رشته حقوق

استراحت و تمدد اعصاب

دانلود پایان نامه

بنابراین میان فعالیت‌ها و محیط‌های حامی، در زمینه ویژگی‌های ابزاری، معانی و تعلقات محیطی، رابطه‌ای متقابل و درونی وجود دارد. این رابطه‌ها از تفاوت‌های فردی ساکنان، روابط متقابل اجتماعی و چگونگی تجربه محیط توسط آنها تأثیر می‌گیرند. تعریف روشن‌تری از نظریه قرارگاه رفتاری، نظام فعالیت‌های مورد حمایت محله را قابل فهم‌تر می‌سازد. واژه “قرارگاه رفتاری” را بارکر (1968) و همکاران (برای مثال: Wicker, 1987)، برای تبیین رفتارهای مردم در محیط کالبدی زندگی روزمره بکار برده‌اند. براساس این نظریه، یک قرارگاه رفتاری، ترکیب پایداری از فعالیت‌ و مکان است که اجزای زیر را شامل می‌شود: فعالیتی مستمر یا زمینه روشنی از رفتار انسان؛ ترکیب کالبدی خاصی از محیط؛ همنوایی میان دو جزء فوق؛ و یک دوره زمانی خاص و قابل تکرار (لنگ1386، 128).
جوانان و سالخوردگان از فضاهای محله ی مسکونی استفاده زیادی می کنند (hester 1975). کوین لینچ (1977) الگوهایی از مناطق مسکونی کشورهای مختلف را که تامین کننده ی نیازهای بچه ها هستند شرح داده است . بعضی از محیط ها رفتار بچه ها را بخوبی تامین می کنند، محیط های دیگری این گونه نیستند . کودکان در دوران تحول روان شناختی و روحی هستند و می توانند هر وضعیتی از محیط ساخته شده را به فرصتی برای بازی تبدیل کنند. یکی از راه حل های این مسئله ایجاد زمین های بازی برای کودکان (allen 1968) و امکان فعالیت های ورزشی است. همچنین در بسیاری از نقاط دنیا نوجوانان مکان های خاص خود را کسالت آور می دانند (Lynch 1977) و معتقدند که این مکان ها برای آنها جاذبه ای ندارند. اغلب محیط ها فرصت های مختصری را برای اکتشاف و انجام کارهای فردی فراهم می آورند. در انتهای دیگر طیف سنی مردم، سالمندان قرار دارند که نیازهای خاص خود را دارند (Lawton 1975, Howell 1980).
اغلب فعالیت های گروهی به سه گروه زیر تقسم می شوند:
حرکتی
پیاده ور، میدان، فضای باز که به مقاصد مختلف نظیر تفرج، گذران اوقات فراغت، ورزش و پیاده روی، تمدد اعصاب، تردد و تعامل مورد استفاده قرار گیرند. در رابطه با این فضا، توجه به مسائل کالبدی نظیر ابعاد هندسی مناسب (عرض، شیب)، کفپوش، نور، مجهز بودن به مبلمان مناسب(نیمکت، سطل زباله، آبخوری)، رعایت تناسبات و مقیاس انسانی، حفاظت اقلیمی (آفتاب و باران و دفع آب سطحی)، رفع موانع کالبدی، می تواند در اعتلای کیفیت و کارآیی این فضاها نقش داشته باشد.
ورزشی (فضای باز، فضای بسته)
زورخانه نه تنها محل پرورش جسم که، محل تربیت روح و روان و خلق آن چیزی بود که، روحیه جوانمردی یا پهلوانی را در فرهنگ سنت ی ما شامل می شد. در گذشته بسیاری از مراسم سنتی نظیر خواستگاری، بله بران و غیره حتی قتل های سیاسی در حمام ها رخ می داد. امروزه نیز، سالن های ورزشی، سونا و جکوزی به عبارتی تغییر شکلی مدرن از فعالیتی است کهن، با این تفاوت که جو فرهنگی کهن می تواند، با اندک توجه در فعالیت های ورزشی امروزی نیز تداوم یابد. زورخانه و حمام، در مرکز محله در پیوند با تکیه و حسینیه و از مکانهای مراودات و تعامل اجتماعی بوده که، با کمی توجه، می تواند در قالب امروزی خود، نسل جوان را پرورش داده و ارتباطات سازنده بین آینده سازان شهرها را ایجاد کند.
گذران اوقات فراغت
کافی شاپ، رستوران و غیره در گذشته قهوه خانه ها نه تنها فضایی برای غذا خوردن، استراحت و تمدد اعصاب بود که با شاهنامه خوانی و اجرای مراسم سنتی مکانی برای آموزش، ترویج فرهنگی و مراودات اجتماعی بود. در واقع، فعالیت فرهنگی، در دل خدمات رسانی پنهان بود که، با اندک توجهی، می تواند تداوم یابد و این، خود در جلب مردم و مشارکت آنها نقشی موثردارد.
در نهایت آمار ارقامی انتزاعی هستند: وقتی آنها از زندگی تکامل یافته قبلی خودشان برگرفته شوند و به صورت نقشه ها و در پایان به ساختمانها تبدیل شوند، به صورت اجسام بی روحی جلوه خواهند کرد و نتیجه دیاگرامی از یک فضای سه بعدی خواهد بود که از مردم خواسته شده در آن زندگی کنند
لزوم مد نظر قرار دادن مردم ، فراهم آوردن مجموعه ها و موقعتی هایی برای با هم جوشیدن، برای مشارکتهای شهری و اجتماعی، برای تجربه های هنری و دست آخر، ونه دست کم برای شادمانی و سرور.
2-3-5-1-عرصه های مناسب کودکان
کودکان می توانند بیشترین استفاده کنندگان فضای های باز نزدیک محل سکونت خود باشند. بزرگسالان شامل مادران خانه دار و یا سالمندان که ناحیه یا محل مسکونی را در اوقات کاری روز ترک نمی کنند بیشترین زمان خود را درون خانه ها به سر می برند. کودک نو پا تا سنین پیش دبستانی. کودکان دبستانی و بالاتر از آن در ایام فراغت از مدرسه پس از فضای درون خانه، امکانات تحرک، تفریح و سرگرمی خود را در محله و اطراف خانه می جویند. کودک حق دارد و بایستی بتواند ازمحیط بهره ببرد. طی سال های اخیر دید جامعه نسبت به کودکان به عنوان یک گروه متمایز، دگرگون شده است.
فضاهای باز نواحی مسکونی مهمترین زمینه یا بستر را برای تجربه و پرورش آمادگی ها فراهم می سازد. کودک از طریق مشارکت محیطی حس اجتماع محلی، آگاهی محیطی، حس تعلق و مؤثر بودن را درک خواهد کرد و خود را یک بهره بردار بی تفاوت محیط قلمداد نخواهد کرد و به عبارت دیگر محیط برای کودک موضوعیت پیدا کرده داشته و به صورت جدی مورد ارزیابی او قرار خواهد گرفت (Sutton et al, 2002: 174).
این ضوابط در قسمت مربوط به فضای خارجی مسکن زیر عنوان سطوح آزاد و مکان های بازی تعریف شده است. ویژگی ها و اهداف مورد نظر برای سطوح آزاد در این ضوابط:
-1 وسعت و اندازه های کافی، به نسبت جمعیت ساکن
-2 فاصله قابل قبول از خانه ها، جهت دسترسی آسان کودکان و کودک معلول همراه با صندلی چرخدار
-3 تناسب و هماهنگی با عوارض زمین
-4 زیبایی و کیفیت مطلوب در محیط و منظر
-5 مصونیت از خطر های آمد و شد وسایل نقلیه، وجود تمهیداتی جهت تقلیل سرعت حرکت
-6 برخورداری از تابش مناسب آفتاب
محل بازی کودکان
البته می توان کودکان را به چهار گروه سنی تقسیم بندی و زمین بازی را نیز در چهار گروه تعریف نمود:
* زمین بازی مخصوص کودکان زیر 3 سال:ترجیحاً تا 50 متری محل سکونت باشد، محصور شده و دارای ظرفیت ۲۰ کودک به همراه والدین باشد. زمینش چمن با سطح ناهموار ولی کم ارتفاع و دارای یک کلبه کوچک به همراه نیمکت های مخصوص باشد.
* زمین بازی برای کودکان 3 تا 7 سال: تقریباً جدا از محل بازی بزرگترها باشد، برای هر کودک 10 متر مربع زمین در نظر گرفته شود تا یک سوم آن چمن یا زمین کوبیده و یک سوم نیمه سفت با تجهیزات مثل تاب و نردبان و یک سوم باقیمانده زمین سفت مثل آسفالت برای تیله، دوچرخه و توپ بازی همراه با یک کلبه و دستشویی باشد.
* زمین بازی کودکان 7 تا 9 سال: در این سن کودکان احتیاج به روابط بیشتر، تحرک بیشتر و محیط مناسب دارند، یعنی زمین نیمه سفت یا چمنزار با یک مسیر دوچرخه از آسفالت که با گیاهان احاطه شده باشد و برای هر کودک 10 متر مربع از زمین اختصاص داده شود.

مطلب مشابه :  پایان نامه حقوق درباره : تحلیل اقتصادی

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید