پایان نامه ها

پایان نامه ارشد درباره سازمان ملل، سازمان ملل متحد، حل اختلاف، حقوق بشر

قربانى نقض یکى از حقوق مذکور در کنوانسیون شده‌اند. ابلاغیه به نام اشخاص یا گروه‌هایى از اشخاص فقط با رضایت آن‌ها مى تواند ارائه شود، مگر این که نویسنده (ابلاغیه) بتواند ثا بت کند که بدون چنین رضا یتى به نام آن‌ها عمل مى کند.

ماده‌۳
ابلاغیه‌ها باید به صورت کتبى ارائه شوند و نمى توانند (به امضاى) ناشناس باشند. ابلاغیه ‌ى مربوط به یک دولت معاهد کنوانسیون که معاهد پروتکل حاضر نیست ، توسط کمیته پذیرفته نمى شود.

ماده‌ى ۴
۱- هیچ ابلاغیه‌اى بدون این که توسط کمیته وارسى شده باشد که همه ‌ى دادرسى هاى داخلى بدون نتیجه مانده، مورد بررسى قرار نمى گیرد، مگر این که روال دادرسى از مهلت معقول در گذرد یا این که بازپس‌گرفتن (حق) متقاضى از این طریق نامحتمل شود.

۲- کمیته اعلام مى دارد، ابلاغیه‌اى غیرقابل وصول ‌است که:
الف) مربوط به امرىست که قبلاً بررسى کرده یا هنوز موضوع بررسى در چارچوب جریان تحقیق دیگرى هست و یا بوده و یا در حوزه ‌ى مقررات بین‌المللى ‌است.
ب) با مفاد کنوانسیون ارتباطى ندارد.
ج) آشکارا بى اساس یا بدون دلایل کافى ست.
د) ارائه‌ى چنین ابلاغیه‌هایى سوء استفاده از حقوق باشد.
ه) به موارد پیش از تاریخ به اجرا درآمدن این پروتکل در مورد دولت‌هاى معاهد باز‌گردد، مگر این که این موارد پس از این تاریخ ادامه یافته باشد.

ماده‌ى ۵
۱- کمیته پس از وصول ابلاغیه، و پیش از تصمیم ‌گیرى در محتواى آن، هر زمان مى تواند درخواستى اضطرارى تسلیم دولت معاهد مربوطه کند، تا تدابیر حفاظتى لازم براى اهتراز از وارد آمدن خسارت غیر‌قابل جبران به قربانیان نقض احتمالى (حقوق) اتخاذ کند.
۲- کمیته در تصمیم خود در باره ‌ى قابل وصول بودن یا محتواى ابلاغیه طبق اختیاری که بند ۱ این ماده به اومی ‌دهد، از پیش داورى نمى کند.

ماده‌ى ۶
۱- کمیته، ابلاغیه‌هایى را که به موجب این پروتکل به او ارائه شده، به شرطى که (شخص) ذینفع یا (اشخاص) ذینفع از علنی شدن هویت ‌شان نزد دولت معاهد رضایت داشته ‌باشند، به طور محرمانه به نظر دولت معاهد ذینفع مى رساند، مگر این که آن را یکسره بدون ارجاع به دولت معاهد ذینفع، غیرقابل وصول تشخیص دهد.

۲- دولت معاهد ذینفع، ظرف شش ماه، با ذکر تدابیر اصلاحی که بسته به مورد اتخاذ کرده است و توضیحات یا تصریحات شامل دقایق موردى را که موضوع ابلاغیه است، کتباً به کمیته ارائه مى کند.

ماده‌ى ۷
۱- کمیته با بررسى ابلاغیه‌هایى که طبق پروتکل حاضر وصول مى کند، تمامى اطلاعاتى را که به وسیله ى اشخاص یا گروه‌هایى از اشخاص یا به نام آن‌ها توسط دولت معاهد ذینفع به ایشان داده شده، مورد توجه قرار مى دهد، ضمن قبول این که این اطلاعات باید به طرف‌هاى مربوطه انتقال داده ‌شوند.
۲- کمیته ابلاغیه‌هایى را که به موجب این پروتکل به او ارجاع شده، در پشت درهاى بسته، بررسى مى کند.
۳- کمیته پس از بررسى یک ابلاغیه، ملاحظات خود را در آن باره، احتمالاً همراه با توصیه‌هاى خود، به طرف‌هاى مربوطه مى دهد.
۴- دولت معاهد، ملاحظات و توصیه‌هاى احتمالى کمیته را به طور کامل بررسى مى کند و ظرف شش ماه، با ارائه یک پاسخ کتبى به کمیته، او را از کلیه ‌ى اقداماتى که با توجه به ملاحظات و توصیه‌ها انجام داده، مطلع مى نماید.
۵- کمیته مىتواند از دولت معاهد دعوت کند که از تدابیرى که در پاسخ به ملاحظات و توصیه‌هاى احتمالى او اتخاذ کرده‌ و نیز، در صورت تشخیص کمیته، در گزارش‌های بعدى که دولت معاهد، طبق ماده‌ی ۱۸ کنوانسیون، موظف به ارائه به اوست، اطلاعات گسترده‌ترى در اختیار کمیته بگذارد.

ماده ‌ى ۸
۱- اگر کمیته با استفاده از اطلاعات معتبرى، مطلع شود که دولت معاهد شدیداً یا به طور سیستماتیک حقوق مذکور در کنوانسیون را نقض مى کند، این دولت را به مذاکره در باره ‌ى مواردى که به او گزارش شده دعوت مى کند و ملاحظات خود را ارائه مى دهد.

۲- کمیته مى تواند بر اساس ملاحظاتى که احتمالاً توسط دولت معاهد ذینفع عنوان شده و نیز هر اطلاع قابل اعتماد دیگرى که دارد، یک یا چند تن از اعضاى خود را به انجام تحقیقات و ارائه‌ى گزارش نتایج آن، بدون تأخیر، بگمارد. این تحقیقات، زمانى که لازم شد و با موافقت دولت معاهد، مى تواند شامل دیدارهایى در قلمروى این دولت شود.
۳- کمیته، پس از مطالعه‌ى نتایج تحقیق، آن را در صورت مقتضى، همراه با ملاحظات و توصیه‌ها به دولت معاهد تسلیم مى ند.
۴- دولت معاهد، پس از اطلاع از نتایج تحقیق و ملاحظات و توصیه‌هاى کمیته، ملاحظات خود را ظرف شش ماه به کمیته تسلیم مى کند.
۵- تحقیقات محرمانه است و در تمامى مراحل نیاز به همکارى دولت معاهد دارد.

مطلب مشابه :  منبع پایان نامه ارشد با موضوعآداب و رسوم

ماده‌ى ۹
۱- کمیته مى واند از دولت معاهد ذینفع دعوت کند تا در گزارشى که طبق ماده‌ى ۱۸ کنوانسیون، موظف به ارائه آن است، در باره‌ى تدابیرى که در پى تحقیقات انجام شده طبق ماده‌ى ۸ پروتکل حاضر اتخاذ کرده‌است، توضیحاتى عرضه کند.
۲- کمیته مى تواند پس از پایان مهلت شش ماهه مذکور در بند ۴ ماده‌ى ۸، در صورت مقتضى، دولت معاهد ذینفع را دعوت به ارائه‌ى اطلاعات در باره‌ى تدابیرى کند که در پى چنین تحقیقاتى اتخاذ کرده‌است.

ماده‌ى ۱۰
۱- کلیه ى دولت‌هاى معاهد مىتوانند، زمانى که پروتکل حاضر را امضا یا تصویب می کنند یا به آن می پیوندند، اعلام کنند که صلاحیتى را که مواد ۸ و ۹ به کمیته مىدهند، به رسمیت نمى شناس
ند.
۲- کلیه‌ى دولت‌هاى معاهد که مفاد مذکور در بند ۱ این ماده را عنوان کرده‌اند، مىتوانند در هر زمان اظهارات خود را از طریق اخطاریه‌اى خطاب به دبیر کل، پس بگیرند.

ماده‌ى ۱۱
دولت معاهد، کلیه‌ى اقدامات لازم را به کار مى برد تا اشخاصى که در حوزه‌ى قضایى او با کمیته مکاتبه مىکنند، مورد بد‌رفتارى و ارعاب قرار نگیرند.

ماده‌ى ۱۲
کمیته در گزارش سالانه‌اى که طبق ماده‌ى ۲۱ کنوانسیون تنظیم مىکند، خلاصه‌ى فعالیت‌هایى را که به عنوان پروتکل حاضر انجام داده‌است، متذکر مىشود.

ماده‌ى ۱۳
کلیه‌ی دولت‌هاى معاهد متعهد مىشوند که کنوانسیون را به نحو وسیعى بشناسانند و منتشر کنند، نیز پروتکل حاضر و دسترسى به اطلاعات مربوط به ملاحظات و توصیه‌هاى کمیته را، به ویژه مواردى را که به این دولت معاهد مربوط مىشود، تسهیل نمایند.

ماده‌ى ۱۴
کمیته، مقررات داخلى خود را متوقف کرده و به وظایفى عمل مىکند که پروتکل حاضر، طبق این مقررات، به او محول مىکند.

ماده‌ى ۱۵
۱- پروتکل حاضر براى امضاى کلیه‌ى دولت‌هایى که کنوانسیون را امضا کرده، تصویب نموده‌ یا به آن پیوسته‌اند، مفتوح است.
۲- پروتکل حاضر، به تصویب کلیه‌ى دولت‌هایىمی ‌رسد که کنوانسیون را تصویب کرده‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ یا بدان پیوسته‌اند. اسناد براى تصویب نزد دبیر کل سازمان ملل متحد گذاشته خواهد شد.

۳- پروتکل حاضر براى پیوستن کلیه‌ى دولت‌هایى که کنوانسیون را تصویب کرده‌اند یا به آن پیوسته‌اند، مفتوح است.
۴- پیوستن از طریق تسلیم سند پیوستگى نزد دبیر کل سازمان ملل متحد انجام مىشود.

ماده‌ى ۱۶
۱- پروتکل حاضر سه ماه پس از تاریخ تسلیم دهمین سند تصویب یا پیوستن، لازم‌الاجرا ‌مىشود.
۲- لازم‌الاجرا شدن این پروتکل براى هر دولتى که پروتکل حاضر را تصویب مىکند یا پس از لازم‌الاجرا شدن، به آن مىپیوندد، سه ماه پس از تاریخ تسلیم سند تصویب یا پیوستن از طرف این دولت آغاز مىشود.

ماده‌ى ۱۷
این پروتکل هیچ قید و شرطى را نمی پذیرد.

ماده‌ى ۱۸
۱- کلیه‌ى دولت‌هاى معاهد مىتوانند پیشنهاد اصلاحى در مورد این پروتکل تسلیم دبیر‌کل سازمان ملل متحد کنند. دبیر‌کل، پیشنهاد را به دولت‌هاى معاهد منتقل کرده و از ایشان مىخواهد اگر چنانچه با فراخواندن یک کنفرانس دولت‌هاى معاهد براى بررسى و به رأى گذاشتن پیشنهاد موافقت دارند، به او اطلاع دهند. اگر حد‌اقل یک سوم دولت‌هاى معاهد با چنین کنفرانسى اعلام موافقت کردند، دبیر کل، کنفرانس را زیر نظر سازمان ملل متحد فرا‌مىخواند. اصلاحاتى که توسط اکثریت دولت‌هاى معاهد حاضر و رأى دهنده در کنفرانس تصویب شد، براى تأیید به مجمع عمومى ملل متحد ارائه مىشود.
۲- تبصره‌هاى اصلاحى، زمانى لازم‌الاجرامی ‌شوند که توسط مجمع عمومى ملل متحد تصویب شده‌ و توسط دو سوم دولت‌هاى معاهد پروتکل حاضر، طبق روال پیش‌بینى شده در قانون اساسى هر یک، پذیرفته شده باشد.

مطلب مشابه :  پایان نامه ارشد با موضوعاندازه شرکت، تحریم اقتصادی، هیات مدیره، حاکمیت شرکتی

۳- زمانى که تبصره‌هاى اصلاحى لازم‌الاجرا مىشوند، براى دولت‌هاى معاهدى که آن‌ها را پذیرفته‌اند، و براى سایر دولت‌هایى که پاى‌بند مفاد این پروتکل و دیگر تبصره‌هاى اصلاحىاند که قبلاً پذیرفته‌اند، الزام‌آور خواهند شد.

ماده‌ى ۱۹
۱- هر دولت معاهد، همواره مىتواند پروتکل حاضر را با اخطارى کتبى خطاب به دبیر کل سازمان ملل متحد فسخ کند. اعلام فسخ شش ماه پس از اعلام وصول اخطاریه به دبیر کل نافذ می شود.
۲- لازم‌الاجرایى مفاد پروتکل حاضر در مورد تمامى ابلاغیه‌هاى ارائه شده، طبق ماده‌ى ۲ یا کلیه‌ى تحقیقاتى که طبق ماده‌ى ۸ ، قبل از نافذ شدن اعلام فسخ آغاز شده‌اند، ادامه می یابد.

ماده ی ۲۰
دبیر کل سازمان ملل متحد (موارد زیر را) به اطلاع کلیه‌ ى دولت‌ها مى رساند:
الف) امضاها، تصویب‌ها و عضویت‌ها؛
ب) تاریخ لازم‌الاجرا شدن پروتکل حاضر و هر تبصره‌ى اصلاحى که طبق ماده‌ى ۱۸ تصویب مىشود؛
ج) موارد فسخ طبق ماده ‌ى ۱۹

ماده‌ ى ۲۱
پروتکل حاضر، که متن‌هاى انگلیسى، عربى، چینى، اسپانیایى، فرانسوى و روسى آن، اعتبار یکسان دارند، به آرشیو سازمان ملل متحد سپرده مى شود.
دبیر کل سازمان ملل متحد، یک نسخه‌ى گواهى شده ى مطابق این پروتکل را به کلیه‌ى دولت‌هاى مذکور در ماده‌ى ۲۵ کنوانسیون تسلیم مى کند.

4-5- کنوانسیون ضد شکنجه و رفتار یا مجازات خشن، غیر انسانی یا تحقیر کننده
مصوبه 10 دسامبر 1984/ قطعنامه شماره 46/39 مجمع عمومی سازمان ملل متحد
قدرت اجرائی کنوانسیون، 26 ژوئن 1987
شکنجه واژه ای است که همواره در تاریخ مدون بشریت از آن یاد شده است و آن به همراه تکامل تکنولوژی، در هر عصر و نسلی، به شیوه های گوناگون بکاربرده شده است. شکنجه دغدغه مهم فکری جامعه بشری امروز است. با وجود قوانین و مقرراتی مانند اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاقهای بین المللی و قوانین مدنی که شکنجه را در هر شرایطی ممنوع اعلام کرده اند، اما همچنان داغ و درفش و آزار و اذیت در بسیاری از رژیمها برقرار است.
امروز براستی سخن از نبود و یا کمبود قانون و مقررات در میان نیست، بلکه آنچه که ضرورت دارد و نیاز مبرم جامعه بشری است، همکاری و همیاری در این زمینه است تا بدینوسیله نه تنها از هر نوع اعمال شکنجه ممانعت بعمل آید بلکه آمران و عاملان آن تحت پیگردهای قانونی و بین المللی قرار گیرند.
بر این اساس کنوانسیون ضد شکنجه و رفتار یا مجازات خشن، غیر انسانی یا تحقیرکننده در ١٠ دسامبر ١٩٨۴ و طی قطعنامه شماره ۴۶/٣٩ از سوی مجمع عمومی سازمان ملل متحد تصویب شده است. این کنوانسیون در ٢٠ ژوئن ١٩٨٧ یعنی پس از اینکه بیست دولت مفاد آنرا در مراجع قانونگذاری خود به تصویب رساندند، قابلیت اجرائی پیدا کرد. کنوانسیون شامل یک مقدمه و ٣٣ ماده در ٣ بخش تدوین شده است. این کنوانسیون بعد از آنکه شکنجه را تعریف نموده است، آثار حقوقی، صلاحیت و مسئولیت های دولتها، نحوه حل اختلاف، انصراف و تشکیل کمیته منع شکنجه و وظائف آنها را توضیح داده است.
بنابر آماری که سازمان ملل در تاریخ ٨ فوریه ٢٠٠٢ در مورد کلیه کشورهای عضو که ١٢ سند مهم بین المللی این نهاد را امضاء کرده اند، آمده است که از مجموعه ١٨٩ کشور عضو، ١٢٨ کشور کنوانسیون ضد شکنجه و رفتار یا مجازات خشن، غیر انسانی و تحقیر کننده را امضاء کرده اند. دولت جمهوری اسلامی کنوانسیون منع شکنجه را امضاء نکرده است.
– با توجه به اصول مندرج در منشور سازمان ملل متحد که شناسائی حیثیت ذاتی و حقوق برابر و غیر قابل انتقال تمام اعضاء خانواده بشری را مبنای آزادی، عدالت و صلح در جهان اعلام داشته است.
– با توجه به اینکه حقوق مذکور از شان و منزلت ذاتی انسان سرچشمه گرفته است.
– با توجه به تعهدات دولتهای

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید