پایان نامه ها و مقالات

منابع مقاله با موضوع نور فلورسنت

ی کل، اندیس دی ان کنژوگه، اندیس کربونیل و اندیس اسیدی داشتند.
که زوژو و همکاران 2011، به مطالعه ی فعالیت آنتی اکسیدانی و ترکیبات فنولی عصاره های مختلف جوانه گندم بدون چربی پرداختند. جوانه گندم بدون چربی محصول جانبی فرآیند استخراج روغن جوانه گندم است که ارزش تغذیه ای آن به خوبی تا کنون پذیرفته شده است . در این مطالعه خواص آنتی اکسیدانی عصاره اتانولی30%، %50، % 70و اتانول %100 و عصاره آبی جوانه گندم بدون چربی با استفاده از روش های مختلف در شرایط آزمایشگاهی اندازه گیری شد. تمام عصاره جوانه گندم فاقد چربی فعالیت آنتی اکسیدانی در روش به دام انداختن رادیکال DPPH، سنجش مهار رادیکال ABTS، روش قدرت احیا و مهار پرواکسیداسیون اسید لینولئیک به نمایش گذاشتند. در میان عصاره های مورد آزمایش ، عصاره اتانولی %70 بهترین قدرت مهار رادیکال DPPH را نشان داد در حالی که عصاره اتانولی %100 بالاترین فعالیت مهار کردن رادیکال ABTS و قدرت احیا را نشان داد. علاوه بر این هر دو عصاره %70 و%50 اتانول فعالیت آنتی اکسیدانی نسبتاً بالایی در سیستم لینولئیک اسید به نمایش گذاشتند . بازده عصاره آبی و آبی _ اتانول قابل قبول بود اما فعالیت آنتی اکسیدانی عصاره آبی پایین بود. میزان فنول کل عصاره ها در محدوده (گرم جوانه گندم فاقد چربی/ 75/16-98/ 13 میلی گرم معادل گالیک اسید) بود. جوانه گندم با شرط حلال و ایجاد فرایندهای استخراج مناسب می تواند به عنوان یک منبع آنتی اکسیدانی طبیعی یا ماده غذایی مورد استفاده قرار گیرد که قدرت آنتی اکسیدانی عصاره جوانه گندم فاقد چربی می تواند سلامت بالقوه را ترویج دهد.
مهدالی و همکاران 2011، اثرات حفاظتی و فعالیت آنتی اکسیدانی عصاره کیک کنجد (Sesamum indicum) را در ثبات روغن آفتابگردان و روغن سویا مورد آزمایش قرار دادند و با آنتی اکسیدان سنتزی با اندازه گیری مقادیر اندیس پرواکسید، دی ان کنثروگه ، تری ان کنثروگه و اندیس آنیسیدین در طول نگهداری accelerated مقایسه شد. از آن جایی که ترکیبات آنتی اکسیدانی متفاوتی دارند، مکانیسم های مختلف فعالیت مهار رادیکال ABTS، ظرفیت مهار رادیکال DPPH و سیستم آزمون بتاکاروتن/ لینولئیک اسید برای بررسی اثر آنتی اکسیدانی عصاره کیک کنجد مورد استفاده قرار گرفت. ترکیبات فنولی کل، فلاونوئیدی و فلاونول در عصاره کیک کنجد به ترتیب (گرم وزن خشک/ 94/1 میلی گرم معادل گالیک اسید) و (گرم وزن خشک/ 88/0 میلی گرم معادل کوئرستین) و (گرم وزن خشک/ 4/0 میلی گرم معادل کوئرستین) بود. نتایج نشان داد که عصاره کیک کنجد فعالیت آنتی اکسیدانی قوی تری در روغن آفتابگردان و روغن سویا نسبت به BHT و BHA به نمایش گذاشت در حالیکه فعالیت آنتی اکسیدانی کمتری نسبت به TBHQ داشت. عصاره کیک کنجد تخریب حرارتی روغن را با بهبود پایداری هیدرولیتیکی و مهار پیوند دوگانه و کاهش زیان اسیدهای چرب چند غیر اشباعی مهار کردند. این عصاره نشان داد که درجات مختلف فعالیت آنتی اکسیدانی در سیستم های مختلف مورد آزمون به دوز وابسته است و اثر آنتی اکسیدانی قوی در طول مراحل اولیه و نهایی اکسیداسیون در تاریکی در آون ?70 به مدت 72 ساعت داشت. بنابراین این عصاره به عنوان یک منبع آنتی اکسیدانی قوی برای پایداری سیستم های غذایی توصیه می شود.
دی مارینو و همکاران 2012، در تحقیقی ترکیبات شیمیایی و فعالیت آنتی اکسیدانی عصاره آبی هلپه را ( (Teucrium polium .L مورد بررسی قرار دادند. اجزای عصاره متانولی به دست آمده از بخش های هوایی هلپه، یک گلیکوزید جدید فنیل اتانوئید، به نام پلیوموزید بی، همراه با 4 فلاونوئید شناخته شده، دو گلیکوزید و یک پلیوموزید شناخته شده داشت. ساختار تمام این ترکیبات براساس داده های طیفی از 1D و 2D رزونانس مغناطیس هسته ای و اسپکترومتری طیفی جرمی آنالیز شد. فعالیت آنتی اکسیدانی عصاره خام و ترکیبات جدا شده از طریق آزمون ظرفیت مهار رادیکال DPPH، قدرت احیا، اثر مهاری اکسیداز زانتین و مهار پرواکسیداسیون لینولئیک اسید مورد بررسی قرار گرفت. بالاترین فعالیت آنتی اکسیدانی در عصاره ان – بوتانول بود که شامل پلی فنول های فعال بود که این فیتوکمیکال های زیست فعال مانند فلاونوئیدها، ایریدوئین ها و فنیل اتانوئیدها اثر سینرژیستی هم از طریق مکانیسم های مختلف آنتی اکسیدانی از جمله مهار رادیکال آزاد، اتصال کاتالیزورهای فلزی و تجزیه پراکسیدها و شکستن واکنش های های زنجیره ای دارند که می توان به عنوان یک منبع از مولکول های طبیعی به ارائه آنتی اکسیدان افزودنی ایمن در مواد غذایی مورد استفاده قرار گیرد.
گولاس و همکاران 2012، قدرت آنتی اکسیدانی عصاره هلپه را در شرایط آزمایشگاهی و در شرایط داخل بدن به طور گسترده مورد بررسی قرار دادند. در این مطالعه عصاره قطبی هلپه از لحاظ ترکیب و فعالیت مهار رادیکالی با به کارگیری تکنیک HPLC-SPE-NMR و تکنیک DPPH HPLC-در جستجوی عوامل آنتی اکسیدانی جدید در صنایع غذایی آنالیز شد. اطلاعات NMRو MS، حضور گلیکوزیدهای فنیل پروپانوئید ورباسکوز و پلیوموزید، آپیژنین فلاون ها و مشتقاتش و دو متوکسی فلاون ها را نشان داد. آزمایش DPPH نشان داد که پلیوموزید فعال ترین ترکیب عصاره هاست و پتانسیل آنتی اکسیدانی عصاره قطبی هلپه به طور عمده به گلیکوزیدهای فنل پروپانوئید (%80 -66) نسبت داده شد که به فعالیت کلی مهار رادیکال آزاد کمک قابل توجهی می کند. عصاره متانولی و آبی می تواند منبع خوبی از پلیوموزید در نظر گرفته شد که می تواند با اجزای قطبی عصاره هلپه جدا شود.
اولمدو و همکاران 2012،
مطالعه ای با هدف بررسی اثر آنتی اکسیدانی روغن های اسانسی aguaribay و cedron، بر بادام زمینی بو داده نمکی(FP) و بررسی تغییرات حسی و شیمیایی آن با روغن های اسانسی در طول نگهداری انجام دادند. روغن های اسانسی بادام زمینی نمکی بو داده ، بادام زمینی نمکی بو داده با BHT ((FP-BHT، بادام زمینی بو داده نمکی با aguaribay ((FP-A، بادام زمینی بو داده نمکی با cedron (FP-C)، آماده شدند. اندیس پرواکسید و اندیس پی-آنیسیدین، دی ان کنثروگه، ویژگی های حسی محصولات، در طول نگهداری تجزیه و تحلیل شدند. ترکیبات عمده شناسایی شده %6/25 اسپاتولنول، جرانیال %4/24، %3/27 نرال در روغن های اسانسی cedron و %7/12 المول، %7/11 آلفاپینن، %3/9 بتاپینن، %3/8 لیمونن و %2/8 آلفافلاندرن در روغن های اسانسی aguaribay بودند. ترکیب اسانس با نمونه ها مطابقت داشت. ترکیب شیمیایی آن ها می تواند با عوامل متعدد از جمله سال زراعی ، منطقه، ژنوتیپ و … تغییر کند. بنابراین اثر آنتی اکسیدانی این اسانس ها در بادام زمینی بوداده نمکی، تنها مرتبط با ترکیب اسانس گزارش شده که در این مطالعه مربوط به گیاهان برداشت شده در سال 2010 می باشد. اندیس پرواکسید، اندیس آنیسیدین و دی ان کنثروگه در طول نگهداری در FP-BHT کمتر بود. در 112 روز نگهداری اندیس پروکسید در 94/86 FP ،82/74 FP-A ، FP-C 76/29و 63/89 mequir o2/kg FP- BHT بود. مقادیر اکسیداسیون لیپیدی FP-A و FP-C بین FP و BHT – FP بود. میزان شدت اکسید شدن و طعم مقوایی در نمونه شاهد بیشتر از دیگر نمونه ها افزایش یافت. در 112 روز نگهداری FP-A، BHT-FP، FP-C میزان شدت اکسید شدگی 13/24 و9/24 و 1/26 که کمتر از 83/35 FP بود را نشان دادند. روغن های اسانسی cedron و aguaribay با جلوگیری از اکسیداسیون لیپیدی و توسعه ی طعم تندی پایداری این محصول را بهبود بخشیده و اثر محافظتی در برابر اکسیداسیون لیپیدی در بادام زمینی بو داده نمکی نشان دادند. بنابراین می توان به عنوان آنتی اکسیدان طبیعی جایگزین آنتی اکسیدان مصنوعی در مواد غذایی به کار برد. این اسانس ها همچنین می توانند ویژگی های حسی و پذیرش مصرف کننده این محصول را تحت تاثیر قرار دهد.
یساری و یساری در سال 2013، تأثیر عصاره پوست پرتقال تامسون به عنوان یک آنتی اکسیدان طبیعی در ثبات روغن کانولا را مورد مطالعه قرار دادند و با اثرات آنتی اکسیدان سنتزی ترت بوتیل هیدروکینون (TBHQ) مورد مقایسه قرار دادند. برای این منظور آنتی اکسیدان های پوست پرتقال، با استفاده از حلال متانولی استخراج و محتوای ترکیبات فنولی موجود با روش رنگ سنجی فولین سیو کالچو تعیین شد. تأثیر عصاره های مختلف در به تأخیر انداختن رنسیدیتی اکسیداتیو روغن کانولا از طریق محاسبه اندیس پراکسید و ازمون پایداری روغن (رنسیمت) مورد بررسی قرار گرفت و سپس با آنتی اکسیدان مصنوعی مقایسه شد. نتایج نشان داد افزودن غلظت های بالاتر عصاره ی پوست پرتقال به روغن کانولا، در افزایش مهار اندیس پراکسید مؤثرتر بود. در تیمارهای مختلف روغن کانولا، نمونه روغن حاوی ppm 100 TBHQ، کمترین اندیس پراکسید را داشت، درحالی که نمونه شامل ppm 2000 و ppm 3000 عصاره متانولی پوست، به ترتیب اندیس پراکسید پایین تری داشتند. غلظت بالای عصاره ی پوست پرتقال به طور قابل توجهی در مقایسه با آنتی اکسیدان سنتزی، پایداری روغن کانولا را افزایش داد (P 1% ). با توجه به ارزیابی شاخص پایداری، عصاره در غلظت ppm2000 و ppm 3000، در ایجاد ثبات در روغن مؤثرتر از غلظت ppm 1000 بود. این افزایش اثر می تواند به دلیل محتوای بالاتر ترکیبات فنولی در غلظت ppm 2000 و ppm 3000 باشد.
آیدنیز و ییلماز 2013، مطالعه ای انجام دادند که هدف از آن تعیین سطح مناسب از فیتوستانول برای افزودن به روغن کانولا و بررسی عملکرد روغن تکمیل شده در طول سرخ کردن بود. روغن مخصوص سرخ کردن با 5، 10، 15، w/w 20% فیتو ستانول تکمیل شد و دو سطح مناسب (5 و %10)انتخاب شد. سرخ کردن خمیر 5 روز متوالی در 180 ? به مدت 5 ساعت در روز انجام شد. محدوده اندازه گیری تحلیلی در گروه های تیمار ، اسیدیته آزاد (0/12 – 10/07%)، دی ان مزدوج (0/47 – 1/37%)، مجموع مواد قطبی با پروب (9/00 – 51/25) ، ویسکوزیته (46/27 -195/51 cp)، کدورت (0/82 – 1/80 NTU)، و نقطه دود (202/75- 274/25 ? ) بود. نتایج نشان داد که %5 فیتوستانول روغن غنی شده از جنبه ثبات روغن و کیفیت حسی خمیر سرخ شده در میان تمام روغن های غنی شده بالاتر بود. نمونه های با %10 فیتو ستانول های افزوده شده است. اسیدیته آزاد، دی ان کنژوگه و نقطه دود بالایی داشت. آنالیز ترکیبات استرول نشان داد که خمیر سرخ شده ،49/9 g/kg استرول کل در روغن های تکمیل شده %5 و g/kg 95 در روغن %10 جذب کردند. اگر چه سطوح بالاتر فیتو ستانول ممکن است بازده بالاتری در میزان فیتوستانول ها در خمیر سرخ شده داشته باشد، اما ثبات و کیفیت روغن، فاکتورهای محدود کننده برای غنی سازی فیتوستانول در روغن سرخ کردنی هستند. بنابر این افزودن بالای %5 استرهای فیتوستانول به روغن های سرخ کردنی توصیه می شود که شرایط حمل روغن و مقبولیت حسی محصول سرخ شده را امکان پذیر می کند. در این سطح برخی از فیتوستانول های اضافی در خلال فرایند سرخ کردن دست نخورده باقی می مانند و جذب مواد غذایی سرخ شده می شوند. بنابر این برخی فواید سلامتی را می توان از طریق محصولات مصرفی که سرخ شدند ، در فیتوستانول های افزوده شده به روغن کانولا به دست آورد.
آلاددونای و پرزیبیلسکی 2013، تأثیر محتوای لینولئیک اسید و ترکیب ایزومری توکوفرول را روی عملکرد سرخ کردن روغن آفتابگردان دارای اولئیک بالا در طول 14 روز عملیات سرخ کردن به سبک رستوران مورد بررسی قرار دادند. بین روغن آفتابگ
ردان دارای اولئیک بالای حاوی تنها آلفا توکوفرول و نمونه حاوی مخلوطی از ایزومرهای آلفا، گاما و دلتا، با میزان اسید لینولئیک برابر، اندازه گیری میزان ترکیبات قطبی کل، الیگومرها، اندیس آنیسیدین و اسیدهای چرب آزاد، تفاوت معنی داری نشان نداد. در مقابل، در ترکیب ایزومری توکوفرول مشابه، روغن آفتابگردان دارای اولئیک بالای حاوی مقادیر کمتر لینولئیک اسید در مقایسه با نمونه حاوی لینولئیک اسید بالا (ده درصدی) پایداری سرخ کردن بهتری را نشان داد. بنابراین روغن آفتابگردان با اولئیک بالا توسط میزان اسید لینولئیک شان به جای ترکیب ایزومری توکوفرول تحت تاثیر قرار می گیرد. در تمام نمونه های روغن، از دست دادن گاما توکوفرول بیش از، از دست دادن آلفاتوکوفرول مربوطه بود.
مارتینز و همکاران 2013، اثرات شرایط ترکیبی ذخیره سازی (شش ماه زیر نور فلورسنت 800 لوکس، و یا در شرایط تاریکی، هر دو دمای اتاق) با افزودن آنتی اکسیدان های طبیعی (عصاره رزماری RE) و مصنوعی (پالمیتات آسکوربیل AP و ترت بوتیل هیدروکینون – TBHQ) بر شاخص های کیفیت مربوط به پایداری اکسیداتیو روغن گردو (WO) بود. نه عصاره رزماری و نه آنتی اکسیدان مصنوعی در مهار تخریب فوتو اکسیداسیون کمک قابل توجهی نکردند بلکه مقدار محصولات اولیه و ثانویه اکسیداسیون در روغن در معرض نور به طور قابل توجهی افزایش یافت. در شرایط تاریکی نگهداری، افزودن آنتی اکسیدان اشاره شده، اکسیداسیون لیپیدی کاهش بافت و زمان ماندگاری روغن بهبود یافت. در پایان دوره ی نگهداری، روغن با عصاره رزماری افزوده شده – به تنهایی، یا در ترکیب با TBHQ یا TBHQ با AP – به نقطه پایان برای رنسیدیتی و یا محدوده قابل قبول برای روغن های بکر و سرد فشرده نمی رسند و محصولات ثانویه اکسیداسیون را توسعه نمی دهند.
حمدی ربی و همکاران 2013، عصاره و اسانس روغنی دو گیاه مصری رازیانه و بابونه را برای فعالیت آنتی اکسیدانی، آنتی میکروبی مورد بررسی قرار داد. اسانس روغنی دانه ی رازیانه و گل بابونه، 95/1%، 73/0% یافت شد. آنالیز کروماتوگرافی گازی – اسپکترو متری جرمی اسانس روغنی، حضور 15 مونوترپنوئید اصلی را در اسانس دو گیاه نشان داد اما درصدشان در هر گیاه متفاوت بود. ترانس آنیتول، استراگول، فنچون و لیمونن در تمام روغن های مورد بررسی بسیار فراوان بود. فعالیت آنتی اکسیدانی عصاره با استفاده از مهار رادیکال DPPH مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل آماری نشان داد که بالاترین قدرت آنتی رادیکالی مربوط به بابونه استخراج شده با متانول بود به طوری که رازیانه استخراج شده با هگزان دارای حداقل اندیس (243) بود. فعالیت آنتی میکروبی عصاره ها و اسانس ها با استفاده از روش دیسک دیفوزیون و همچنین حداقل غلظت مهاری مورد بررسی قرار گرفت. قطر هاله ی عدم رشد (میلی متر) برای عصاره متانولی گل بابونه بهتر از رازیانه بود. پایین ترین اندیس حداقل غلظت مهاری برای قارچ آسپرژیلوس فلاووس، کاندیدا آلبیکنز، باسیلوس سرئوس، استافیلوکوکوس اورئوس به دست آمد. اسانس ها درجات مختلفی از فعالی

مطلب مشابه :  ساده سازی، مکانیابی، محدودیت ها، الگوریتم ژنتیک
برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید