بعلت علائم مبهم بالینی باید تشخیص قطعی را بر مشاهده بند بارور در مدفوع، در پوست ناحیه مخرج و روی اثاثیه منزل قرار داد. برای تشخیص قطعی باید بندها مورد آزمایش قرار گیرند. البته ممکن است کیسه های تخم پاره شده و تخمها به طور منفرد ولی آزاد در بند دیده شوند(1).
همچنین می توان با استفاده از آزمایشات سرولوژی الیزا و ایمنوالکتروفورز (IEP) و انتشار درژل بیماری را تشخیص داد، هر چند جن کینس (1991) تشخیص قطعی بیماری را از این طریق (آزمایش الیزا) رد کرده است.
در بعضی موارد واکنشها متقاطع با تنیاهای دیگر دیده شده است(15).
آنتی بایدی پاسخ دهنده برعلیه عفونت تنیا هیداتیژنا در سگهاIgG است(24).
10-2 درمان تنیازیس در گوشتخواران
پرازیکوانتل : از بهترین داروها است که به شکل بالغ و نابالغ اثر می گذارد ولی بر روی تخم انگل بی تأثیر است. مقدار مصرف این دراو mg/kg 5 از راه دهان در دو نوبت و یا عضلانی یا زیر پوستی تزریق شود (1و21و30).
مبندازول : در حیوانات سبک تر از 2 کیلوگرم 100 میلی گرم به ازای هرکیلوگرم، دوباره در روز به مدت پنج روز در سگها سنگین تر از 2 کیلوگرم 200 میلی گرم به ازای هر کیلو وزن بدن، دوباره در روز به مدت پنج روز توصیه می شود(1).
نیکلوزامید : mg/kg 150-100 استفاده می شود که سمیت این دارو پایین است(1و30).
آنتی بیوتیک مانند استرپتوتریسین به میزان kg/mg 50 این دارو باعث اسهال و استفراغ می شود(1).
داروی مرکبی که از پرازیکوانتل و پیرانتل امبونات و فبانتل که هر قرص آن به ترتیب دارای 50،144،250-150 میلی گرم ماده مؤثر است برای 10 کیلوگرم وزن زنده بدن، که در مصرف تک دوز آن در نمونه های تجربی 100% و در نمونه های طبیعی 98-97% انگل را از بین می برد.
اپسی پیرانتل : تک دز kg/mg 5/2 ، (27).
11-2 پیشگیری و کنترل تنیاهیداتیژنا در میزان نهائی:
در سیر تکاملی انگل وجود یک میزبان واسط علفخوار لازم و ضروری است. هر سگ روزانه حدود 250 گرم مدفوع دفع می کند، که همراه با آن تعدادی بند و یا تخم کرم خارج می شوند. با توجه به اینکه هر بند انگل دهها هزار تخم بگذارد می توان مجسم کرد که آلودگی روزانه محیط زیست با مدفوع میلیونها سگ ولگرد، سگ گله، سگ خانگی وسایر گوشتخواران اهلی و و حشی و ابتلای درصد بالای از آنها به انواع تنیاها، تا چه حد می تواند بهداشت حیوانات و انسانی را مورد تهدید قرار دهد. علفخواران ضمن چرا، در اثر بلع تخم سستودهای سگ ممکن است به انواع متاسستودها مبتلا شود، بنابراین با تنظیم برنامه حساب شده و اجرای دقیق آن به شرح زیر می توان این آلودگی ها را از بین برد:
از بین بردن سگهای ولگرد.
تهیه شناسنامه بهداشتی برای سگهای صاحبدار و قلاده زدن آنها.
باید سگهای گله و صاحبدار را هر شش هفته یکبار با پرازیکوانتل یا داروی مؤثر دیگری درمان کرد. باید 48 ساعت بعد از درمان سگهای درمان شده را بست و مدفوع خارج شده را یا مدفون کرد و یا سوزاند تا از پراکنده شدن تعداد زیادی تخم کرم در محیط جلوگیری بعمل آید.
کشتار دامها در کشتارگاههای بهداشتی و ضبط کیست ها در حالت آلودگی شدید ضبط کیست به همراه ارگان.
آموزش عمومی مخصوصاً دامپرورها و گله دارها.
در صورت امکان حصار کشیدن اطراف کشتزارها(1).
نوزاد انگل(متاسستود) در میزان واسط
شیوع نوزاد انگل در میزان واسط
آلودگی های که از این سیستی سرک اعلام شده، متفاوت است و طبق گزارشات، در مصر ال ازازی (1990) گوسفند (8/26%) و بز (8/33%)، سومالی عبدی رحمان (1988) از 330 گوسفند و بز، گوسفند (1%) و بز (6/2%) ، اسپانیا گارسیا (1985)، در برهای پرواری (12%)، زاراگوزا(اسپانیا) پریس (1985) آلودگی در کبد گوسفند(9/17%)، نیجریه اونی علی (1986)آلودگی در شتر (10%) و همچنین در ایران (اسلامی و حسینی) در کبد و ریه گوسفندان به ترتیب (6/33%) و (87/15%) دیده شده است.(2و11و18و19و26و28).

                                                    .