رشته حقوق

اندازه گیری

دانلود پایان نامه

E = 46˚ 19 ´ 06 می باشد.
این سازند شامل ١۹٠ متر آهکهای رسی ریزدانه خاکستری روشن تا تیره است که گاهاً در اثر هوازدگی سفید رنگ شده اند، و لایه های نازک شیل درلابه لای آهکهای با لایه بندی منظم وجود دارد. این آهکها به محیط پلاژیک تعلق دارند. از لرستان به سوی جنوب شرقی آهکهای پلاژیک این سازند تغییر یافته و تبدیل به آهکهای کم عمق می شوند.
حد پایینی این سازند در برش نمونه با سازند سورگاه است و آهکهای قاعده ای ایلام در این حد
ماسه ای و سیلتی است و نودولهایی از اکسید آهن نیز در آن یافت می شود. این شرایط مبین وجود ناهمسازی فرسایشی است. حد بالای سازند ایلام ، سازند گورپی است که ظاهراً همساز می باشد . بطور کلی حد پایینی و حد بالایی سازند ایلام قاطع است ولی گاهی نیز ممکن است در محلهایی تدریجی باشد.در برش نمونه این سازند درلرستان سنگواره های پلانکتونیک فراوانی گزارش شده است که بعضی از آنها عبارتند از :
Marginotruncana coronata, Globotruncanita conica, Marginotruncana sigali , Globotruncanita elevata , Calcisphaerula sp. , Planoglobulina sp.
سن این سازند از سانتونین تا کامپانین تعیین شده است.
2-7-ج -۶- سازند شیلی گورپی ( Gurpi shale Fm. )
برش نمونه این سازند در تنگ پابده در یال جنوب غربی پلانج جنوب شرقی کوه گورپی در شمال شهرستان لالی و مسجد سلیمان اندازه گیری شده است. مختصات رأس آن ً N= 32˚ 25´ 00 و E = 49˚ 16´ 22 می باشد (ستوده نیا 1972). این سازند در برش نمونه مشتمل بر 320 متر مارن و شیلهای خاکستری مایل به آبی بوده و بصورت فرعی شامل لایه های نازک از آهک رسی است. سازند گورپی در برش نمونه با یک ناهمسازی فرسایشی برروی سازند آهکی ایلام قرار دارد . حد بالایی آن در برش نمونه ، با سازند پابده است . این حد تماس در فارس و بعضی از نواحی خوزستان با ناهمسازی فرسایشی همراه است ولی در لرستان همساز می باشد. سن سازند گورپی از سانتونین تا مایستریشتین تعیین شده است و در تمام نقاط حوضه زاگرس بجز قسمتهایی از فروافتادگی دزفول، دیده شده است.
در شکل 7-2، نقشه شماتیک واحدهای مختلف کرتاسه ایران و کشورهای همجوار مشاهده می شود که از Al- Husseini, 2002، اقتباس شده است.
2-7- د: مشخصات زیست چینه ای (بایواستراتیگرافی) کرتاسه زاگرس (اقتباس از مطیعی، 1383)
مهمترین بررسی زیست چینه شناسی ناحیه زاگرس، مطالعات جیمز و وایند در سال 1965 است که همچنان در کارها و مطالعات چینه شناسی و نفتی در ایران دارای کاربرد فراوان است. در محدوده آپسین تا سنومانین بایوزون های 16 تا 25 توسط جیمز و وایند معرفی شده اند که در ذیل به صورت خلاصه ذکر می شوند.

مطلب مشابه :  انواع اراده از دیدگاه حقوقی

بایوزون شماره 16:
(Wynd 1965) Hensonella – Orbitolina – Choffatella assemblage zone
این زون با همبود سنگواره های زیر مشخص می شود :
Hensonella cylindrical , Orbitolina spp., Choffatella sp.
و از سنگواره های ذره بینی همراه می توان به موارد زیر اشاره نمود:
Lihocodium aggregatum , Acicularia sp., Dukhania sp., Nautiloculina sp., small Nezzazata sp .,Cyclamminids, Textularids, Milioids, Rotalids, spicules .
گاهی Dictyoconus arabicus در این زون ظاهر می شود و چنین ظهوری گاهی در ضخامتی حدود 20 متر شاخص چینه شناسی خوبی را بوجود می آورد که به آن زون a16 گفته می شود. این زون تجمعی در انواع و اقسام شناخته شده آهکها دیده شده است .
موقعیت چینه شناسی و سن بایوزون شماره 16:
این زون تجمعی در سازنده داریان خوزستان و فارس دیده می شود و در آهک های گروه خامی در شمال خاروی لرستان نیز ثبت گردیده است. شاخص Dictyoconus arabicus در بخش آهکی خلیج از سازند گدوان نیز دیده می شود و با این حساب شاخص a16 در سه موقعیت نزدیک راس سازند داریان ، نزدیک قاعده سازنده داریان و در بخش آهکی خلیج از سازند گدوان دیده می شود.
از مارنهای سازند گدوان که زون 16 بر روی آن واقع می شود ماکروفسیل‌های زیر نیز جمع آوری شده اند:
Exogyra tuberculifera, Neithea syriaca , pholadomya cf. gigantean .
A.J. Douglas (1938) سنگواره Neithea syriaca را به عنوان فرم شاخص آپتین در نظر می گیرد.

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید