رشته حقوق

انتخاب استراتژی

دانلود پایان نامه

تعبیر سروش نیز گویای عدم حساسیت عام گرایان در پذیرش دوستی های شبکه ای است:
« من تقریبا نیمی از دوستام همون بچه های فضای واقعی ان و نیم دیگه در فضای واقعی بهشون دسترسی ندارم ولی آدم جدیدو باید خوشم بیاد تا درخواست بدم یا اوکی کنم حالا یا اسمش، یا عکسش، مطالبو لینکایی که گذاشته بلاخره یه چیزی جذبم می کنه.»
در این رابطه شبنم فقدان استراتژی خاص در گزینش دوست و پذیرش یا ارسال درخواست بر اساس زیبایی عکس پروفایل مورد مشاهده را به کاربران مرد نسبت می دهد. به بیان وی:
« دخترا کافیه یه عکس کمی خوشگل بگذارن کمی عکس با آرایش باشه همین جور پشت سر هم درخواست دوستی از پسرا می آد. »
در مقابل، خاص گرایان بسیار محتاطانه گام برمی دارند و در انتخاب خود اساساً متکی به روابط مشترک هستند. امین می گوید:
«من حدود 80 تا دوست دارم.همشونو رو در رو می شناسم یعنی غیر از این اصلن فکرشم نمی کنم»
اگرچه عجیب به نظر می رسد اما در خلال مصاحبه ها مشخص شد برخی خاص گرایان در گزینش دوستان شبکه ای استراتژی نه غریبه نه آشنا را برمی گزینند بدین معنی که از شبکه برای ارتباط با دوستان غیر صمیمی یا آشنایانی که ارتباط نزدیک و صمیمانه ای ندارند بهره می گیرند. نغمه در این رابطه می گوید:
« من کساییو به عنوان دوست اضافه کردم که تو یه مقطعی باهاشون دوست بودم شاید اگه تو خیابون ببینمشون دلم نخواد بایستم و باهاشون سلام و علیک کنم ولی اونجا دوست داشتم که دوستم باشند تا هر چند وقت یکبار برم ببینم اونا چی می کنن ولی همون آدما اگه تلفن بزنن شاید دلم نخواد جواب تلفنوبدم چون تحت کنترل بودنش برام جالب تره شاید در حالت عادی خیلی تمایل داشته باشم ببینمش حتی، نمی گم دوسش ندارم ولی زیاد نمی خوام ببینمش دلم می خواد هر چند وقت یکبار برم تو صفحه اش ببینم چه کار داره می کنه. یعنی در عین حال که ازش خبر داشته باشم ولی مستقیم باهاش در ارتباط نباشم ولی کسی که اصلا نشناسم و بخواد مقدمه ای برای دوستی باشه نه.»
اما رویکرد عملگرایان در خصوص تصمیم گیری برای تأیید یا عدم تأیید درخواست های دوستی بررسی رابطه احتمالی، سابقه دوستی واسطه ای با درخواست کننده و نیز بررسی محتوای صفحه درخواست دهنده است. بهنام دراینباره می گوید:
« من آدما رو از رو نوشته هاشون اد می کنم کمتر کاربرایی هستن که محتوای صفحاتشون تولیدی خودشون باشه برا همین دوست اضافه کردن برام چندان راحت نیست اگر نشناسم اول صفحه شونو می بینم بعد اد می کنم ».
احسان نیز با اشاره به اهمیت روابط مشترک در پذیرش درخواست دوستی می گوید:
« من صفحم بستس کسی که برام تقاضا می فرسته نگاه می کنم ببینم چقدر دوست مشترک داریم و کیا هستن. یا مثلا تو صفحه های اختصاصی دیگه که عضو هستیم بعضیا از اونجا منو می شناسن، می آد اد می کنه. مثلا اگه دوستای مشترکمون از آدمای معروف باشن اد نمی کنم ولی اگه از دوستای دوستای نزدیکم باشن اد می کنم و بعد می پرسم که کی هست».
علی (3) هم با اشاره به تجربه ناخوشایند خود بر ضرورت حداقل شناخت تأکید می نماید:
«من باید همه رو بشناسم. چون قبلا یک نفر با هویت دروغی منو سر کار گذاشته بود الان با اینکه سیصد تا دوست دارم به یه طریقی همه رو می شناسم باید یا خودم طرفو بشناسم یا حتما به واسطه بشناسم و دوست مشترک داشته باشیم.»
از اظهارات مصاحبه شوندگان چنین برداشت می شود که کاربران در زمان های متفاوت فعالیت شبکه ای خود نیز از استراتژی های متفاوت بهره می گیرند. هرچند به طور کلی در بین مصاحبه شوندگان نسبت به شناخت کاربران ایرانی تمایل و حساسیت بیشتری احساس می شود. چنانچه تحول گرایان تحولات سیاسی و اجتماعی سال های اخیر را عاملی در انتخاب استراتژی یا گزینش استراتژی دلخواه کاربران معرفی می کردند. مریم(1) دلیل تغییر استراتژی خود را چنین توصیف می کند:
« من قبلا سال 85 تو تگ بودم بدون هیچ محدودیتی از سر تاسر دنیا با ملیتای مختلف دوست می شدم ولی بعد از انتخابات 88 ترجیح دادم با توجه به فضای امنیتی ای که حاکمه با هر کسی دوست نشم. و الان دوستایی که تو فیس بوکم هستن یا عمیقا می شناسمشون یا با واسطه و محاله که یه خارجی رو اد کنم اصلا این کارو نمی کنم به خاطر اون عدم امنیتی که احساس می کنم اگرآدمی رو به شخصه نشناسم حتی اگر بیست تا دوست مشترک داشته باشیم ادش نمی کنم. اگر فضا اینطور نبود ترجیح می دادم که با آدمهای بیشتری در ارتباط باشم.»
شیده نیز به دنبال نگرانی و اصرار دوستان خود استراتژی پذیرش دوستی غریبه ها را تغییر داده است:
« من چارصد تا دوست داشتم ولی به خاطر شرایط بعد از انتخابات چون خیلی فعال بودم و برا همه کامنت می گذاشتم صدو خورده ای رو حذف کردم بچه ها گفتن نکن و می آن می گیرنت. الان یکی کم محافظه کارتر شدم و حداقل بدون شناخت واسطه اد نمی کنم دیگه غریبه اد نمی کنم مگه با واسطه بشناسمش. »
اما مهبد با اشاره به نزدیکی فکری افراد در گروه های فعالان مدنی و اجتماعی می گوید:
«نوع فعالیت ما جوریه که تعدادمون زیاد نیست برا همین من به غیر از دوستای خودم چند تا دوستای دوستامم اد کردم چون احساس می کنم کسی که از فیلتر دوست من گذشته قابلیت دوستی با منو داره »
گذشته از نکات فوق الذکر به نظر می رسد در اوایل عضویت تمایل به توسعه دایره دوستی و تعداد دوستان شتاب بیشتری دارد و به مرور زمان و با شناخت بیشتر فضا تعدیل می شود.
سمیه می گوید: « من 4 – 5 ماه اول عضویت غریبه اد می کردم بعد دیدم جالب نیست و نمی خوام مطالبمو همه ببینن بعد حذفشون کردم »
سعید نیز در تشریح روند تغییر استراتژی خود در راستای گزینش دوستان شبکه ای می گوید:
«من اولش که عضو شدم بود برام خیلی خارق العاده جلوه می کرد برا همین مدام هر چی درخواست میومدو اد می کردم و برا دیگرانم می فرستادم جوری شد که خود فیس بوک پیام داد که اینجوری پیش بری بلاک می شی ولی بعد از یه مدت که صفحه های خاصو و گیمارو یاد گرفتم دیگه اون حالت اولیه علاقه به تعداد زیاد دوست از بین رفت»

مطلب مشابه :  تغییرات اقلیمی

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید