رشته حقوق

پایان نامه حقوق درباره : حقوق مالکیت فکری

دانلود پایان نامه

محصولات دارویی توسعه نمی‌یافتند. در حقیقت، حمایت از اختراعات زیست‌فناوری با ایجاد انحصار بهره‌برداری برای دارنده حق اختراع و سرمایه‌گذاران، انگیزه لازم برای فعالیت مبتکرانه، زمینه بازگشت سرمایه به سرمایه‌گذار و امکان ادامه تحقیق و توسعه از راه درآمد حاصله را فراهم می‌کند. بنابراین، سودآوری صنعت زیست‌فناوری به علت هزینه‌های بالای تحقیق، توسعه و تجاری‌سازی اختراعات این حوزه به طور خاص به حمایت‌های نظام مالکیت فکری وابسته است.
اگرچه تسکین مشکلات بهداشت و سلامت جهان از اهداف زیست‌فناوری است، باید به خاطر داشته باشیم «حفظ سلامت، بخشی از نظام اقتصادی بازار آزاد جامعه است» و لذا از طریق حفظ و سازمان دهی منافع ترغیب خواهد شد. در واقع، رشد و بقای زیست‌فناوری از طریق نظام حق اختراع، بر دو اصل اولیه اقتصادی استوار است. اول آنکه به طور منطقی شرکت‌های فعال در صنعت زیست‌فناوری نیز مانند سایر حوزه‌ها، همواره به دنبال بازگشت سرمایه و حداکثر سازی منافع خود هستند. دوم آنکه به دلیل عدم سرمایه‌گذاری در حوزه‌های با ریسک بالا و بدون صرفه اقتصادی، سرمایه‌گذاری در زیست‌فناوری بدون تضمین بازگشت سرمایه از طریق نظام حق اختراع صورت نخواهد گرفت و لذا صنعت زیست‌فناوری رشد شتابان کنونی را از دست خواهد داد. بعلاوه، به علت طبیعت «رقابتی و تقلیدی» صنعت زیست‌فناوری، شرکت‌ها برای انعقاد توافقات تحقیقات و توسعه یا انتقال فناوری و قراردادهای اعطای مجوز بهره‌برداری درباره ابداعات زیست‌فناوری خود دچار تردید می‌شوند مگر آنکه حقوق انحصاری آنان تضمین گردد. بنابراین، فناوری‌های پرهزینه مانند صنعت زیست‌فناوری به علت هزینه‌های هنگفت تحقیقات و توسعه همراه با آن، به حقوق انحصاری اعطا شده از طریق نظام حق اختراع وابسته‌اند و نمی‌توانند بدون یک نظام حمایتی قوی و موثر ادامه حیات دهند.
در برابر این استدلال ها، گروهی معتقدند حمایت‌های شدید نظام مالکیت فکری به شرکت‌ها اجازه داده است، به قیمت گذاری خودسرانه محصولات خود بپردازند و این امر بیماران زیادی را در سراسر جهان بدون دارو و تحت فشار قرار می‌دهد که با اصول حقوق بشر سازگاری ندارد. باید در نظر داشت که استدلال های مطرح شده در بند قبل بر این اشکال حاکم اند. در حقیقت، با فقدان حمایت‌های کافی، روند تولید داروهای جدید بسیار کند می‌شود و بسیاری از داروها اصلا به تولید نمی رسند که بر سر قیمت آنها و تعداد بیمارانیکه به طور بالقوه می‌توانند درمان کنند بحثی درگیرد. همچنین قیمت‌هایی که به نظر بالا می‌رسد، اغلب در مقایسه با هزینه‌هایی که بیماری های درمان نشده بر جامعه تحمیل می‌کنند ناچیز است.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

گفتار سوم ـ تجربیات کشورهای در حال توسعه در توسعه زیست‌فناوری با کمک نظام حق اختراع
در نتیجه تلاش دانشمندان زیست‌فناوری با همراهی نظام حق اختراع با ویژگی هایی که در بخش نخست این نوشتار بررسی شد، منافع و فرصت‌های فراهم شده از طریق پیشرفت‌های علمی‌رو به همه دانشمندان در هر نقطه از جهان باز است، به طوری که هر کشوری می‌تواند با مدیریت صحیح از این فرصت‌ها به نفع افزایش رفاه و رشد اقتصادی جامعه خود بهره گیرد. همان طور که برخی کشورهای در حال توسعه با اتخاذ تصمیمات راهبردی و قاطعیت در اجرای آنها توانسته‌اند تا حدی این چشم انداز را محقق سازند، به طوری که تحقیقات زیست‌فناوری هم اکنون به یک تلاش فراگیر جهانی تبدیل شده است و رشد مراکز تحقیقات زیست‌فناوری در سراسر جهان، از جمله در کشورهایی چون برزیل، چین، کوبا، هند، کره جنوبی و سنگاپور مؤید آن است. این کشورها ضمن انجام سرمایه‌گذاری‌های قابل توجه در توسعه صنعت زیست‌فناوری خود، تقویت نظام مالکیت فکری را در دستور کار قرار داده اند.
کشورهایی مانند هند موفقیت خود در زیست‌فناوری با استفاده از نظام حق اختراع را با توسعه و تولید داروهای زیست‌فناوری جدید نشان داده اند. حمایت قوی از حق اختراع در حوزه محصولات و فرآیندهای دارویی به شرکت‌های دارویی در کشورهای در حال توسعه کمکمی‌کند فرآیند تکامل خود را از شرکت‌های کپی کننده داروهای دیگران به شرکت‌هایی که مالکیت دارایی های فکری خود را در اختیار و انحصار خود دارند، طی نمایند. این فرآیند در بسیاری از شرکت‌های دارویی این کشورها، طی شده و این شرکت‌ها به طور موفقیت آمیزی با تأکید بر توسعه داروهای ناشی از خلاقیت دانشمندان خود، دارایی های فکری خود را افزایش داده اند.
مبحث اول ـ نمونه‌ای از موفقیت نظام حق اختراع در ترغیب سرمایه‌گذاری مشترک
با توجه به هزینه‌های بالای تحقیقات و توسعه در زیست‌فناوری، موفقیت در آن بدون سرمایه‌گذاری و همکاری مشترک شرکت‌ها در سطح بین‌المللی مشکل است. از این رو، شرکت‌های زیست‌فناوری به طور روزافزونی به سمت انجام فعالیت‌های تحقیقات و توسعه از طریق سرمایه‌گذاری مشترک و دیگر اشکال همکاری های پژوهشی حرکت می‌کنند. شرکت‌های خصوصی در کشورهای در حال توسعه نیز به علت کمبود منابع مالی به سراغ سرمایه‌گذاری‌های مشترک با شرکت‌های بزرگ در بخش های پژوهش و تحقیقات و توسعه می‌روند تا بتوانند قابلیت‌های بالقوه خود را در این بخش فعال سازند. برای نیل به این هدف بوسیله بخش خصوصی وجود نظام مؤثر حمایت از اختراعات ضروری است. چرا که اولا هیچ شرکت تجاری مایل نخواهد بود خطرات سرمایه‌گذاری پرهزینه در بخش تحقیقات و توسعه را بدون چنین نظام حمایتی بپذیرد و ثانیا، با توجه به نمونه های فراوان، کشورهای در حال توسعه که مشارکت در سرمایه‌گذاری‌های مشترک در بخش تحقیقات و توسعه را در پیش می‌گیرند، پس از مدتی به طور مشترک یا مستقل مالک پتنت‌های حاصل از آن می‌شوند که برای تجاری سازی آن در داخل و خارج کشور به حمایت نظام حق اختراع نیاز دارند. بنابراین، یکی از پایه‌های این سرمایه‌گذاری مشترک وجود نظام حق اختراع است که شرکت‌های بزرگ را وادارا می‌سازد انحصار شرکت‌های دیگر را محترم بشمارند و برای استفاده از نتایج تحقیقات و توسعه آنها به سرمایه‌گذاری مشترک و همکاری های پژوهشی با آنها بپردازند.
بیوبراس یکی از شرکت‌هایی است که با کمک همین همکاری های پژوهشی توانست فعالیت خود را توسعه بخشد و به یکی از شرکت‌های موفق زیست‌فناوری در برزیل تبدیل شود. این شرکت که در ابتدا تنها یک آزمایشگاه کوچک خصوصی در دانشگاه فدرال میناس خرایس برزیل بود، فعالیت‌هایی را برای تولید آنزیم تحت قرارداد مجوز بهره‌برداری با مرکز آنزیم نیوانگلند امریکا آغاز کرد. شرکت بیوبراس در سال 1977 با کمک وزارت بهداشت برزیل برای انعقاد قرارداد یکسرمایه‌گذاری مشترک با دارندگان چند پتنت و شرکت چندملیتی دارویی الی لیلی برای تولید انسولین حیوانی و توزیع آن در برزیل مذاکراتی را آغاز کرد. شرکت دارویی الی لیلی 45 درصد از مالکیت بیوبراس را به دست آورد و فناوری خود را به شرکت برزیلی منتقل کرد. پرسنل بیوبراس به عنوان بخشی از موافقت‌نامه همکاری بین دوشرکت، از سوی الی لیلی در حوزه‌های مختلف تحقیقات و توسعه و همچنین مدیریت و بازاریابی آموزش دیدند. در زمان پایان مدت این موافقت‌نامه همکاری یعنی شش سال بعد، بیوبراس به یکی از تولید کنندگان مهم انسولین با بهره گیری از آخرین فناوری روز تبدیل شد. بازار انسولین بیوبراس پتانسیل بالایی را ارائه کرد و این شرکت برزیلی به عنوان تنها شرکت غیرچندملیتی تولیدکننده انسولین نوترکیب انسانی به سرعت صادرات محصول اصلی خود را آغاز کرد. شرکت بیوبراس با استفاده از ثمرات این موفقیت، فعالیت‌های تحقیقات و پژوهش خود را روی موارد جدیدی متمرکز کرد به طوری که در سال 2000 چهارمین شرکت دارویی برزیل بود. فناوری انسولین بوسیله بیوبراس و با همکاری دانشگاه برزیلیا توسعه یافت و به عنوان اختراع در برزیل، کانادا، اروپا و امریکا ثبت شد. به دست آوردن ورقه اختراع انسولین انسانی نقطه عطفی در تاریخ موفقیت‌های شرکت بیوبراس بود به طوری که ارزش سهام این شرکت در عرض پنج سال، 6 برابر شد. کاملا مشخص است که دارایی‌های فکری شرکت بیوبراس به ویژه پتنت مربوط به انسولین نوترکیب انسانی را باید پایه و اساس موفقیت و ثبات اقتصادی در این شرکت قلمداد کرد. این موفقیت با بهره گیری از موافقت‌نامه های مجوز بهره‌برداری بیوبراس با شرکت‌های بزرگ دارویی و تلاش‌های بعدی برای پایه گذاری زیرساخت‌های فناوری و منابع انسانی مورد نیاز جهت کسب ظرفیت تولید علم و فناوری به دست آمد.
بنابراین، فراهم شدن امکان صدور مجوزهایبهره‌برداری در نظام حق اختراع به طور خاص به نفع شرکت‌هایکوچک و نوپا در مواجهه با شرکت‌های بزرگ و انعقاد قراردادهای انتقال فناوری است. همچنین حق انحصاری ناشی از ورقه های اختراع به شرکت‌های کوچک قدرت چانه زنی کافی را برای کسب امتیاز از طرف مقابل می‌دهد. یک شرکت کوچک و نوپا با در اختیار داشتن یک ورقه اختراع مناسب، در نرخ گذاری و تعیین شرایط قرارداد دست بالاتر را خواهد داشت. مالکیت مشترک پتنت یا تلاش‌های مشترک با شرکت‌های بزرگ نیز هنگامی که پای دارایی های فکری در میان باشد به راحتی میسر می‌شود.
مبحث دوم ـ سیاست‌های توسعه زیست‌فناوری در هند
دورنمای زیست‌فناوری در هند: با توجه به قدرت زیست‌فناوری در رفع مشکلات سلامت، محیط زیست، کشاورزی و فقر در هند، دولت این کشور بهای زیادی به این صنعت داده است و لذا در دو دهه گذشته رشد سریعی را تجربه کرده است. بازار 200 میلیون دلاری زیست‌فناوری هند در سال 1997 به 2.5 میلیارد دلار در سال 2007 رسیده است و تعداد شرکت‌های زیست‌فناوری این کشور به 800 شرکت رسیده است. این صنعت به عللی چون پرخطر بودن سرمایه‌گذاری، مهیا نبودن زیرساخت‌ها، فقدان الگوی تجاری مناسب، نیروی انسانی و… تا کنون نتوانسته است سرمایه مورد نیاز خود را آن طور که انتظار سیاست‌گذاران بوده است، جذب کند؛ با این حال، در طول دو دهه گذشته اقدامات دولت به ویژه از نظر تأمین مالی پروژه ها و شرکت‌ها، توانسته است تا حدود زیادی علاقه بخش صنعت و سرمایه را به این حوزه جلب کند و موجبات توسعه چشم گیر زیست‌فناوری را فراهم سازد.
سالها قبل از آنکه زیست‌فناوری به عنوان عامل انقلاب فناوری در قرن 21 بر سر زبانها بیافتد، دولت هند در سال 1986 سازمان زیست‌فناوری را جهت مدیریت راهبردی این صنعت در وزارت علوم و فناوری این کشور تأسیس کرد و این نشان دهنده توجه ویژه و زودهنگام دولت هند به زیست‌فناوری است. بودجه زیست‌فناوری در طول هشتمین تا یازدهمین برنامه پنجساله توسعه هند، از 4.2 درصد کل بودجه پژوهشی در برنامه هشتم به 8.5 درصد در برنامه یازدهم بالغ شد؛ در نتیجه، اغلب زیرساخت‌های لازم برای رشد زیست‌فناوری به مرور در این دوره با سرمایه‌گذاری‌های دولت فراهم شد، زیرساخت‌هایی که ساختمان عظیم علم و خلاقیت و تجارت در زیست‌فناوری توانست بر آن بنا شود.

مطلب مشابه :  نهادهای اجتماعی

این امر در کنار سیاست‌های تشویقی دولت هند برای رشد زیست‌فناوری در بخش خصوصی شامل کاستن از فشار کنترل قیمت در محصولات دارویی، اختصاص یارانه در قالب تأمین سرمایه، معافیت مالیاتی، راه اندازی پارکهای زیست‌فناوری و مراکز رشد، تربیت نیروی انسانی متخصص، بانک ژن و تأمین لوازم و حیوانات آزمایشگاهی و برخی مواد اولیه تأثیر زیادی در رسیدن صنعت زیست‌فناوری هند به سطح کنونی داشته است. درآمد 25 شرکت برتر زیست‌فناوری هند که در سال 2007 از مرز 2.5 میلیارد دلار گذشت، در پنج سال گذشته بیش از 30 درصد رشد داشته است. از این درآمد حدود 68 درصد متعلق به زیست‌فناوری دارویی و 16 درصد خدمات زیست‌فناوری و بقیه زیست‌فناوری کشاورزی و صنعتی است. سرمایه‌گذاری در زیست‌فناوری نیز در سال 2007 به 723 میلیون دلار رسید که نسبت به سال قبل از آن 21 درصد رشد داشت. پیش‌بینی ها حاکی از آن است که ارزش زیست‌فناوری این کشور از نظر درآمد در سال 2015 به 13 تا 15 میلیارد دلار خواهد رسید. تا سال 2008،از میان 424 شرکت زیست‌فناوری فعال در هند 57 شرکت دارای ورقه اختراع ثبت شده در امریکا بودند. شرکت‌های زیست‌فناوری هند در سالهای اخیر به طور متوسط سالانه 2.7 پتنت جدید ثبت و به بازار معرفیکرده اند و کل پتنت‌های ثبت شده آنها تا سال 2008 به 425 عدد می رسید.

تحولات حقوقی و سیاست‌گذاری: کشور هند تا کنون گامهای زیادی در راستای به روز کردن قوانین، تصویب قوانین و مقررات جدید، تأسیس نظام‌های جدید برای ایجاد امکان تولید علم و فناوری و حمایت از مالکیت‌های فکری و به کارگیری راه‌های ممکن برای ترغیب خلاقیت برداشته است. در سال 2005 با اعمال آخرین اصلاحات در قوانین هند نظام حقوقی این کشور با نظام مورد نظر تریپس مطابقت کامل یافت. اما برای افزایش خلاقیت و تولید علم و فناوری علاوه بر قانون‌گذاری ابزارهای دیگر نیز باید فراهم باشد. وزارت علوم و فناوری هند در سال 1995 مرکز کمک به ثبت اختراع را تأسیس کرد تا آگاه سازی مردم و دانشمندان از طریق رسانه ها و کارگاه‌های آموزشی، کمک به مبتکران برای حمایت از ایده های خود از طریق قوانین مالکیت فکری، و همچنین انجام وظایف پلیس مالکیت فکری را بر عهده بگیرد. همچنین دولت هند در بسیاری از دانشگاه‌ها، مراکز پژوهشی و سازمانهای مرتبط با علم و فناوری، مانند سازمان زیست‌فناوری، وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات، شورای تحقیقات پزشکی، شورای تحقیقات کشاورزی، سازمان انرژی هسته ای، سازمان تحقیقات و توسعه دفاعی و شورای تحقیقات جنگل، دفاتر مالکیت فکری راه اندازی‌کرده است. البته در بخش خصوصی نیز شرکت‌های زیادی دفاتر مالکیت فکری خود را دارند و می‌توان گفت بدون شک، صنایع بخش خصوصی به خوبی به نظام جدید مالکیت فکری این کشور پاسخ داده اند.
وزارت علوم و فناوری هند در سال 2000 خطوط راهنمای مهمی را با عنوان «دستورالعمل انتقال فناوری و حقوق مالکیت فکری» با هدف ایجاد انگیزه در دانشمندان، دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشیکه از بودجه این وزارتخانه یا سازمان زیست‌فناوری، سازمان تحقیقات علمی و صنعتی و سازمان توسعه اقیانوسی ابلاغ کرد. برخی موارد ذکر شده در این دستورالعمل از این قرار است: این دستورالعمل سه صفحه ای که هر پنج سال تحت بازنگری قرار خواهد گرفت، وظایف ذیل را برای نهادهای پژوهشی بر شمرده‌است:
نهادهای دولتی شامل مراکز آکادمیک، علمییا فنی باید به دنبال کسب حمایت از طریق نظام مالکیت فکری در مورد نتایج تحقیقات و توسعه خود باشند و در این صورت مالکیت آن هم در اختیار آنها خواهد بود.
این نهادها باید برایبهره‌برداری تجاری از ورقه های اختراع به صورت انحصارییا غیرانحصاری اقدامات لازم را انجام دهند.

نهاد دارنده مال فکری مجاز است منافع حاصل از آن را برای خود حفظ کند. تعیین سهم مخترع و دیگر اشخاص نیز با همان نهاد است اگرچه نباید از یک سوم فراتر برود.
مالکیت مشترک اموال فکری حاصل از تحقیقات مشترک بین نهادهای مختلف و بنگاه‌های صنعتی با توجه به توافق کتبی بین آنها ممکن است.
نهاد دارنده ورقه اختراع باید دست کم 25 درصد از منافع حاصل از اموال فکری خود را برای تشکیل صندوق تسهیل پتنت کنار بگذارد. این صندوق هزینه‌های به روز کردن اختراعات، ثبت اختراعات جدید، حفاظت از حقوق فکری در برابر نقض، ایجاد رقابت در حوزه حقوق مالکیت فکری و مسائل مرتبط با آن هزینه می‌شود.
دولت بدون نیاز به پرداخت حق امتیاز برای بهره‌برداری از اموال فکری مذکور در جهت اهداف دولت مجاز خواهد بود.
تصویب این دستورالعمل نقطه عطفی در مدیریت نظام حق اختراع توسط وزارت علوم و فناوری هند بود. این گونه اقدامات دولت هند بر این پایه است که اعطای انحصار بیشتر به نهادهای پژوهشی و دانشمندان شاغل در آنها راجع به حقوق مالکیت فکری و انتقال فناوری، موجب انگیزه بیشتر برای ارائه محصولات و فرآیندهای جدید مطابق با نیازهای روز خواهد شد.
در سال 2003 نیز دولت هند سیاست‌های علم و فناوری این کشور را

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید