تجزیه واریانس

تجزیه واریانس

از آنجا که محلول گلجایی حاوی 3% ساکارز است، ترکیبات ضد میکروبی با خاصیت کنترل میکروارگانیسم ها، بهبود جذب آب و کاهش شدت تنفس باعث افزایش بیومس تر و خشک می گردند. چون تمامی صفات به نحوی با جذب آب مرتبط می باشد لذا هر پدیده ای که بتواند جذب آب را افزایش دهد باعث بهبود خصوصیات مورفوفیزیولوژیکی گل بریده در دوره ی پس از برداشت می گردد. که نتایج ما با نتایج کیا محمدی (1388) و دامونپولا و همکاران(2010) منطبق است. همچنین علت دیگر بهبود درصد ماده خشک را می توان بهبود جذب آب توسط جلوگیری از تشکیل سوبرین دانست که باعث بهبود درصد ماده خشک می گردد. نبی گل و همکاران(1385) نشان دادند که ترکیبات ضد میکروبی با کنترل میکروارگانیسم ها و بهبود جذب آب باعث افزایش بیومس داودی گردیدند. هاشم آبادی (1390) نشان داد که استفاده از نانو ذرات نقره به عنوان یک ترکیب دو گانه (ضد اتیلن و میکروب کش) باعث بهبود وزن خشک گل بریده میخک رقم “تمپو” گردیده است. مطالعات در مورد تاثیر آنتی بیوتیک ها بر عمر گلجایی و خصوصیات کیفی ژربرا (Gerbera jamesonii) نشان داد که استفاده از آنتی بیوتیک ها باعث بهبود جذب آب و افزایش بیومس گیاه گردید (اطلاعات چاپ نشده). جیائو (2009) با مطالعه بر روی گلایول نشان داد که استفاده از آنتی بیوتیک ها باعث بهبود روابط آبی و افزایش وزن تر و خشک این گل بریده می گردد. نتایج ما همچنین در خصوص تاثیر مثبت ترکیبات ضد میکروبی بر وزن خشک گیاه با نتایج عبدل واسع(2011) و محمدی استاد کلایه و همکاران(2011) منطبق است.
4-6-افزایش درجه ی بریکس (درصد ساکارز ساقه)
نتایج تجزیه واریانس داده ها نشان داد که اثر سطوح مختلف تیمارها بر افزایش درجه ی بریکس در سطح 5 درصد آماری معنی دار بود(جدول4-1). نتایج مقایسه میانگین داده ها نشان داد که تمامی تیمارها نسبت به شاهد درجه بریکس را افزایش دادند و تیمار 200 میلی گرم در لیتر سفالکسین با 15/2 درصد بهترین تیمار بود (جدول 4-2، شکل 4-6).
شکل 4-6- اثر تیمارهای مختلف بر افزایش درجه بریکس گل بریده ژربرا
(سفالکسین) C: C1: 100, C2: 200, C3: 300 mg l-1
(دکسی سایکلین) D: D1: 100, D2: 200, D3: 300 mg l-1
(شوید) S: S1: 10, S2: 30, S3: 50 %
در هر ستون میانگین هایی که دارای یک حرف مشترک بر اساس آزمون LSD هستند، معنی دار نیستند.
علت برتری تیمارهای فوق را می توان به بازبرش‌های مداوم در زیر آب در طول انجام آزمایش و افزایش جذب آب و ساکارز در تیمارهای فوق دانست که از کاهش درجه ی بریکس کاسته است و از تنفس جلوگیری کرده است. نتایج ما با نتایج بصیری و همکاران (2011) و محمدی و همکاران (1390) موافق است. بارتولی و همکاران (1997) معتقدند که ذخیره کربوهیدرات ها عامل مهمی در بهبود درجه بریکس در گلهای بریده هستند که این نتایج در راستای نتایج ما است. ایچیمورا و همکاران (1999) دریافتند که عمر گلجایی در گلهای بریده رز تحت تاثیر درجه ی بریکس قرار دارد و با تنزل درجه بریکس عمر گلجایی کاهش می یابد. کنگ و همکاران (2010) دریافتند که استفاده از تتراسایکلین، ساکارز و 8-هیدروکسی کینولین سولفات باعث افزایش عمر گلجایی و بهبود خصوصیات مرتبط با عمر گلجایی می گردد که نتایج مشابهی توسط دی (2008) نیز گزارش شده است که با یافته های ما مطابقت دارد.
هاشم آبادی (1385) با مطالعه بر روی میخک رقم “تمپو” دریافت که ترکیبات تمدید کننده عمر گلجایی باعث افزایش 23/2 درصدی درجه ی بریکس نسبت به شاهد گردیدند. الگیمابی و احمد(2009) گزارش کردند که 8- هیدروکسی کینولین سولفات باعث افزایش میزان هیدرات های کربن در ساقه می گردد. نتایج پژوهش های ما با نتایج مطالعه ی ما منطبق است.
4-7- درصد پروتئین گلبرگ
نتایج تجزیه واریانس داده ها نشان داد که اثر سطوح مختلف تیمارها بردرصد پروتئین گلبرگ در سطح 1درصد آماری معنی دار بود (جدول4-1). مقایسه میانگین تیمارها نشان داد که در بین سطوح مختلف تیمارها 100 میلی گرم در لیتر سفالکسین با 25/16 درصد، 200 میلی گرم در لیتر دکسی سایکلین با 75/18 درصد و 30 درصد اسانس شوید با 47/16 درصد نسبت به شاهد (5 درصد) به نحو چشمگیری میزان پروتئین گلبرگ را افزایش دادند (جدول 4-2، شکل 4-7).
شکل 4-7- اثر تیمارهای مختلف بر روی درصد پروتئین گلبرگ گل بریده ژربرا
(سفالکسین) C: C1: 100, C2: 200, C3: 300 mg l-1
(دکسی سایکلین) D: D1: 100, D2: 200, D3: 300 mg l-1
(شوید) S: S1: 10, S2: 30, S3: 50 %
در هر ستون میانگین هایی که دارای یک حرف مشترک بر اساس آزمون LSD هستند، معنی دار نیستند.
بهبود پروتئین گلبرگ می تواند ناشی از کاهش فعالیت آنزیم های تجزیه کننده ی پروتئین، کاهش تنش خشکی و بهبود جذب آب و روابط آبی باشد که باعث ثبات و پایداری غشا گردیده و از تخریب پروتئین جلوگیری خواهد کرده است (سود و ناگار، 2003؛ لرس لرونگا و همکاران، 2009). همچنین مشاهده شده که در گلهای بریده شاخص ثبات غشاء سلولی هرچه به سمت پیری می رود میزان آن کاهش می یابد (اژیلماتی و همکاران، 2007). هاشم آبادی (1390) دریافت که استفاده از ترکیبات ضد میکروبی باعث نگهداشت پروتئین گلبرگ و افزایش ثبات غشا در گل بریده ی میخک رقم “تمپو” می گردد. همچنین مطالعات در مورد تاثیر آنتی بیوتیکها بر خصوصیات مورفوفیزیولوژیکی ژربرا نشان داد که این ترکیبات باعث افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی و جلوگیری از فعالیت MDA گردید (اطلاعات چاپ نشده). زمانی و همکاران (2011) تاثیر ترکیبات تمدید کننده ی عمر گلجایی را بر میزان فعالیت MDA و پایداری غشاء داودی بررسی و دریافتند که استفاده از این ترکیبات باعث افزایش 25 تا 40 درصدی میزان پایداری غشاء نسبت به شاهد گردیده است که با نتایج ما موافق است. دی (2008) با مطالعه بر روی گل های بریده ی ژربرا دریافت که استفاده از تتراسایکلین و پنی سیلین باعث تاخیر در زوال پروتئین و افزایش فعالیت آنزیم های POD و SOD گردیده است.
4-8- مقدار کاروتنوئید گلبرگ
نتایج تجزیه واریانس داده ها نشان داد که اثر سطوح مختلف تیمارها بر میزان کاروتنوئید در سطح 1 درصد آماری معنی دار بود (جدول4-1). نتایج مقایسه میانگین تیمارها نشان داد که تیمار 30 درصد اسانس شوید با 38/4 میکروگرم در هر گرم بافت تازه نسبت به شاهد (23/1 میکروگرم در هر گرم بافت تازه) باعث افزایش معنی دار کاروتنوئید گردیدند (جدول4-2، شکل4-8).
شکل 4-8- اثر تیمارهای مختلف بر روی میزان کاروتنوئید گل بریده ژربرا

Share