رشته حقوق

آیات و روایات

دانلود پایان نامه

عبادت در اصطلاح قرآن و حدیث، مقدمات و ارکان خاصی دارد که با بودن آن‌ها، عبادت اصطلاحی، تحقق یافته و بدون آن‌ها، تنها مطلق خضوع محقق می‌شود:
1) انجام فعلی که گویای خضوع و تذلل باشد.
2) عقیده و انگیزه‌ی خاصی که انسان را به عبادت و خضوع نسبت به شخص واداشته است؛ از قبیل:
الف) اعتقاد به الوهیت کسی که بر او خضوع کرده است:
خداوند متعال درباره‌ی مشرکان می‌فرماید: «الَّذِینَ یجْعَلُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ فَسَوْفَ یعْلَمُونَ»
(آنان که با خدای یکتا، خدایی دیگر گرفتند، به زودی خواهند دانست که در چه جهل و اشتباهی بوده‌اند و با چه شقاوت و عذابی محشور می‌شوند.)
ب) اعتقاد به ربوبیت کسی که بر او خضوع کرده است:
خداوند متعال می‌فرماید: «یَا بَنِی إِسْرَائِیلَ اعْبُدُواْ اللّهَ رَبِّی وَرَبَّکُمْ»
(ای بنی اسرائیل! خدایی را که آفریننده‌ی من و شماست بپرستید)
نباید پنداشت که تواضع و خضوع و درخواست از غیر خداوند، شرک‌آلود و حرام است. زیرا از مجموع دلایل، استفاده می‌شود که اعمال به نیت است. باید دید نیت فرد از عملش چه چیزی است.
خداوند به خضوع در برابر پدر و مادر امر می‌کند. آن‌جا که می‌فرماید:
«وَاخْفِضْ لَهُمَا جَنَاحَ الذُّلِّ مِنَ الرَّحْمَهِ» (و همیشه پر و بال تواضع و تکریم را با کمال مهربانی نزدشان بگستران.)
اگر مطلق خضوع، عبادت بود، خداوند چنین امری نمی‌نمود.
با این توضیح به این نتیجه می‌رسیم که توسل و خضوع و استغاثه به غیر از خداوند متعال با عدم اعتقاد به الوهیت یا ربوبیت او و اعتقاد به این‌که هر چه برای اوست به عنایت و اراده‌ی خداوند است، اشکالی ندارد و هیچ نوع ارتباطی با آیاتی که در مذمت مشرکان وارد شده نیز ندارد؛ زیرا مورد اعتراض آیات، جایی است که دعا و استغاثه و استعانت به نیت استقلال باشد.
با بررسی آیات و روایات و تواریخ، پی می‌بریم که خداوند مشکران را به جهت اعتقاد به استقلال معبودان، مذمت کرده است.
خداوند متعال می‌فرماید: «إِنَّ الَّذِینَ تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ لا یمْلِکونَ لَکمْ رِزْقاً»
ابن هشام نقل می‌کند: اولین کسی که بت‌پرستی را به مکه و اطراف آن وارد کرد، «عمرو بن لحی» بود. او در سفری که به «بلقاء» از اراضی شام داشت، مردمانی را دید که بت‌ها را عبادت می‌کردند؛ از این عمل سؤال نمود، در جواب او گفتند: این‌ها بت‌هایی هستند که آنان را عبادت می‌کنیم و هرگاه از آن‌ها باران و نصرت می‌خواهیم، به ما باران و نصرت می‌دهند. عمرو بن لحی گفت: از این بتان به ما نمی‌دهید تا با خود به سرزمین عرب برده و آن‌ها را عبادت نماییم؟ او با خود بت بزرگی به نام «هبل» برداشت و آن را بر سطح کعبه قرار داد و مردم را به عبادت آن دعوت کرد.
از این داستان استفاده می‌شود که مشرکان، جهت اعتقاد خاصی که به بتان داشتند، مذمت می‌شدند و آن‌ها را به اعتقاد این که به طور مستقل باران می‌دهند و هنگام جنگ، آنان را یاری می‌کنند، پرستش می‌کردند و در حقیقت بر این اعتقاد مذمت می‌شوند. این کار آنان ارتباطی با کار مسلمانان ندارد. زیرا آنان با خضوع و تواضع و استمداد از پیامبر و اولیا بر این اعتقادند که همه‌ی امور به دست خداست. ولی از آن جهت که پیامبران و اولیا به خدا نزدیکند و خداوند به آنان قدرت داده و هر چه می‌کنند به اذن و اراده‌ی اوست، و خود خداوند نیز به واسطه‌ی قرار دادن آنان امر نموده، لذا به آنان توجه نموده و حاجاتشان را از آنان می‌خواهند، یا خدا را به آنان قسم می‌دهند تا حاجاتشان را برآورد.
حسن بن علی سقاف شافعی در کتاب «التندید لمن عدد التوحید» می‌نویسد:

مطلب مشابه :  زنان سرپرست خانوار

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید