رشته حقوق

متن کامل پایان نامه صندوق های سرمایه گذاری

دانلود پایان نامه

جریان نقدی این صندوق ها نخواهد داشت و لذا این صندوق ها کمتر در معرض تغییرات سرمایه ای هستند که می تواند در تصمیمات مدیران آنها جهت اداره دارایی ها مؤثر باشد و لذا نوسانات شدید ارزش واحدهای سرمایه گذاری نیز در آنها کمتر خواهد بود. (Haslem, 2003: 47)

گفتاردوم) انواع صندوق ها بر حسب افق سرمایه گذاری
صندوق های سرمایه گذاری بر حسب نوع اوراق بهاداری که در چهار چوب اهداف و افق زمانی خود در آنها سرمایه گذاری می کنند به انواع مختلفی تقسیم بندی می شوند. برخی از اوراق بهادار قابل سرمایه گذاری دارای سر رسید کوتاه مدت یعنی حداکثر یکساله هستند همچون صندوق های بازار پول و برخی دیگر از اوراق بهادار از سررسید بلند مدت تری از حیث زمانی برخوردارند که معمولاً بیش از یکسال را در بر می گیرد. اوراق بهادار بازار سرمایه همچون سهام و اوراق قرضه. .. افق زمانی لازم برای سرمایه گذاری های بلند مدت را پوشش می دهند که خود قابل تقسیم به موارد متعددی هستند.

دانلود پایان نامه

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.

رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

بند اول- صندوق های سرمایه گذاری کوتاه مدت :

صندوق هایی هستند که در اوراق بهادار کوتاه مدت با سر رسید کمتر از یکسال فعالیت می کنند و بیشتر بدنبال منافع ثابت یا کسب سود کوتاه مدت هستند و ویژگی آنها ریسک و بازده پایین است.(سعیدی و همکاران،1389: 180) مهم ترین این صندوق ها صندوق های بازار پول است: برقراری پایداری ،ثبات، نقدینگی، حفظ سرمایه و نیز پرداخت سود بالاتر از سپرده های بانکی از ویژگی های بارز این صندوق ها بشمار می آید. در این صندوق ها مدیریت اقدام به خرید اوراق بهادار بسیار مطمئن با قابلیت نقدینگی بسیار زیاد نظیر اسناد خزانه، اوراق مشارکت و اوراق قرضه می کنند. از آن جا که دارایی های این نهادها به اندازه کافی بدون مخاطره و نقد است، سودهای سرمایه گذاری آنها برای جذب هر گونه زیان سرمایه ای کفایت می کند. اولین صندوق متقابل یا مشترک فعال در بازار پول در سال 1971 در آمریکا توسط دو پیشگام به نام های براون و بنت (در شهر نیویورک در محله وال استریت) ایجاد شد. ولی در اکثر سال های دهه ی مزبور به خاطر آن که نرخ های سود بازار پول بسیار پایین و نزدیک به نرخ بانک ها و کنترل توسط بانک فدرال – مرکزی، این صندوق ها سرمایه گذاران زیادی را جذب نکردند. ولی در اواخر دهه 1970 با افزایش نرخ های بازار پول (که عمدتاً به خاطر افزایش تورم صورت گرفت) و ادامه کنترل نرخ های بانکی، صندوق های مشترک جذابیت بیشتری یافتند و دارایی های آن ها افزایش یافت.در حدود یک چهارم انواع مختلف تمام صندوق های مشترک را صندوق های فعال در بازار پول تشکیل می دهند.
بند دوم- صندوق های سرمایه گذاری بلند مدت:
صندوق هایی هستند که بر روی اوراق بهادار بلند مدت، شامل سهام و اوراق قرضه با سر رسیدهای بیش از یکسال سرمایه گذاری می کنند. یعنی مجموعه اوراق بهاداری که در بازار سرمایه مورد مبادله قرار می گیرد که بر اساس ترکیب دارایی آنها قابل انقسام به گروههای مختلفی هستند.
گفتار سوم) صندوق های سرمایه گذاری بر اساس ترکیب دارایی
بند اول- صندوق های سهام
صندوق های سهام در درجه اول بر روی سهام سرمایه گذاری می کنند و سهام انتخابی بستگی به هدف سرمایه گذاری صندوق دارد که در دو حالت صورت می گیرد. سرمایه گذاری در شرکت های با سابقه و قدیمی که سود سهام بالایی پرداخت می کنند و سرمایه گذاری در شرکت های تازه تأسیس و کم سابقه که به دنبال رشد هستند صورت می گیرد.
بند دوم- صندوق های سرمایه گذاری اوراق قرضه
این صندوق ها صرفاً در اوراق بهاداری که در آمد ثابت دارند،سرمایه گذاری می کنند. سرمایه گذاران در سهام این صندوق ها، از امنیت نسبی برخوردارند و با مخاطره کم تری رو به رو می شوند. چون عمدتا بر روی اوراق قرضه دولتی یا شرکتی سرمایه گذاری می کنند و هدف اصلی آنها ایجاد درآمد است. سرمایه گذاری درصندوق های قرضه برخلاف سرمایه گذاری مستقیم در اوراق قرضه، دارای سررسید یا ضمانت بازپرداخت سرمایه نیست. با توجه به تنوع گسترده در اوراق قرضه صادرشده، هم از نظر صادرکننده وهم به لحاظ سرسید و سایر شرایط، صندوق های اوراق قرضه از تنوع بسیار بالایی برخوردار هستند و معمولا در ایالات متحده به شکل صندوق های اوراق قرضه دولتی ویا میان مدت وکوتاه مدت شرکتی و…. قابل شناسایی اند. (سعیدی و همکاران، 1389: 181)
بند سوم- صندوق های ترکیبی یا مختلط:
صندوق هایی هستند که بر روی مجموعه ای از سهام، اوراق قرضه و اوراق بازار پول سرمایه گذاری می کنند و بر حسب شرایط موجود و پیش بینی روند آتی بازار، با توجه به اهداف و سیاست های صندوق، ترکیب مناسبی از اوراق بهادار گوناگون را در سبد خود جای می دهند و لذا از انعطاف پذیری بالایی برخور دار هستند. یکی از مهم ترین این صندوق ها، صندوق های متوازن هستند. صندوق های متوازن؛ترکیبی از ابزارهای مالی را بر می گزیند که امکان دارد سهام، اوراق قرضه، اختیارمعامله و قرار دادآتی را شامل شود و سعی دارند ریسک سرمایه گذاری را کاهش دهند و بین اوراق بهادار تحصیل شده توازن برقرار شود. به عنوان مثال نیمی از منابع مالی در اوراق قرضه و مابقی را در سهام عادی شرکت های مختلف، سرمایه گذاری می شود. در نتیجه این صندوق ها هم از ثبات درآمد و سود و هم از رشد بالقوه قیمت سهام برخوردار می شوند. (Qian,2015)
مبحث دوم: انواع صندوق های سرمایه گذاری در ایران
صندوق های سرمایه گذاری در بازارمالی ایران موجودی نوپاست که هنوز از تنوع وتکثر پندانی برخوردارنمی باشد. حال آن که دیدیم دربازارهای مالی کشورهای توسعه یافته بمنظور کاهش ریسک وتامین سلایق ونیازمندیهای گوناگون سرمایه گذاران با استراتژی ها و انتظارات متفاوت، این نهادمالی با گستردگی و تنوع فراوانی روبروست. بی شک بازارسرمایه ایران نیز درآینده ناگزیر به توسعه وتنوع بخشیدن به این نهادهای مالی خواهد بود تا بتواند متناسب با رشد بازار زمینه جذب منابع سرمایه گذاران را فراهم کند. معذالک درحال حاضر متناسب با تقسیم بندی های رایج در بازارهای مالی ازحیث حجم واندازه وترکیب دارایی وتضمین نقدشوندگی وبازدهی می توان صندوق ها را به انواعی تقسیم کرد.
گفتاراول) صندوق های سرمایه گذاری بر اساس اندازه
صندوق های سرمایه گذاری بر اساس میزان سرمایه اولیه در زمان تأسیس به دو دسته صندوق های در اندازه بزرگ و صندوق ها در اندازه کوچک تقسیم می شوند.
بند اول- صندوق در اندازه کوچک:
در این نوع صندوق ها ی سرمایه گذاری حداقل سرمایه مورد نیاز جهت تاسیس صندوق ، 5 میلیارد ریال معادل5000 واحدسرمایه گذاری یک میلیون ریالی است و حداکثر آن 50 میلیارد ریال معادل50000 واحد یک میلیون ریالی سرمایه گذاری می باشد.
بند دوم- صندوق های سرمایه گذاری در اندازه بزرگ:
در مورد صندوق های سرمایه گذاری در اندازه بزرگ نیز حداقل سرمایه 50 میلیارد ریال و حداکثر آن 500 میلیارد ریال می باشد. هرچند برابربند ب ماده 4 قانون توسعه ابزارها ونهادهای مالی. .. مصوب 1388حداقل سرمایه صندوق های سرمایه گذاری فارغ از اندازه آنها برابرپنج میلیارد ریال تعیین شده اما با عنایت به تقسیم بندی صورت گرفته از این صندوق ها حسب اندازه سرمایه که در اساسنامه وامیدنامه مصوب هیات مدیره سازمان بورس واوراق بهادار برای هر دونوع صندوق در نظر گرفته شده است،بنظر می رسد حداقل قانونی فوق الذکر ناظر به صندوق های در اندازه کوچک باشد چون برابر ماده 9 امیدنامه نمونه صندوق های بزرگ حداقل سرمایه این صندوق ها 50میلیارد ریال تعیین شده است و وجه تفکیک این صندوق ها نیز در همین حداقل و حداکثر میزان سرمایه است که موسسین با توجه به اهداف وتوانایی اشان درتامین وجذب منابع مورد نیازهرصندوق، متقاضی تاسیس آن می گردند و سازمان بورس و اوراق بهادار نیز با عنایت به سوابق و توانمندی آنها مجوز لازم را صادر می کند.
نکته دیگر در این رابطه این است که با وجود اهمیت حداقل وحداکثر تعهد موسسین که از یکسو دارندگان میزان واحدهای ممتاز با حق اختصاصی رای هستند وسویی دیگر مبین حدود مشارکت سرمایه گذاران عادی می گردد درمقررات مربوطه، صراحت قانونی لازم وجود ندارد. هرچند درماده7 اساسنامه نمونه صندوق های دراندازه بزرگ، حداقل تعداد واحد های ممتاز دو درصد حداکثر واحدهای سرمایه گذاری صندوق ذکر شده است اما رویه عملی این است که در هنگام ارائه درخواست مجوز تأسیس می بایست حداقل 20 درصد سرمایه به عنوان آورده مؤسسین به حساب صندوق واریز شود و در امید نامه صندوق ها تعداد واحدهای سرمایه گذاری ممتاز تعیین می شود و معمولاً تعداد آن بر مبنای 20% تعیین می گردد و به نظر می رسد که با توجه اختیارات گسترده دارندگان واحدممتاز که عمدتا ناشی از حق رای اختصاصی است حدنصاب مزبور، حداقلی است که باید به صورت مشخص قانونی توسط قانونگذار تعیین گردد. ضمن اینکه تعیین حداکثرتعهد موسسین نیز ضرورت قانونی دیگری است که نباید از صراحت قانونی برکناربماند چون در هر رو فلسفه تاسیس این نهاد مالی تجمیع وتجهیز منابع مالی سرمایه گذاران عادی جهت سرمایه گذاری حرفه ای است و ایجاد واحد ممتاز از ابداعات قانونگذار ایرانی است که با توجه به نوپا بودن و ساختار حقوقی بسیط این نهاد مالی طراحی شده و با تعیین وتکامل ماهیت حقوقی آن وهمچنین حرفه ای شدن سرمایه گذاران، واحدهای ممتاز نیز باید جای خود را به واحدهای عادی سرمایه گذاری بدهند وتمامی سرمایه گذاران از حق رای وامکان مشارکت یکسانی در تصمیم گیری صندوق برخوردار گردند.
گفتار دوم) صندوق ها بر اساس ترکیب دارایی
صندوق ها را می توان بر پایه مقررات مربوط به ترکیب دارایی های به سه نوع به شرح ذیل تقسیم نمود.
بند اول- صندوق سرمایه گذاری درسهام
ترکیب دارایی در این صندوق به این صورت است که حداقل 70 درصد ازمنابع آن به صورت سرمایه گذاری در سهام پذیرفته شده در بورس یا بازا ر اول فرا بورس صورت می گیرد وحداکثر سرمایه گذاری در اوراق بهادار با درآمد ثابت 30درصد خواهد بود. این صندوق ها حسب تضمین نقدشوندگی ویا قابلیت پرداخت سود قابل طراحی به انواع مختلف هستند.
بند دوم- صندوق سرمایه گذاری در اوراق بهاداربا درآمد ثابت
در این صندوق ها نیز ترکیب دارایی بدین شکل می باشد که حداقل 70 درصد از کل دارایی آن از طریق سرمایه گذاری در اوراق مشارکت، سپرده بانکی، گواهی سپرده بانکی و اوراق بهادار با درآمد ثابت تأمین شده و حداقل 10 درصد و حداکثر 30 درصد از کل دارایی های صندوق نیز به صورت سهام و حق تقدم پذیرفته شده در بورس تهران یا بازار اول فرا بورس ایران می باشد.این صندوق ها می توان از تضمین نقدشوندگی ویا جبران خسارت سود برخوردار باشد ویا فقط با تضمین نقد شوندگی وپیش بینی سود طراحی شود.
بند سوم- صندوق های سرمایه گذاری مختلط
در این صندوق حداقل 40 درصد و حداکثر 60 درصد از دارایی های صندوق از طریق سرمایه گذاری در سهام پذیرفته شده در بورس یا بازار اول فرابورس و حداقل 40 درصد و حداکثر 60 درصد از این دارایی از طریق سرمایه گذاری در اوراق مشارکت، گواهی سپرده بانکی و اوراق بهادار با درآمد ثابت باشد.این صندوق ها نیز می توانند با ضمانت نقد شوندگی یا بدون آن و با پرداخت سود و یا عدم پرداخت سود طراحی گردند. (فنایی،1393: 53)
گفتارسوم) صندوق های سرمایه گذاری بر اساس نوع تضمین
صندوق های سرمایه گذاری بر پایه اینکه چه موضوعی را برای سرمایه گذارمورد تضمین قرار می دهند به دو دسته صندوق با تضمین نقد شوندگی و صندوق با تضمین سود آوری تقسیم می شوند که هر یک را به اختصار توضیح می دهیم:
بند اول- صندوق با تضمین نقد شوندگی
در این نوع از صندوق ها صرفاً تضمین نقد شوندگی سهام صورت می پذیرد. بدین معنا که در زمانی که صندوق ها از نقدینگی کافی جهت باز پرداخت مبالغ سرمایه گذاری سهامداران برخوردارنمی باشند، رکن ضامن در این صندوق ها بلافاصله پس از درخواست مدیر صندوق نقدینگی کافی را در اختیار آن قرار می دهد و در واقع به موجب این تضمین، همواره امکان دسترسی به سرمایه برای سرمایه گذاران فراهم می گردد. این صندوق ها تنها نقد شوندگی سهام را تضمین نموده و تعهدی در قبال پرداخت سود ندارند.
بند دوم- صندوق با تضمین سود آوری
این نوع از صندوق ها پرداخت سود به سرمایه گذاران را تضمین می نمایند که این امر معمولاً به صورت تضمین پیش بینی سود و یا تضمین حداقل سود می باشد. که در حالت اول صندوق میزانی از سود را برای دارندگان واحدهای سرمایه گذاری عادی به صورت سالانه حداقل… درصد نسبت به قیمت مبنای واحدهای سرمایه گذاری عادی تحت تملک آنها را پیش بینی می نمایند (بند 3-3 از ماده 3 امید نامه صندوق های سرمایه گذاری با درآمد ثابت و پیش بینی سود ). در حالت دوم صندوق تضمین می نماید که بازدهی سالانه ناشی از سرمایه گذاری در واحدهای سرمایه گذاری عادی صندوق، حداقل معادل… درصد سالانه گردد و این مبلغ را در پایان به سرمایه گذار پرداخت نماید. لازم به ذکر است که میزان این درصدها در امیدنامه صندوق تعیین می شود(ماده 1 و بند 4-1 از ماده 4 امید نامه صندوق های سرمایه گذاری با درآمد ثابت و با حداقل سود تضمین شده).
گفتارچهارم) صندوق های قابل معامله
صندوق قابل معامله در بورس به عنوان جدیدترین صندوق های سرمایه گذاری از1993 در ایالات متحده معرفی شد که از حیث کارکری مشابه یک شرکت سرمایه گذاری است که سهام آن روزانه در بورسهای اوراق بهادار با قیمت بازار تعیین شده و خرید و فروش می گردد. سرمایه گذاران می توانند سهام صندوق قابل معامله در بورس را از طریق کارگزاران همچون روش معمول درمورد سهام شرکتهای پذیرفته شده در بورس، معامله کنند. ساختار صندوقهای قابل معامله در بورس شبیه شرکتهای سرمایه گذاری با سرمایه متغیر است. تفاوت اساسی آنها با صندوق های سرمایه گذاری رایج این است که امکان معامله وخرید وفروش واحدهای سرمایه گذاری آنها در بورس فراهم گردیده است. تفاوت مهم دیگر این است که سهام صندوقهای سرمایه گذاری مشترک درسراسر روز معامله نمی شوند، بلکه بر مبنای روزانه و با قیمتی که نشان دهنده ارزش بازار جاری اوراق بهادار پرتفوی صندوق است، بازخرید می شوند. همچنین صندوقهای قابل معامله در بورس باید اطلاعات پرتفوی داراییهای خود را روزانه افشا کنند؛ درحالیکه صندوقهای سرمایه گذاری مشترک اطلاعات مورد نظر را به صورت فصلی، منتشرمی سازند. صندوقهای قابل معامله در بورس باید اطلاعات مرتبط با داراییهای پرتفویهای خود را روزانه منتشرکنند. در هر روز معاملاتی، صندوق قابل معامله در بورس فهرست اوراق بهادار یا سایر طبقات دارایی خود را به تفکیک نام و میزان سرمایه گذاری تحت عنوان «پرتفوی ایجاد» منتشر می کند. برخلاف واحدهای صندوقهای سرمایه گذاری رایج، سهام صندوقهای قابل معامله در بورس توسط شخصیتی که به آن «مشارکت کننده مجاز» یا بازارگردان می گویند، ایجاد و بازخرید می شود. این شخصیت معمولا یک سرمایه گذار نهادی بزرگ مانند یک کارگزارمعامله گر است. مشارکت کننده مجاز، پرتفوی ایجاد را برای صندوق قابل معامله در بورس فراهم می کند. در ازای پرتفوی ایجاد یا وجه نقد( یا هر دو)، صندوق قابل معامله در بورس بلوک بزرگی از واحدهای خود( معمولا25تا200تا هزار واحد) را تحت عنوان «واحد ایجاد» برای مشارکت کننده مجاز یا بازارگردان منتشر می کند. مشارکت کننده مجاز می تواند این بلوک را حفظ کند یا همه یا بخشی از آن را در بورس اوراق بهادار به فروش برساند. واحدهای صندوق قابل معامله در بورس در یک یا چند بورس اوراق بهادار پذیرفته می شود و سرمایه گذاران می توانند آنها را همانند سهام شرکتهای پذیرفته شده، خریداری کنند. زمانی که مشارکت کننده مجاز، تعداد مشخصی ازسهام موجود در واحد ایجاد را به صندوق قابل معامله در بورس بازمی گرداند، واحد ایجاد تسویه می شود. درعوض، مشارکت کننده مجاز » پرتفوی بازخرید، وجه نقد یا

مطلب مشابه :  محدودیت‌ها
برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید