راه حل ها

راه های ارتقای بهره وری نیروی انسانی

راه های ارتقای بهره وری نیروی انسانی

 برای افزایش بهره وری در سازمان نیاز به تأمین شرایط متعددی هستیم که مهمترین آن عامل انسانی است. نیروی انسانی انگیخته شده برای انجام وظایف خود مهم ترین عامل بهره وری است و انگیزش کارکنان نیز با افزایش سطح روحیه و رضایت شغلی کارکنان فراهم می آید. اما برای افزایش روحیه و رضایت کارکنان لازم است به ارضای نیازهای آن در محیط کار توجه کنیم و تنها سازمان هایی      می توانند موجبات ارضای نیازهای مراتب بالای کارکنان خود را فراهم سازند که فضای روانی مناسب را در درون سازمان به وجود آورده باشند . (شیروانی و صمدی، 1377، ص 39)

 

از دیدگاه متخصصان علم اقتصاد و مدیریت تقسیم بندی های متعددی در خصوص عوامل مؤثر بر بهبود و ارتقای بهره وری نیروی انسانی صورت گرفته است طبق یکی از این تقسیم بندی ها این عوامل عبارتند از:

1- توان یا آمادگی کاری که همان دانش و مهارت انجام کار است.

لازم است مدیر از دانش و مهارت های کارکنان جهت انجام موفقیت آمیز کار مطمئن باشد. مدیر جهت تقویت این آمادگی کار می تواند از ابزارهای ذیل استفاده نماید. ضمن این که لازم است هزینه اثربخشی هر یک از موارد ذیل قبلاً مورد بررسی قرار گیرد:

الف) کارآموزی ویژه؛

ب) نوع سرپرستی و نظارت؛

ج) دوره های رسمی آموزش؛

د) اعطای مسئولیت یا وظایف خاص.

2- شناخت شغل: لازم است هر یک از کارکنان ضمن این که کار باید مورد قبول آنان باشد، شناخت خوبی نیز نسبت به زمان و چگونگی انجام آن را داشته باشند. کارکنان برای شناخت بهتر کار لازم است از اهداف دراز مدت ، کوتاه مدت و اولویت ها آگاهی داشته باشند و بدانند چه اهدافی در چه موقعی بیشترین اولویت را دارد، مشکل شناختی کارکنان مربوط به مرحله برنامه ریزی عملکرد است.

مطلب مشابه :  رویکرد غنی سازی شغلی و مشارکت در تصمیم گیری

3- حمایت سازمانی: حمایت ها و کمک هایی که کارکنان برای انجام موفقیت آمیز کار به آن نیاز دارند، عبارتند از: بودجه کافی، تجهیزات و تسهیلات برای انجام بهتر کار، حمایت از سایر واحدهای سازمانی، در دسترس قرار دادن محصول با کیفیت خوب، وجود ذخیره ی کافی منابع انسانی.

در صورت عدم حمایت کافی از طرف سازمان و در صورتی که مشکل مربوط به کمبود منابع مالی، منابع انسانی، تجهیزات یا تسهیلات می باشد، مدیر در صورت امکان لازم است سعی در فراهم نمودن

 

 

 

منابع کافی از طریق ارزیابی هزینه و اثربخشی نماید و در صورت عدم امکان مجبور است، در اهداف تجدید نظر کند و کارکنان را موقعیتی که خارج از کنترل آن ها است نداند.

4- انگیزش یا تمایل: کارکنان لازم است بدانند عملکردشان از طریق حقوق، ارتقای توجه بیشتر مورد نظر قرار گیرد.

5- بازخور عملکرد: ارایه ی غیر رسمی عملکرد روزانه کارکنان به آن ها و بازدیدهای رسمی دوره ای مورد نظر است. بسیاری از مشکلات در عملکرد را می توان در عدم سرپرستی و نظارت لازم و ندادن بازخور صحیح جست و جو کرد. عدم ارایه بازخور روزانه به کارکنان در خصوص عملکرد مؤثر و غیر مؤثر آن ها، منجر به بروز مشکلات در مرحله ی ارزشیابی می شود.

6- اعتبار: مناسب و معتبر بودن تصمیمات مدیر در ارتباط با منابع انسانی از نظر حقوقی و           خط مشی های سازمانی حایز اهمیت است.

7- سازگاری محیطی: حتی اگر کارکنان توان شناخت، حمایت و تمایل لازم را برای انجام کار در اختیار داشته باشند، عوامل بیرونی سازمان بر عملکرد افراد مؤثر خواهد بود. عوامل محیطی عبارتند از: رقابت، تغییر وضعیت بازار، مقررات دولتی و تغییر خط مشی صاحبان مواد اولیه. (بورقانی فراهانی، 1377، ص 40)

مطلب مشابه :  مرجع آگهی و نیازمندیها : سایت دو فانوس
92