وقتی چوپان این شعر را شنید حیرت زده شد و سراسیمه و مضطرب پیش پادشاه رفت تا این نی عجیب را به او نشان دهد.
Widget not in any sidebars

پسر پادشاه با زنش که همان دختر عمویش بود، در حیاط قصر نشسته بودند. پسر کوچک پادشاه اطراف آن‌ها قدم می‌زد و بازی می‌کرد و کنیزکان برای آن‌ها کلوچه و شربت می‌آوردند. یک مرتبه چوپان دوان دوان به حیاط قصر آمد و سلام کرد و تعظیم نمود و به پسر پادشاه نی را نشان داد و گفت: قبله‌ی عالم! قربانتان شوم! نگاه کنید ببینید این نی چه می‌گوید. چوپان نی را جلوی دهان خود برد و در آن دمید و نی شروع به خواندن کرد. پسر پادشاه فوری نی را از چوپان گرفت و بر لب خود گذاشت و در آن دمید.
نی دوباره گفت:
مُ دُووَر دال بی یم
در کمر لال بی یم
پیر زن که پند وَ ما دا
مانً وً پادشاه دا
دَیی دَیی چِه کِردی؟
پَل دی نَ بید بَسی
تن دی نَ شیر خَرِده
دُ تُپ خینش تِپَسه
دو قاب نین رو وسه
چوپون وُنَ بریده
بزن بزن ‌ای میرَه
خوب‌ ای زنی‌ ای میره
دختر عمو که از تعجب و ترس بر جایش خشک شده بود، توان حرکت کردن نداشت و نمی‌توانست نی را به بهانه‌ای از شوهرش بگیرد چون می‌ترسید رازش فاش شود و همه به او شک کنند.
به پسر گفت: پسر عزیزم نی را از پدرت بگیر و با آن بازی کن.
پسر، نی را از پدرش گرفت و شروع به دمیدن در آن کرد. همین که پسر بچه لبانش را بر نی گذاشت نی دوباره شروع به خواندن کرد با این تفاوت که در آخر خواندنش گفت:
بزن بزن‌ ای کِرُم خوب ‌ای زنی‌ ای کِرُم
زن که منظور نی را فهمیده بود و می‌دانست از سرگذشت دختر دال سخن می‌گوید به بهانه‌ی اینکه این نی خیلی غمگین می‌خواند و ما را ناراحت می‌کند، آن را از دستان پسر گرفت و به خادمان خود دستور داد آن را بسوزانند و با زیرکی خاص بحث را عوض کرد و حواس پسر پادشاه را که بسیار ناراحت شده بود و به فکر فرو رفته بود، به موضوعی دیگر کشاند.
به دستور زن، خادمان نی را سوختند و خاکستر آن را روی خاک باغچه‌ی قصر ریختند. سالی آمد و سالی رفت. درخت انار بسیار زیبایی وسط باغچه سبز شد و زود رشد کرد و همان سال هم میوه داد آن درخت آنقدر زیبا بود که پسر پادشاه و پسر کوچکش هر روز به آن نگاه می‌کردند و به آن آب میدادند و زیر سایه‌اش می‌نشستند و با هم بازی میکردند و درخت را بسیار دوست داشتند. آن سال درخت ثمر زیادی داده بود. انارهای سرخ و شیرینی که هر کس از آن می‌خورد، سیر نمی‌شد.

                                                    .