بررسی تأثیر اقدامات کنترلی پلیس انتظامی قزوین در جذب گردشگران- قسمت ۲

  • گردشگری ابعاد مختلف جغرافیایی، اقتصادی، محیطی، اجتماعی و سیاسی دارد.
  • گردشگری یک صنعت واحد نیست، بلکه همانند تجارت از عناصر مختلف تشکیل شده است.
  • از آنجا که گردشگری فعالیتی میان بخشی و چند وجهی است هر نظاره گری از دیدگاه خود به آن نگریسته و تحلیل و تفسیر خاصی بدست داده است.
    گان معتقد است که در سیستم گردشگری یک دست نامرئی روابط مهم بین بسیاری از بخش ها را هدایت و به موفقیت آن ها کمک می کند، وقتی تمام روابط مکمل یکدیگر باشند، عملکرد سیستم روان است و چنانچه خللی در روابط بین عناصر به وجود آید موجب تجزیه و انحلال سیستم
    می شود. (کاظمی۱۳۸۵: ۳۰-۳۵).
    روش گان برای الگو سازی کارکرد سیستم گردشگری:
    در این مدل عرضه و تقاضا دو بعد اصلی گردشگری اند، تمام عناصر گردشگری به طور مجازی میتواند به عنوان اجزائی از این دو بعد نمایش داده شوند، به لحاظ پیوستگی بین این عناصر، برنامه ریزی برای گردشگری بدون درک روابط درونی هریک از ابعاد و همچنین روابط بین عرضه و تقاضا کارساز نخواهد بود. واقعیت این است که گردشگری صرفاً از هتل ها، خطوط هوایی و تفریحگاهها تشکیل نشده، بلکه سیتمی است با عناصر متعدد که به یکدیگر متصل اند و روابطی پیچیده و به هم پیوسته دارند و امنیت عامل اتصال دهنده و تسهیل کنندگی این روابط پیچیده به شمار می رود. نکته قابل توجه اینکه انطباق عرضه و تقاضا فرآیندی پویاست نه ایستا و همه فعالان در عرصه گردشگری اعم از خصوصی و دولتی یا غیر انتفاعی باید شرایط و هماهنگی لازم برای پوشش شکاف ها و ایجاد و انطباق را داشته باشند (کاظمی ۱۳۸۵ :۳۰-۳۵).
    در مطالعات گردشگری واژه مدل دارای مفاهیم و استدلالهای زیادی است. اغلب این استدلالها در جهت پیش بینی مدل ها، ترسیم نمودار فرایند برنامه ریزی و یا بعضی از ابعاد نظری سیستم گردشگری به کار گرفته می شوند؛ بنابر این کاربرد معمول واژه مدل شاید به غلط استفاده شود؛ پس ضروری همیشه ذات و هدف مدل های مورد تحقیق، مشخص گردد؛ همچنین باید توجه به تمایز اصلی بین مدل های «برنامه ریزی/ فرایند مدیریتی» و مدل های« نظری» که بعضی از جنبه های کارکردی سیستم گردشگری را توضیح می دهند، داشت. پس دو دسته از مدل های بنیادین گردشگری عبارتند از؛ یکی مدل های نظری که بر اساس آن سیستم گردشگری کل یا بخشی از کل، ترسیم، پیاده سازی و انطباق داده می شود و می توان آنها را بر حسب نزدیکی به واقعیت به تقسیمات جزیی تری نیز تبدیل کرد؛ این مدل ها به سه دسته تقسیم می گردند: مدل های توصیفی( به توصیف اجزای سیستم گردشگری می پردازند)، مدل های تشریحی ( به تشریح ماهیت کارکرد سیستم با و یا بدون در نظر گرفتن روابط معلولی آنها می پردازند) و مدل های پیش بینی کننده (بر پایه دانش روبط علت و معلولی استوار است) ؛ و دیگری مدل های عملی/ فرایندی می باشد که مشتمل بر مدل های سنتی( برای حل مشکل طراحی می شوند و از تبیین اهداف ← ارائه گزینه های مختلف ← ارزیابی گزینه ها ← انتخاب گذینه ← به اجرا می رسند )، ذهنی/ استنباطی( براساس تعصبات شخصی یا تفکرات خاص) و تئوری سیستم ها( تلفیقی از مدل های نظری با فرایندی می باشند) تقسیم می گردند. باید توجه کرد بعضی از مدل های پیش بینی کننده، حول هر دو نمودار دور می زنند. آن مدل هایی را که فقط علت یابی های گرایشی دارند و یا استنباطی هستند( مثلا” تکنیک های دلفی، قضاوت های حرفه ای) می توان آنها را تکنیک های فرآیندی نامید که به توسعه های نظری ارتباطی ندارند. عناصر نهایی در نمودار ۲-۱ به ملاحظات سطح های مختلف استنباط و ادراک دربرنامه ریزی است. مدل های گردشگری درمورد سیستم های کل و سیستم ها خرد در مقیاس های مختلف فضایی اعم از مکان/ پروژه، محلی، ناحیه، ملی یا بین المللی کاربرد دارند (گتز، ۱۹۸۶: ۲۳-۲۲).

    نمودار ۲-۱: طبقه بندی مدل های گردشگری (گتز، ۱۹۸۶: ۲۳).

    چورلی و هاگت (۱۹۸۷) کاربرد مدل های بدین شرح می نامند: کاربردی روانشناسانه، کاربرد اکتسابی/ فراگیری، کاربردی استدلالی، کاربردی معیاری، کاربرد سیستم گونه و کاربردی ساختاری.
    همچنین به طرق دیگری می توان مدل ها را تقسیم بندی کرد:
    مدل های مصور یا شکلی: این مدل ها از نظر ظاهر شبیه دنیای واقعی با مقیاس تصویری هستند.
    مدل های مشابه: برای نشان دادن تمایزات در یک مجموعه؛ مانند کاربرد رنگ در نقشه کاربری یک سرزمین.
    مدل های سمبلی: برای توضیح سیستم ها یا فرایندها در مدل های پیشبینی کننده از طرح و رسم استفاده میکنند.
    البته برای شناخت مشکلات برخی از تحقیقات، می توان از تلفیق مدل های برنامه ریزی/ فرایند مدیریتی با مدل های نظری به مدل های ترکیبی دستیابی پیدا کرد و طی فرآیندی معین و تقابل مستمر آنها به ارائه راه حلهایی در زمینه سیستم گردشگری نائل شد (نمودار۲-۲).
    باید توجه داشت درچشم انداز و دورنمای یک سیستم، مدل ها در زیر مجموعه نظریه ها قرارمی گیرند.نظریه های سیستم ها، دیدگاههای هستند که پدیده ها را تشریح می کنند و برای اداره سیستم ها بکار گرفته می شوند. بنابر این مدل ها در ابتدا توصیفی، سپس تشریحی و در نهایت پیش بینی کننده اند؛ بنابر این مدل ها، پی ریزی و سازه های نظریه ها را تشکیل می دهند(گتز، ۱۹۸۶: ۲۹-۲۲).

    نمودار ۲-۲: مدل سیستم های ترکیبی برای برنامه ریزی و نظریه های گردشگری (گتز، ۱۹۸۶: ۲۹).

    ۲-۴-۵-۱)مدل سیستمی گردشگری مقصد

    از بین رویکرد های مطالعاتی در گردشگری، رویکرد سیستمی رویکردی کامل تر به نظر می رسد. درک گردشگری به مثابه یک سیستم، رویکرد جامعی برای شناخت این پدیده خواهد بود؛ پدیده ای که متشکل از اجزای مختلف از جمله مؤسسات تجاری، گردشگران، جامعه و محیط است (کاظمی، ۱۳۸۵: ۳۵-۳۴). مدل سیستمی گان در صنعت گردشگری در تصویر زیر نشان داده شده است. ملاحظه می شود که کارآفرینی یکی از عناصر موجود در این سیستم است (گان، ۲۰۰۲: ۵).

    دانلود متن کامل پایان نامه در سایت jemo.ir موجود است