رشته حقوق

متن کامل پایان نامه صورت های مالی

دانلود پایان نامه

اساسنامه نسبت به آن ساکت است ولی به نظر می رسد با توجه به اینکه سازمان بورس و اوراق بهادار در اعداد اشخاص مجاز به دعوت مجمع می باشد این امکان فراهم می باشد که در صورتیکه هر ذینفعی با دلایل و مستندات کافی دعوت به تشکیل مجمع از سازمان را درخواست کند در صورت احراز دلایل موجه سازمان اقدام به دعوت مجمع بنماید. محل تشکیل مجمع نیز در شهر محل اقامت صندوق و زمان نیز بین ساعت 6 لغایت 22 بوده و توسط دعوت کننده تعیین می شود. جهت تشکیل جلسه مجمع، دعوت کننده باید حداقل ده روز قبل از تاریخ تشکیل، دارندگان واحدهای سرمایه گذاری ممتاز را از طریق نشر آگهی در روزنامه کثیر الانتشار صندوق به مجمع دعوت نماید. به نظر می رسد باوجود سکوت اساسنامه، در آگهی دعوت به مجمع باید دستور جلسه تاریخ و محل تشکیل مجمع با قید ساعت و نشانی کامل قید شود. چون عدم ذکر هر یک از این موضوعات می تواند آثار حقوقی خاصی را ایجاد کند. مثلاً دستور جلسه را که باید صراحتاٌ بدان اشاره داشت در جلسه مجمع چندان قابل کم و زیاد کردن هم نیست و چنانچه در آگهی، پس از موضوعات دستور جلسه عبارت «وغیره» آمده باشد نیز بنظر می رسد تصمیمات مجمع در مورد مسائلی که به صراحت در آگهی نیامده و نتیجه طبیعی و مستقیم موضوعات دستور جلسه نباشد ممکن نگردد.
این قاعده، تضمینی برای حفظ حقوق دارندگان واحدهای مجاز به شرکت مجمع است که در صورت حضور نداشتن در جلسه، با امر پیش بینی نشده ای که مخل حقوق آنان باشد مواجه نگردند و حتی تضمینی برای سایر ارکان صندوق است که امکان عزل یا تصویب تکلیف پیش بینی نشده برای آنان بصورت غیر مترقبه فراهم نباشد. در صورت عدم ذکر زمان و مکان کامل جلسه نیز، بدیهی به نظر می رسد که چنانچه هر ذینفع در این خصوص مدعی تضیع حقی از خود گردد، می تواند به تشخیص مرجع داوری، اسباب مسئولیت مدنی دعوت کنندگان را فراهم کند. همچنین می بایست طی این برهه زمانی، متولی و سازمان بورس و اوراق بهادار را نیز از محل و زمان تشکیل و موضوع جلسه مطلع نماید. اگر چه عدم حضور آنان مانع تشکیل جلسه مجمع نخواهد بود. اما در صورتیکه این تشریفات مطروحه از سوی دعوت کنندگان رعایت نگردد، تشکیل جلسه مجمع و تصمیمات آن از درجه اعتبار ساقط است. مطابق ماده 30 اساسنامه نمونه، تنها دارندگان واحدهای سرمایه گذاری ممتاز یا نمایندگان قانونی آنها، حق حضور در جلسه مجمع صندوق را دارند. مسئولیت احراز این مالکیت یا نمایندگی نیز بر عهده دعوت کننده بوده و می بایست فهرستی از اسامی حاضران و تعداد واحدهای سرمایه گذاری ممتاز در مالکیت هر یک را تنظیم نموده و به امضای آنان برساند. نهایتاً این فهرست با تأیید دعوت کننده در اختیار رئیس مجمع قرار می گیرد. رسمیت جلسه و فهرست حاضران مجمع نیز باید به تأیید رئیس مجمع و ناظران که همان نمایندگان متولی و سازمان بورس و اوراق بهادار می باشند برسد. علاوه بر این، ناظران می بایست بر رعایت اساسنامه و مقررات و صحت رأی گیری ها نیز نظارت نمایند.
در خصوص تشکیل جلسات مجمع صندوق ها در اساسنامه نمونه، دوره زمانی معینی پیش بینی نگردیده و در هر زمان با دعوت مدیر صندوق یا متولی یا دارندگان بیش از یک پنجم واحدهای سرمایه گذاری ممتاز صندوق یا سازمان بورس و اوراق بهادار، مجمع قابل تشکیل می باشد. این موضوع که مجمع تنها در موارد نیاز به اخذ تصمیم، از سوی اشخاص واجد شرایط دعوت می شود از این حیث که می تواند عنداللزوم موجب اخذ تصمیمات لازم در اداره صندوق گردد مناسب است ، اما بهتر این بود که مانند تشکیل مجامع عمومی عادی در شرکت های سهامی که می باید حداقل سالی یکبار تشکیل شوند، قانونگذار در خصوص صندوق ها نیز به این موضوع اشاره می نمود که چنانچه هیچ یک از این اشخاص در ظرف یکسال مالی، نسبت به دعوت مجمع اقدام ننمودند، این مجمع حداقل یکبار جهت بررسی عملکرد صندوق در طی یکسال مالی صندوق تشکیل گردد. البته با توجه به اینکه یکی از وظایف مجامع، استماع گزارش مدیر و حسابرس راجع به وضعیت و عملکرد صندوق در هر سال مالی است اینطور استنباط می شود که این مجمع نیز می باید حداقل سالی یکبار جهت انجام وظیفه مذکور تشکیل گردد. ولی الزام قانونی به تشکیل آن و ضمانت اجرای عدم تشکیل اعم از تعقیب مدیران و تجویز تشکیل آن توسط مقام ناظر یعنی سازمان بورس و اوراق بهادار نیاز به تصریح قانونی دارد.
بند دوم- نحوه اداره مجمع

اداره مجمع به عهده رئیس مجمع صندوق می باشد که با اکثریت نسبی آراء از بین دارندگان واحدهای سرمایه گذاری ممتاز حاضر، توسط مجمع صندوق انتخاب می شود. این در حالیست که مجامع عمومی شرکت های سهامی توسط هیئت رئیسه ای مرکب از یک رئیس و یک منشی و دو ناظر اداره می شود و ریاست مجمع با رئیس هیأت مدیره خواهد بود که البته این ترکیب با توجه به این موضوع که تمامی سهامداران حق رای در مجمع را دارند ضروری به نظر می رسد. اما در مورد صندوق ها که فقط دارندگان واحدهای ممتاز که همان مؤسسین صندوق هستند در مجمع حضور دارند و معمولاً هم یک شخص حقوقی واحد نظیر شرکت های کارگزاری و یا سایر نهادهای مالی مجاز به تأسیس صندوق می باشند شاید چنین ضرورتی احساس نگردیده و تنها حضور رئیس مجمع، کفایت می کند، هر چند رئیس مجمع اداره جلسه را بعهده دارد اما نمایندگان متولی و سازمان بورس و اوراق بهادار بعنوان ناظران مجمع صندوق حضور خواهند داشت تا بر حفظ حقوق سرمایه گذاران نظارت داشته باشند. در غیاب هر یک از این ناظران، مجمع می تواند ناظری را انتخاب کند که از میان حاضران در مجمع این انتخاب به عمل خواهد آمد، بدیهی است رسمیت جلسه و فهرست حاضران مجمع باید به تأیید رئیس مجمع و ناظران برسد و ناظران مسئولیت رعایت مفاد اساسنامه و صحت رأی گیری خواهند بود. دعوت کننده مجمع موظف است حداقل ده روز قبل از تاریخ تشکیل مجمع، دارندگان واحدهای سرمایه گذاری ممتاز را از طریق نشر آگهی در روزنامه کثیر الانتشار صندوق به مجمع دعوت نماید و متولی و سازمان بورس اوراق بهادار نیز ده روز قبل از مجمع مطلع گردند والا تشکیل جلسه از درجه اعتبار ساقط است.
بند سوم- صاحبان حق رأی
حق رأی در مجمع صندوق ها بدین صورت است که دارندگان واحدهای سرمایه گذاری ممتاز یک حق رأی دارند، مشروط بر اینکه دارنده واحد سرمایه گذاری حداقل 5 درصد از کل واحدهای سرمایه گذاری ممتاز صندوق را دارا باشد.
مطابق منطوق و مفهوم ماده 31 اساسنامه نمونه، دارندگان واحدهای سرمایه گذاری ممتاز در صندوق ها، دارای حق رأی انحصاری می باشند. هر صندوق سرمایه گذاری، مؤسسانی دارد که این مؤسسان واحدهای سرمایه گذاری ممتاز صندوق ها را در اختیار دارند و حق انتخاب ارکان صندوق نیز در اختیار آن هاست. واحدهایی که در دوره پذیره نویسی صندوق به سرمایه گذاران دیگر فروخته می شود، واحدهای سرمایه گذاری عادی بوده که در مجامع صندوق نیز حق اعمال رأی ندارند.(کنی،1394: 79)
این موضوع نیز یکی از تفاوت هایی است که ما را به دیدگاه مستقل شناختن ماهیت حقوقی صندوق ها از قالبهای حقوقی موجود نزدیک می کند، زیرا در شرکت های سهامی که یکی از اقسام شرکت های تجاری است و در آن رکن مجمع وجود دارد کلیه سهامداران دارای حق رأی می باشند. البته در این موضوع میان این صندوق ها در ایران و ایالات متحده آمریکا نیز تفاوت است. در آمریکا بر خلاف حقوق ایران، کلیه دارندگان واحدهای سرمایه گذاری صندوق های سرمایه گذاری مشترک، مانند سهامداران دیگر شرکت ها از حقوقی چون حق رأی، انتخاب مدیران، تغییر در اهداف و سیاست های صندوق و حق دسترسی به صورت های مالی و قرار دادها برخوردار می باشند.(سلطانی و همکاران، 1390: 209) در واقع در این کشور، دارندگان واحدهای سرمایه گذاری در کلیه تصمیمات و تغییرات صندوق نقش داشته و بر خلاف مقررات صندوق ها در ایران، حقوق یک سرمایه گذار تنها در امکان ورود به صندوق یا خروج از آن در صورت عدم تمایل به تغییرات اعمالی صندوق خلاصه نمی شود. بلکه آنان نقشی موثر در اداره صندوق دارند. بدیهی است این موضوع که در جلسات مجمع عمومی تنها سهامداران ممتاز حق رأی داشته و سهامداران عادی از این حق برخوردار نمی باشند، دارای محاسن و معایبی است. از معایب این موضوع این است که اتخاذ تصمیم و اعمال تغییر در ساختار صندوق ها، تنها توسط تعدادی از سرمایه گذاران که معمولاً مؤسسین بوده یا سهام مؤسسین به آنها منتقل شده صورت می گیرد و سایر سهامداران علی رغم اینکه اموال خود را در این صندوق قرار داده و ساختار و عملکرد صندوق می تواند بر سود آوری آنان از این سرمایه گذاری تأثیر گذار باشد هیچ نقشی در اتخاذ تصمیمات مربوط به صندوق و تغییرات آن ندارند.
از جهت دیگر از محاسن این امر اینست که سهامداران درگیر تصمیمات کلان مربوط به صندوق ها نگردیده و صرفاً در هنگام انتخاب صندوق مناسب جهت سرمایه گذاری، با ملاحظه مدیران و مشاوران سرمایه گذاری و بررسی اهداف مطروحه در اساسنامه آن صندوق ،می توانند اتخاذ تصمیم نموده و در صورتیکه با اهداف آنان از سرمایه گذاری تطابق دارد نسبت به سرمایه گذاری مطمئن اقدام نمایند. همچنین در صورت اعمال هرگونه تغییر در ساختار یا اهداف صندوق به واسطه تصمیمات مجمع و حرکت در مسیری که مطلوب سرمایه گذار نمی باشد، با پیش بینی این موضوع در اساسنامه که تغییرات یک ماه بعد از اعلام صورت می گیرد، امکان خروج سرمایه گذار از صندوق و ابطال گواهی سرمایه گذاری فراهم می شود. علاوه بر این امر، از آنجا که به واسطه وجود رکن ضامن در صندوق ها، نقد شوندگی سرمایه نیز به سرعت صورت می پذیرد، سرمایه گذار با مشکلی مواجه نشده و می تواند سرمایه خود را مسترد نماید. حسن دیگر این موضوع اینست که این امر باعث کاهش هزینه های ناشی از تشکیل مجامع و تشریفات مربوط به آن می گردد و باعث سهولت در اتخاذ تصمیم می شود. که از این حیث با توجه به ساختار بسیط صندوق ها که بمنظور تسهیل امر سرمایه گذاری پیش بینی شده است متناسب به نظر می رسد صدور واحدهای سرمایه گذاری ممتاز و تعبیه حق رأی اختصاصی آنها موجب تسهیل در روند برگزاری مجمع و تسریع در اخذ تصمیمات مناسب می گردد و چنین ترتیبی در برگزاری مجمع با ماهیت ساده و ساختار غیر تشریفاتی صندوق ها سازگار تر است اما از حیث اصول حاکمیت شرکتی و رعایت حقوق دارندگان واحدهای سرمایه گذاری، محل انتقاد است و پیش بینی حق رأی در مسائل اساسی صندوق برای دارندگان واحدهای سرمایه گذاری عادی نابجا نمی نماید. بدین منظور شاید پیش بینی دو مجمع عادی و فوق العاده که در اولی صرفاً امور معمولی و ادواری صندوق نظیر عزل و نصب ارکان اجرایی و حسابرسی و مدت مأموریت و حق الزحمه آنها و تصویب صورت های مالی و استماع گزارشات و تعیین روزنامه کثیر الانتشار مورد تصمیم گیری قرار می گیرد و در مجمع عمومی فوق العاده که به تصمیم گیری در موارد غیر معمول و اساسی صندوق نظیر تغییر در مواد اساسنامه و یا انحلال آن که به ندرت اتفاق می افتد، می پردازد می توان با حضور همه دارندگان واحدهای سرمایه گذاری اعم از عادی و ممتاز با حق رأی یکسان تشکیل گردد. تأثیر گذاری تصمیمات صندوق ها بر سرمایه گذاری آنها قابل توجه می باشد نیز در زمره صاحبان حق رأی آیند و در اتخاذ تصمیمات مجمع نقش داشته باشند. آنچه به نظر می رسد اینست که این امر می تواند موجب تشویق سرمایه گذاران با سرمایه های کلان به سرمایه گذاری در این صندوق ها باشد، زیرا اشخاصی که سرمایه کلانی را در نهادی سرمایه گذاری می نمایند، معمولاً تمایل به داشتن حق مشارکت و حق اظهار نظر بیشتری در خصوص تصمیمات آن نهاد نیز دارند و می خواهند به نوعی با اعمال نظر خویش در جهت مدیریت و بهره وری آن مجموعه تاثیرگذارتر باشند..
هر چند که شاید با توجه به عدم تخصص ایشان چنین امری محقق نگردد ولی از لحاظ روانی این امر می تواند موثر واقع شود.در اینجا ابتدا به محاسن ساختار تک بعدی رأی در مجمع صندوق اشاره شد که در حاضر معمول است. آنگاه به معایب آن پرداختیم و سپس به منظور اصلاح روند پیشنهاد در مجمع عادی و فوق العاده مطرح گردید به طوری که به منظور حفظ ساختار بسیط غیر تشریفاتی صندوق , عمده موضوعات عادی در مجمع عمومی عادی با حضور دارندگان واحد ممتاز ولی موضوعات مهم و سرنوشت ساز همچون انحلال یا تغییر مفاد اساسنامه و. .. در اختیار مجمع فوق العاده با حضور همه دارندگان واحدهای سرمایه گذاری اعم از عادی و ممتاز پیشنهاد گردیده است.
بند چهارم- حد نصاب تشکیل و تصمیم گیری
تشکیل مجمع و همچنین اخذ تصمیم در مورد امور صندوق در مجمع، نیازمند رعایت حد نصاب هایی است که میزان آن در اساسنامه نمونه تعیین گردیده و عدم رعایت آنها اعتبار جلسه و تصمیم اخذ شده را از بین خواهد برد. لذا جهت شناخت این حد نصاب ها به بیان آنها می پردازیم.
مطابق ماده 28 اساسنامه نمونه، مجمع با حضور دارندگان حداقل نصف به علاوه یک واحدهای سرمایه گذاری ممتاز دارای حق رأی صندوق رسمیت می یابد. منظور از واحدهای سرمایه گذاری ممتاز، آن بخش از سرمایه اولیه است که توسط مؤسسین تأمین گردیده و پس از پرداخت این مبلغ، مجوز عرضه عمومی برای تأمین باقیمانده سرمایه اولیه(به عنوان واحدهای سرمایه گذاری عادی ) صادر خواهد شد. اما موضوع قابل بحث این است که در صورت عدم حصول این حد نصاب در جلسه اول تکلیف چیست، چرا که حد نصاب دیگری در این خصوص در اساسنامه پیش بینی نشده است. لذا در این حالت، در صورتی که اخذ تصمیم راجع به امور مهم و اساسی صندوق بوده و می بایست حتماً در مورد آن تعیین تکلیف شود، باید اقدام به انحلال صندوق نمود که این خلاء مقرراتی قابل توجهی است که در این حوزه به نظر می رسد. زیرا با توجه به تفاوت ماهیتی صندوق ها با شرکت های تجاری و تفاوت این رکن در دو نهاد و همچنین عدم اذن قانونی، ارجاع به مواد این قانون در مورد مجامع صندوق ها امکان پذیر نبوده و شایسته است قانونگذار ضمن در نظر گرفتن ساختار ویژه صندوق ها در این خصوص تعیین تکلیف نماید.
حد نصاب اخذ تصمیم در صندوق نیز بدین صورت است که تصمیمات در جلسه رسمی مجمع صندوق با موافقت نصف به علاوه یک از کل حق رأی حاضران اتخاذ می شود، مگر اینکه در سایر مواد اساسنامه، نصاب دیگری ذکر شده باشد. رئیس مجمع نیز موظف است از تصمیمات اتخاذ شده صورت جلسه ای در سه نسخه تهیه و امضاء نموده و به تأیید ناظران برساند و به سازمان بورس، متولی و مدیر هر کدام یک نسخه ارائه نماید. لازم به ذکر است که تصمیمات اتخاذ شده در جلسه مجمع از لحاظ قابلیت اجرا به 2 دسته تقسیم می شوند:
الف) تصمیماتی که پس از ثبت نزد سازمان بورس بلافاصله قابل اجراست که شامل تصمیمات مجمع در مورد تغییر مدیر، متولی، ضامن و حسابرس می باشد.

مطلب مشابه :  پایان نامه حقوق درباره : حقوق مالکیت فکری

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

ب) تصمیماتی که اجرای آن مستلزم رعایت مهلت می باشد، بدین صورت که این تصمیمات پس از ثبت نزد سازمان بورس و گذشت یک ماه از تاریخ انتشار خلاصه آن در روزنامه کثیر الانتشار صندوق قابل اجرا می باشند. این تصمیمات کلیه تغییرات اساسنامه و امید نامه به جز موارد مذکور در بند قبلی را شامل می شود. لازم به ذکر است برای این موارد استثنایی نیز لحاظ شده و آن حالتی است که در امید نامه تشریفات دیگری برای انجام تغییرات خاص پیش بینی شده باشد که در این حالت مطابق امید نامه رفتار می شود.
بند پنجم- وظایف مجمع

رکن مجمع در راستای ایفای نقش خود در ساختار صندوق، دارای وظایف متعددی است که در ماده 28 اساسنامه نمونه بدین شرح بدان اشاره شده است:
تعیین مدیر، مدیر ثبت، متولی و ضامن صندوق و تغییر آنها به شرط تعیین جانشین با تأیید سازمان بورس
نصب و عزل حسابرس صندوق و تعیین مدت مأموریت و حق الزحمه و چگونگی پرداخت آن به پیشنهاد متولی
تصویب تغییرات لازم در اساسنامه و امید نامه صندوق پس از تأیید سازمان بورس
تصمیم گیری راجع به انحلال صندوق
تصویب صورت های مالی سالانه صندوق

مطلب مشابه :  عدم رعایت نظامات دولتی
برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید