دقت حمایت کنند؛ زیستگاه آن ها را تحت مراقبت قرار دهند و در صورت لزوم آن زیستگاه ها را بهبود بخشند؛ موانع مهاجرت را مرتفع سازند و تمام عواملی که این گونه را به خطر می اندازد ، تحت کنترل خود بگیرند. اقدام دیگری که کشورهای مسیر مهاجرت گونه های پیوست (1)، متعهدند انجام دهند ممنوع کردن شکار و صید آن هاست. البته استثنائاتی وجود دارد. برای مثال برای شکار و صید سنتی بومیان یا برای اهداف علمی اجازه شکار یا زنده گیری شده است.2 نام هیچ گونه ایی، از پیوست (1) پاک نمی شود مگر اینکه به اثبات برسد که از خطر انقراض رهایی یافته است؛ البته تا کنون هیچ اتفاقی نیافتاده است. (vagg,2009,8)
بنابراین تکلیف اصلی دولت ها به موجب این معاهده، ممنوع کردن شکار و صید آن ها در مسیر مهاجرت و مراقبت از زیستگاه گونه های مهاجر است. این زیستگاه ها شامل تمام مناطق و نقاطی می شوند که گونه های مهاجر در آن ها به طور موقت توقف می کنند.

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید