بررسی تأثیر اقدامات کنترلی پلیس انتظامی قزوین در جذب گردشگران- قسمت ۱۹

با عنایت به تنوع آثار تاریخی و طبیعی در شهرستان قزوین هرساله تعداد زیادی از گردشگران داخلی و خارجی از جاذبه های تاریخی و طبیعی قزوین بازدید می نمایند و فرماندهی انتظامی شهرستان قزوین از طریق استقرار پاس ثابت، اعزام واحدهای گشتی،کنترل نامحسوس گردشگران بخصوص گردشگران خارجی و اجرای طرح های پاکسازی تفرج گاه ها در جهت امنیت گردشگران و پیشگیری از هرگونه ناامنی در سطح حوزه سرزمینی کوشا بوده است.
با بررسی بعمل آمده بیشترین جرایم علیه گردشگران در شهرستان قزوین سرقت، نزاع و ایجاد مزاحمت ، تصادفات بوده که فرماندهی انتظامی شهرستان قزوین با ارائه هشدارهای انتظامی و پخش بروشور و برخورد با سارقین و کنترل عبور و مرور و همچنین اجرای طرح های ارتقاء امنیت اجتماعی و پاکسازی تفرج گاه ها در جهت کاهش و کنترل این جرائم در بین گردشگران میباشد.
باعنایت به اینکه قلمرو مکانی پژوهش کاخ چهلستون، قلعه الموت ، دریاچه اوان ، حمام قجر می باشد فرماندهی انتظامی شهرستان قزوین با استقرار پاس ثابت در کاخ چهلستون اعزام و سرکشی واحدهای گشتی به حمام قجر ، قلعه الموت و دریاچه اوان امنیت این مکان ها را جهت بازدید گردشگران داخلی و خارجی فراهم می نماید( نوبخت امید، ۱۳۸۸ ).

۲-۸-۲) نیروی انتظامی و توریست

از آنجایی که پلیس تأمین کننده امنیت جانی، مالی، روانی و اجتماعی گردشگران است، نقش آن در رضایت مندی و جذب تعداد بیشتر گردشگران خارجی بسیار حائز اهمیت است.در صورتی‌که جرمی نسبت به جهانگردان واقع شود هیچ تفاوتی با شهروندان کشور نداشته و مانند یک شهروند ایرانی با او برخورد می‌شود. در این میان نقش وزارت امور خارجه از زمان صدور روادید و ورود توریست به کشور، همچنین ایجاد تسهیلات و امکانات حمایتی مانند راهنمائی توریست بسیار مؤثر است. همچنین راهنمائی صحیح توریست در مورد مراجعی که در هنگام مواجهه با مسائل امنیتی می‌توانند به آنها مراجعه کنند و اطلاع‌رسانی در مورد مناطقی که نباید به آنجا سفر کنند، ضروری است. در این مقوله آگاهی‌های نیروی انتظامی از طریق آموزش افزایش پیدا کند تا به واسطه آن حضور جهانگردان در جامعه افزایش یابد. هر توریستی که با اجازه دولت و رویداد صادره از وزارت خارجه وارد کشور می‌شود، حق دارد از امنیت لازم اجتماعی برخوردار شده و نسبت به حفظ امنیت جانی و مالی‌اش اطمینان حاصل کند. مسئولیت حفظ و تأمین منافع جهانگردان بر عهده نهادهائی مانند وزارت امور خارجه، وزارت کشور، نیروی انتظامی و سازمان جهانگردی و میراث فرهنگی است. هر چند که در ایران قانون مدونی که از حقوق جهانگردان حمایت کند وجود ندارد. جهانگردان یکسری حقوق ویژه و خاص در کشورهای دیگر دارند که امنیت بیشتری را برای آنان به همراه می‌آورد و آنان می‌توانند با آرامش بیشتری از آن کشور دیدن کنند اما در کشور ما قانون وجود ندارد و تنها با توسل به احکام کلی می‌توانند احقاق حق کنند. گردشگری و جهانگردی در حال حاضر یک صنعت است اما سهم ما از این صنعت بسیار ناچیز است. شایسته است که لایحه‌ای توسط دولت تدوین شود که حمایت‌های بیشتری از حقوق جهانگردان صورت گیرد. از آنجا که حفاظت از جان و مال جهانگردان و گردشگران جزو اولویت‌های اصلی هر کشور است، لزوم ایجاد یک پلیس ویژه برای گردشگران در ایران ضروری است. می‌توان با تشکیل پلیس گردشگری از حقوق گردشگران و سیاحان حفاظت کرد (عمویی، ۱۳۸۹: ۶۴).

۲-۸-۳) نیروی انتظامی

پس از قبول قطعنامه ۵۹۸ و برقراری آتش بس میان ایران و عراق، مأله ادغام نیروهای انتظامی از طرف وزارت کشور و نمایندگان مجلس به منظور برقراری هر چند بهتر امنیت در داخل کشور و مرزهای جمهوری اسلامی، جلوگیری از صرف هزینه های اضافی و همچنین تداخل و ظایف، مسئولیتها و مأموریت های مشابه، مطرح و به طور جدی دنبال وسرانجام پس از بحث و بررسی های فراوان قانون ادغام نیروهای انتظامی امل ۱۱ ماده و ۱۰ تبصره در ۲۷تیرماه ۱۳۶۹از تصویب مجلس گذشت و به تأیید شورای نگهبان رسید و پس از گذشت۶ ماه از تصویب این قانون، ادغام نیروی انتظامی سابق آغاز شد و نیروهای انتظامی جمهوری اسلامی ایران در ۱۲فروردین ۱۳۷۰ با تأیید فرماندهی معظم کل قوا به منصه ظهور رسید. براساس ماده ۱ این قانون وزارت کشور موظف گردید، نیروهای انتظامی موجود آن زمان (شهربانی، کمیته و ژاندارمری) را حداکثر ظرف مدت یک سال ادغام نماید و سازمانی تحت عنوان نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران تشکیل دهد (معاونت ساعس،۱۳۸۲).
ماده ۲این قانون می گوید:
نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایران سازمانی است مسلح در تابعیت فرماندهی کل قوا و وابسته به وزارت کشور که فرمانده آن از طرف فرمانده کل قوا منصوب می شود. بنابراین ماده ۳ قانون یاد شده، هدف از تشکیل نیروی انتظامی، استقرار نظم و امنیت، تأمین آسایش عمومی و فردی، نگهبانی و پاسداری از دستاوردهای انقلاب اسلامی در چارچوب این قانون در قلمرو کشور جمهوری اسلامی ایران است. مأموریت و وظایف نیروی انتظامی براساس ماده ۴ این قانون مشتمل بر ۲۵ بند است که مهمترین آنها عبارتنداز:

  1. استقرار نظم و امنیت و تامین آسایش عمومی و فردی.
  2. مقابله و مبارزه قاطع و مستمر با هر گونه خرابکاری، تروریسم، شورش و عوامل حرکت هایی که مخل امنیت کشور باشد، با همکاری وزارت اطلاعات.
  3. تأمین امنیت برای برگزاری اجتماعات، تشکل ها، راهپیماییها و فعالیتهای قانونی و مجاز و ممانعت و جلوگیری از هر گونه تشکل و راهپیمایی و اجتماع غیر مجاز و مقابله با اغتشاش، بی نظمی و فعالیتهای غیرمجاز.
  4. اقدام لازم در زمینه کسب اخبار و اطلاعات در محدوده وظایف محوله و همکاری با سایرسازمانها و یگانهای اطلاعاتی کشور در حدود وظایف آنها. حراست از اماکن، تأسیسات، تجهیزات و تسهیلات طبقه بندی شده غیر نظامی و حفظ حریم آنها به استثنای موارد حساس و حیاتی به تشخیص شورای عالی امنیت ملی که به عهده سپاه پاسداران انقلاب اسلامی خواهد بود.
  5. مراقبت و کنترل مرزهای جمهوری اسلامی ایران، اجرای معاهدات و پروتکل های مصوبه مرزی و استیفای حقوق دولت و اتباع مرزنشین جمهوری اسلامی ایران در مرزها و محدوده انحصاری اقتصادی دریاها.
  6. اجرای قوانین و مقررات راهنمایی و رانندگی و… حفظ حریم راههای کشور.
  7. اجرای قوانین و مقررات وظیفه عمومی و…(معاونت ساعس،۱۳۸۲).

۲-۸-۳-۱)پلیس انتظامی

مهم ترین و اساسی ترین وظیفه پلیس استقرار نظم و برقراری امنیت در جامعه است، در سایه امنیت است که مردم با آسودگی خاطر زندگی روزانه خود را ادامه می دهند و چرخ های اقتصادی، اجتماعی، دینی، فرهنگی و سیاسی کشور به سرعت در جهت پیشرفت و ترقی گردش می نماید، تحقق این امر یعنی تأمین امنیت در جامعه زمانی امکان پذیر خواهد بود که پلیس با اتخاذ تدابیر لازم و به کارگیری مراقبت و هوشیاری و انجام کنترل و نظارت دقیق از وقوع جرم پیشگیری نموده و حوزه استحفاظی مأموریت خود را از هر جهت زیر پوشش امنیت قرار دهد. در نیروی انتظامی این وظیفه حائز اهمیت و در واقع می توانیم بگوییم این نقش حیاتی به عهده ی پلیس انتظامی محول گردیده است (معاونت ساعس،۱۳۸۲).
۲-۸-۴)بخشنامه (۲۰ ) تاریخ : ۱۲/۱۰/۹۱ شماره:۱۱۶۲۲۸/۶۴۶/۵۳/۱۵
با توجه به دیدگاه مثبت مسئولین جمهوری اسلامی ایران نسبت به توسعه و رونق صنعت جهانگردی و گردشگری در کشور ، خواهشمند است دستور فرمائید ، ضمن همکاری لازم با سازمانهای مربوط ( برابر مقررات ) ، موارد زیر را مد نظر قرار داده و بر حسن اجرای آنها نظارت نمایند.
۱- امنیت جاده ها بمنظور جلوگیری از راهزنی و غارت اموال گردشگران تامین گردد .
۲- امنیت و انتظامات محل اقامت گردشگران تامین گردد .
۳- کارکنان نیروی انتظامی با لباس فرم مرتب و آراستگی کامل در اماکن و محلهای مورد تردد و بازدید گردشگران حضور داشته باشند .
۴- برای تردد ایمن گردشگران در سطح شهرها اقدامات انتظامی و تسهیلات لازم بعمل آید .
۵- اقدامات لازم برای جلوگیری از سرقت اموال گردشگران در محل های مورد بازدید واسکان آنها به عمل آید .
۶- واحدهای انتظامی با مراجعین خارجی برخورد مطلوب و مناسبی داشته و در انجام کار آنها تسریع نمایند.
۷- از ایجاد مزاحمت برای گردشگران جلوگیری گردد .
۸- در فرودگاهها از پرسنل آگاه و خوش برخورد در امور گردشگران استفاده خدمتی معمول و تشریفات دست و پاگیر و غیر ضروری حذف گردد .
۹- در گلوگاهها و جاده ها برای اتوبوسهای حامل گردشگران مزاحمت ایجاد نکرده و سلیقه ای عمل نشود .

مطلب دیگر :
پژوهش - معیارهای حاکم بر تعیین مصادیق نفقه زوجه- قسمت ۷

۲-۹) امنیت، پلیس، گردشگری :

صنعت جهانگردی در سطح جهانی برای بیش از ۲۰۰ میلیون تن شغل ایجاد کرده و حدود۱۱ درصد از کل اشتغال جهانی را به خود اختصاص داده است. بدیهی است که با توسعه ی این صنعت به خصوص با پیش بینی هایی کهWTO تا ۲۰۱۵ و ۲۰۲۰ انجام داده، آمارهای یاد شده نیز افزایش خواهند یافت و در این میان توریست های موجود در سبد جهانی عاید کشورهایی خواهد شد که بسترهای لازم از جمله امنیت و خدمات را در بهترین شکل موجود آماده کرده اند. اکنون گردشگری به عنوان یک صنعت در آمدزا و رونق دهنده ی چرخ های اقتصادی کشور، نقش مهمی در ارتباط بین الملل و اقوام در جهان دارد. ازهمه مهم تر این که جهانگردان قرار است برای ایران سفیرانی باشند تا کشور ما و امنیت موجود در آن را همان طور که هست در عرصه ی بین الملل توصیف کنند. شاید از این رو باشد که گردشگران پس از سفر، تصویر ایران را با آنچه در روز اول در ذهن داشتند مغایر می دانند. اگر امنیت را به عنوان اساسی ترین و مهمترین رکن توسعه ی گردشگری معرفی کنیم، سخنی گزاف نگفته ایم. چون دوام و پایداری این صنعت با وجود امنیت کامل میسر خواهد بود (معاونت ساعس،۱۳۸۲).
بنابراین، یکی از عوامل مهم توسعه ی گردشگری در کشور امنیت است. به عبارت دیگر، یکی از شاخص های امنیت، توسعه ی گردشگری در کشور است که می تواند در قالب های اجتماعی، اقتصادی و سیاسی تجلی پیدا کند. همین طور وجود صنعت گردشگری در یک منطقه و تردد گردشگران در یک مقصد موجب به وجود آمدن امنیت می شود اما این قضیه همیشه صادق نیست، چون در برخی موقع وجود پدیده ی گردشگری و رفت و آمد گردشگران باعث ناامنی شده است. با این وجود صنعت گردشگری و مقوله ی امنیت ارتباط تنگاتنگی با هم دارند. یعنی اگر امنیت نباشد، صنعت گردشگری نیز عرض اندام نخواهد کرد. امنیت در معنای گسترده یکی از مهمترین مسایلی است که در میزان تقاضای گردشگری خارج برای سفر به ایران وهر کشور دیگر تأثیر گذار است. به این ترتیب امنیت داخلی و ملی شاخص ترین عامل گسترش گردشگری در هر کشوری است که می خواهد خود را با مشخصات کشورهای پیشرو در امر گردشگری تطبیق دهد. اکنون کارشناسان گردشگری براین باورند که رابطه ی امنیت ملی و گردشگری باید مورد توجه قرار گیرد به طوری که تعریف جدیدی از امنیت ملی در سایه ی حضور گردشگران خارجی و شناخت واقعیت های داخلی و انتقال آنها به خارج یک ابزار ضروری و لازم است. نقش و تأثیر صنعت جهانگردی در ترسیم امنیت ملی یک کشور چنان است که اکثریت کشورهای توسعه یافته با وجود دارا بودن منابع کلان اقتصادی و درآمد، ترجیح می دهند روی صنعت گردشگری متمرکز شوند. حضور مستقیم بازدید کنندگان و گردشگران در یک کشور علاوه بر توسعه ی اقتصادی و تبادلات فرهنگی، آن کشور را به عنوان یک قطب امن گردشگری به جهانیان معرفی می کند. هم چنین کارشناسان بر این با ورند که رشد و توسعه ی اقتصادی پدیده ای کاملاً امنیت محور بوده ویکی از بخش های اقتصادی که در صورت عدم وجود امنیت به شدت آسیب می بیند، صنعت گردشگری است. هم چنین توسعه صنعت گردشگری در هر کشور نشان از اثبات امنیت ملی در آن کشور است و توسعه امنیت ملی در کشورهای مختلف موجب رشد خارق العاده ی صنعت گردشگری در دهه های اخیر است و گردشگران هیچ گاه در مناطق آسیب زده و نا امن حاضر نمی شوند و طبیعی است که قبل از برنامه ریزی برای آغاز یک مسافرت، تلاش می کنند تا اطلاعات کافی در خصوص امنیت و ایمنی منطقه مقصد را به دست آورند و موفقیت در حذب گردشگران و شرکت های بزرگ و تورگردانی جهان، ثبات و ضریب امنیت ملی را افزایش می دهد. رابطه ی بین گردشگری و امنیت ملی، دوسویه است. در صورتی که گردشگر بیشتری جذب شود به همان نسبت تصویر مثبت تری از ایران در مجامع بین المللی ایجاد می شود. امنیت در معنای گسترده یکی از مهم ترین مسایلی است که در میزان تقاضای گردشگران خارجی برای سفر به ایران تأثیر گذار است. جهانگردان به کشورهایی سفر می کنند که مخاطرات امنیتی در آن احساس نکنند و روبه روشدن کشورها با موج گردشگران این موضوع را القاء می کند که امنیت در آن منطقه وجود دارد (معاونت ساعس،۱۳۸۲).

مطلب دیگر :
پژوهش - بررسی رابطه بین برخی سازوکارهای حاکمیت شرکتی و اعلام به موقع سود ۹۳- ...

۲-۱۰) پیشینه تحقیق و سوابق پژوهشی

برای اولین بار بصورت رسمی در سال ۱۹۳۷ کلمات گردشگر و گردشگری توسط سازمان ملل مورد استفاده قرار گرفت ولی پیشینه این صنعت به سالها قبل از این تاریخ برمی گردد. کشور انگلستان در میان کشورهای اروپائی از اولین کشورهائی بود که به این صنعت روی آورد و با صنعتی شدن کشورها در غرب فرهنگ گردشگر در بین مردم رواج یافت. با اختراع راه آهن این صنعت به یک صنعت بین المللی مبدل گردید. و بدین ترتیب این صنعت ابتدا در اروپا و سپس در سایر قاره ها گسترش یافت. ولی امروزه توجه دولتمردان و صاحبنظران بیش از پیش به این صنعت معطوف گردیده تا آن حد که برای توسعه این صنعت بودجه های بیش از بودجه های دفاعی در نظر گرفته می شود (رهنمایی، ۱۳۸۳: ۵).
گردشگری صنعتی ترکیبی است که از چندین صنعت مختلف تشکیل شده است. میل و انگیزه گردانندگان صنعت گردشگری و دیگران در راستای آن است که گردشگری را عامل کسب درآمدهای دلاری فراوان می‌دانند. همه کشورها در تلاش هستند که با رونق این صنعت از یکدیگر پیشی بگیرند. زیرا گردشگری در ابعاد گوناگون نقش بسزایی بر جای می‌گذارد. از نظر اقتصادی منجر به افزایش سطح درآمد جامعه به خصوص درآمد اقشار کم درآمد می‌شود، افزایش تولید، گردش پول توسعه صنعت حمل و نقل، توسعه افق فکری، آشنایی با تاریخ و فرهنگ اقوام و ملل دیگر می‌گردد. امنیت گردشگری از جمله گزینه‌ها جهت مقابله با روش‌های خشونت‌آمیزی چون ترور و گروگان‌گیری برای تحت فشار قرار دادن دولت‌ها می‌باشد. دلیل آشکار چنین اقداماتی، بازتاب گسترده اینگونه اقدامات در بعد بین المللی و نا امن جلوه دادن کشور مورد نظر از این حیث می‌باشد. نتیجه محتمل چنین اقداماتی، منحرف شدن جریانات گردشگری از کشور مزبور به کشورها و مناطق دیگر جهان می‌باشد اصولاً گردشگران تمایل به این دارند که در زمان مسافرت به خارج از کشور احساس امنیت کنند (هزار جریبی، ۱۳۹۰: ۱۲۴)..
در زمینه توسعه صنعت گردشگری در کشور تحقیقات محدودی انجام شده است از جمله:

  1. کتامیدر پژوهش خود با عنوان “توریست و تاثیرات آن بر امنیت ملی ” به این نتیجه رسیدند که: گردشگری امروز یکی از اقتصادی ترین فعالیت‌ها در چرخه ملی کشورها، به خصوص از جهت اشتغال و ارز آوری و رونق مناطق مختلف تلقی می‌شود که علاوه بر آن دارای مزایای ارتباطی، سیاسی، فرهنگی تأثیرات بین الملل خاصی است. به همین دلیل اغلب کشورهای جهان که دارای میراث فرهنگی غنی و نیز مناطق طبیعی هستند و از این فعالیت به منزله ابزاری راهبردی در توسعه اقتصادی استفاده می‌کنند. کشورها علی رغم داشتن استعدادهای فراوان، وجود منابع عظیم گردشگری، جاذبه‌های فرهنگی و طبیعی چنانکه شایسته است، نتوانسته در زمینه بهره گیری از درآمدها و ورودی‌های گردشگری عرصه بین الملل به جایگاه در خور مقام خود دست یابد. در مسئله گردشگری یکی از عوامل مهم وجود افراد خارجی است که توریست نامیده می‌شود و با ورود خود به کشور باعث ایجاد رونق اقتصادی ارتباطی و فرهنگی بین المللی در کشور می‌شود. که باید کنترل دقیق روی این افراد صورت گیرد بنابراین این موضوع را در بحث اطلاعات قرار داد و اداره کل اتباع خارجه مسئول کنترل این افراد هستند (کتامی، ۱۳۹۰: ۱۱).
  2. کهزادی و همکاراندر مطالعه ای موردی با عنوان”تحلیل بر امنیت اجتماعی و فرهنگی و نقش آن در توسعه پایدار گردشگری” بیان داشتند احساس امنیت پدیده روانشناختی- اجتماعی است که دارای ابعاد گوناگون می باشد این احساس ناشی از تجربه های مستقیم و غیرمستقیم افراد از شرایط و اوضاع محیط پیرامون است و افراد مختلف به صورت های گوناگون آن را تجربه میکنند. احساس آزادی نسبی از خطر این احساس وضع خوشایندی را درافراد ایجاد می‌کند که فرد درآن دارای آرامش روحی و جسمی میگردد. احساس امنیت فرایندهای روانی اجتماعی می‌باشد که صرفاً بر افراد تحمیل نمی‌شود بلکه اکثر افراد جامعه براساس نیازها، علایق، خواسته ها و توانمندیهای شخصیتی و روانی خود در ایجاد و از بین بردن آن نقش اساسی دارند. احساس امنیت به معنای امنیت خاطر شهروندان از مال، ‌جان و… است که خود نشانگر سازمان یافتگی قانونمند و با ثبات بودن جامعه است. شاخص احساس امنیت توسط ۳ بعد امنیت فکری، مالی و روانی به وجود می آید شاخص مذکور نشان می دهد که شهروندان تا چه اندازه محیط اجتماعی را برای زندگی و فعالیت خود امن احساس می‌کنند (کهزادی، ۱۳۸۸: ۳۴).
  3. در پژوهشی که صمدیان و همکاران با موضوع ” نقش آموزش بر توسعه زیر ساختها در صنعت گردشگری ایران “انجام دادند به این نتیجه رسیدند که استراتژی کلی گردشگری در ایران مبتنی بر ایجاد سلسله مراتبی از شبکه دسترسی به مراکز عمده گردشگر می باشد. این شبکه شامل مبادی ورودی بین الملل به هریک از مناطق گردشگری، مبادی ورودی داخلی به مناطق و راههای دسترسی گردشگری در داخل مناطق است (صمدیان و همکاران، ۱۳۸۸: ۱۰۵).
  4. قندی و ناظر حضرتمطالعه ای با موضوع “امنیت و تاثیر آن بر صنعت گردشگری ” انجام دادند و نتایج آن بدین شرح است: توجه صرف مسئولین به ابعاد زیربنایی صنعت جهانگردی نظیر احداث هتل، رستوران، جاده و غیره به تنهایی کافی نبوده و بستر سازی جهت ایجاد امنیت روانی و اجتماعی برای جهانگردی فاکتور مکمل و بسیار مهمی در این راستاست. تاکید به سازماندهی امنیتی و انتظامی هماهنگ با فعالین بخش‌های جهانگردی و فعالیت های آنان بسیار ضروری می‌باشد. در این راستا اخیراً فعالیت‌هایی در خصوص‌ پلیس های آموزش دیده مستقر دربرخی فرودگاه ها و پایانه های کشور شکل گرفته است. همچنین بسیاری از کشورها تصمیم گرفتهاند یک واحد پلیس گردشگری با اهداف زیر ایجاد کنند. هدف های این واحد را می توان در این موارد خلاصه کرد:
  5. حمایت از جهانگردان با فراهم آوردن امنیت برای آن ها و همچنین کمک کردن به آن ها.
  6. برای دانلود فایل متن کامل پایان نامه به سایت 40y.ir مراجعه نمایید.