رشته حقوق

امضای الکترونیکی

دانلود پایان نامه

‌ماده 11 – سابقه الکترونیکی مطمئن عبارت از «‌داده پیام»ی است که با رعایت‌شرایط یک سیستم اطلاعاتی مطمئن ذخیره شده و به هنگام لزوم در دسترس و قابل درک‌است.
‌فصل دوم – پذیرش، ارزش اثباتی و آثار سابقه و امضای الکترونیکی مطمئن
‌ماده 12 – اسناد و ادله اثبات دعوی ممکن است به صورت داده پیام بوده و در‌هیچ محکمه یا اداره دولتی نمی‌توان براساس قواعد ادله موجود، ارزش اثباتی «‌داده پیام»‌را صرفاً به دلیل شکل و قالب آن رد کرد.
‌ماده 13 – به طور کلی، ارزش اثباتی «‌داده پیام»‌ها با توجه به عوامل مطمئنه ازجمله‌تناسب روشهای ایمنی به کار گرفته شده با موضوع و منظور مبادله «‌داده پیام» تعیین‌می‌شود.
‌ماده 14 – کلیه «‌داده پیام»‌هائی که به طریق مطمئن ایجاد و نگهداری شده‌اند از‌حیث محتویات و امضای مندرج در آن، تعهدات طرفین یا طرفی که تعهد کرده و کلیه‌اشخاصی که قائم‌مقام قانونی آنان محسوب می‌شوند، اجرای مفاد آن و سایر آثار در حکم‌اسناد معتبر و قابل استناد در مراجع قضائی و حقوقی است.
‌ماده 15 – نسبت به «‌داده پیام» مطمئن، سوابق الکترونیکی مطمئن و امضای‌الکترونیکی مطمئن انکار و تردید مسموع نیست و تنها می‌توان ادعای جعلیت به«‌داده‌پیام» مزبور وارد و یا ثابت نمود که «‌داده پیام» مزبور به جهتی از جهات قانونی از‌اعتبار افتاده است.
‌ماده 16 – هر «‌داده پیام»ی که توسط شخص ثالث مطابق با شرایط ماده (11) این‌قانون ثبت و نگهداری می‌شود، مقرون به صحت است.
‌مبحث چهارم – مبادله «‌داده پیام»
‌فصل اول – اعتبار قانونی ارجاع در «‌داده پیام»، عقد و اراده طرفین
‌ماده 17 – «‌ارجاع در داده پیام» با رعایت موارد زیر معتبر است:
‌الف – مورد ارجاع به طور صریح در «‌داده پیام» معین شود.
ب – مورد ارجاع برای طرف مقابل که به آن تکیه می‌کند روشن و مشخص باشد.
ج – «‌داده پیام» موضوع ارجاع مورد قبول طرف باشد.
‌فصل دوم – انتساب «‌داده پیام»
‌ماده 18 – در موارد زیر «‌داده پیام» منسوب به اصل‌ساز است :
‌الف – اگر توسط اصل‌ساز و یا به وسیله شخصی ارسال شده باشد که از جانب‌اصل‌ساز مجاز به این کار بوده است.
ب – اگر به وسیله سیستم اطلاعاتی برنامه‌ریزی شده یا تصدی خودکار از جانب‌اصل‌ساز ارسال شود.
‌ماده 19 – «‌داده‌پیام»ی که براساس یکی از شروط زیر ارسال می‌شود مخاطب حق‌دارد آن را ارسال شده محسوب کرده، و مطابق چنین فرضی (‌ارسال شده) عمل نماید:
‌الف – قبلاً به وسیله اصل‌ساز روشی معرفی و یا توافق شده باشد که معلوم کند آیا«‌داده پیام» همان است که اصل‌ساز ارسال کرده است،
ب – «‌داده پیام» دریافت شده توسط مخاطب از اقدامات شخصی ناشی شده که‌رابطه‌اش با اصل‌ساز، یا نمایندگان وی باعث شده تا شخص مذکور به روش مورداستفاده‌اصل‌ساز دسترسی یافته و «‌داده پیام» را به مثابه «‌داده پیام» خود بشناسد.
‌ماد 20 – ماده (19) این قانون شامل مواردی نیست که پیام از اصل‌ساز صادر نشده‌باشد و یا به طور اشتباه صادر شده باشد.
‌ماده 21 – هر «‌داده پیام» یک «‌داده پیام» مجزا و مستقل محسوب می‌گردد، مگر‌آن‌که معلوم باشد که آن «‌داده پیام» نسخه مجددی از «‌داده پیام» اولیه است.
‌فصل سوم – تصدیق دریافت
‌ماده 22 – هرگاه قبل یا به هنگام ارسال «‌داده پیام» اصل‌ساز از مخاطب بخواهد یا‌توافق کنند که دریافت «‌داده پیام» تصدیق شود، اگر به شکل یا روش تصدیق توافق نشده‌باشد، هر نوع ارتباط خودکار یا مکاتبه یا اتخاذ هرنوع تدبیر مناسب از سوی مخاطب که‌اصل‌ساز را به نحو معقول از دریافت «‌داده پیام» مطمئن کند تصدیق دریافت «‌داده‌پیام»‌محسوب می‌گردد.
‌ماده 23 – اگر اصل‌ساز به طور صریح هرگونه اثر حقوقی «‌داده پیام» را مشروط به‌تصدیق دریافت «‌داده پیام» کرده باشد، «‌داده پیام» ارسال نشده تلقی می‌شود، مگر آن‌که‌تصدیق آن دریافت شود.
‌ماده 24 – اماره دریافت «‌داده پیام» راجع به محتوای «‌داده پیام» صادق نیست.
‌ماده 25 – هنگامی که در تصدیق قید می‌شود «‌داده پیام» مطابق با الزامات فنی‌استاندارد یا روش مورد توافق طرفین دریافت شده، فرض بر این است که آن الزامات‌رعایت شده‌اند.

مطلب مشابه :  مجموعه

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید