رشته حقوق

دی اکسید کربن

دانلود پایان نامه

Burylo et al. (2011) به ارزیابی واکنش پنج گونه چوبی به دفن در ماسه بادی پرداختند.گونه‌های مورد مطالعه در این آزمایش جزو گونه‌های پیشگام در سری گیاهان قادر به تحمل شرایط آب‌وهوایی سخت مانندخشکسالی، گرمای شدید و خاک‌های سست با ساختار ضعیف بودند. نهال ها ی سه گونه درختی Pinusnigra, Robiniapseudoacacia and Ace campestreو دو گونه درختچه‌ای، Ononisfruticosa و Hippophaerhamnoides در رسوبات مارنی به سه صورت دفن شدند: بدون دفن (شاهد)، دفن جزئی (50% از ارتفاع نهال) و دفن کامل (100% از ارتفاع نهال). نتایج نشان داد که گونه‌های درختی (P. nigra, R. pseudoacacia and A. campestre) مقاومت بیشتری در برابر دفن نسبت به گونه‌های درختچه‌ای(fruticosa O؛ وH. rhamnoides) دارند،. نتایج نشان داد که پاسخ گونه‌ها مربوط به محتویات اولیه قند محلول در ریشه و ساقه نبود، اما به جای آن زیست توده کل واکنش نشان داد..
Samsone et al. ( 2009) به بررسی واکنش یک گیاه تپهای Alyssum gmeliniiدر پاسخ به دفن شدن در رسوبات شنی در شرایط خنثی پرداختند، هدف آن‌ها بررسی سازگاری مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی به دفن شدن در شن دررشد گیاهان Alyssum gmeliniiدر شرایط خنثی تپه‌های شنی ساحلی بود.آن‌ها خصوصیات مورفولوژیک، فتوشیمیایی فتوسنتز و همزیستی میکوریزا از گیاهان در حال رشد در هر دو تپه خاکستری رنگ (مالچپاشی شده)وتپه‌های شنی سفیدرنگ(بدون مالچ) مورد بررسی قرار دادند. نتایج نشان داد که دفن سبب رشد ریشه‌های نابجا برای توسعه‌ی ساقه‌های گیاهانA. Gmelinii در حال رشد در تپه‌های شنی می‌شود.
Kent et al. (2005)واکنشهای فتوسنتز جوامع گیاهی به دفن شدن در ماسه بادی درتپه های ماچیرجزایر واقع در غرب اسکاتلند را ارزیابی کردند. نتایج نشان داد کهتبادلات دی اکسید کربن خالص درتمام گونههای شاهد به طور قابل توجهی بالاتر ازگونه هایی است که به صورت طولانی مدت در عمق 2 سانتی متر درشن دفن شده اند.با این حال، میزان دی اکسید کربن گونههای شاهد و گونههای دفن شده در بین زیر جامعهها تفاوت معنی داری نداشت.
Zhng (1996)اثرات متقابل مواد مغذی خاک، رطوبت و دفن شدن در شن را در رشد، خصوصیات فیزیولوژی، زیست توده و سازگاری را در گیاه Cakile edentula را مورد بررسی قرار داد. رشد گیاهان در مواد مغذی بالا سبب افزایش تولید برگها شد. هنگامی که گیاهان به حداکثر اندازه خود در حدود 6 هفته پس از کشت می رسند، تفاوت در تعداد برگ بین گیاهان رشد کرده درمواد مغذی بالا و کم سه تا چهار برابر می شود. رطوبت زیاد خاک نیزبا تعداد برگ بیشتر در هر گیاه مطابقت دارد، با این حال، اثر آن بستگی به سطح مواد مغذی دارد. در شرایط مواد مغذی غنی، گیاهان برگ بیشتری در شرایط محتوای زیاد رطوبتی خاک نسبت به رطوبت کم تولید می کنند. در شرایط مواد مغذی کم، تفاوت کمی در تعداد برگ بین گیاهان که در خاکهای با رطوبت بالا یا کم رشد کرده اند، وجود دارد. در شرایط غنی رطوبت، گیاهان دفن نشده غلظت کلروفیل شان کمی بالاتر از آنهایی است که در 4 هفته اول پس از کاشت دفن شدند. پس از آن، یک افزایش قابل توجهی در غلظت کلروفیل برگ گیاهانی که در شرایط مواد مغذی کم رشد کرده اند وجود دارد، به طوری که آنها بیشتر غلظت کلروفیل برگ خود را نسبت به آنهایی که در مواد مغذی بالا رشد کردهاند در سراسر عمق دفن حفظ می کنند. در شرایط رطوبت ضعیف ، غلظت کلروفیل برگ در گیاهان دفن نشده در طول 5 هفته اول پس از کاشت مشاهده شد.عرض برگها به طور قابل توجهی به مواد مغذی و رطوبت خاک بستگی دارد، بطوریکه در خاکهایی با مواد مغذی بالا و میزان رطوبت بالای خاک ،برگها هم در گیاهان دفن شده و هم دفن نشده عریض تر هستند. دفن در شن به تنهایی تاثیر زیادی روی عرض برگها ندارد. صفات گیاهی به مقدار زیادی تحت تاثیر مواد مغذی بود تا محتویات رطوبت خاک یا دفن در شن.
Perumal (1994) تجمع شن و اثرات آن بر توزیع و اکوفیزیولوژی گیاهان تپه ای را بررسی کرد، اثر تجمع شن در پوشش گیاهی تپه های شنی در دریاچه های هورن و ایری مورد بررسی قرار گرفت. مقاومت و پاسخ به دفن در شن در چندین گونه ی تپه ی شنی ازجمله Ammophila breviligulata, Andropogon scoparions, Agropyron psammophilium, Artemisia campesiris, Calamovilfa longiolia. Cakile cdeniula. Cirisun pitcher, Corispermum hyssopifolum, Elymus Canadensis, Equiseium arvense, Euphorbia polygonifolia, lithospermium caroliniense, Meliloius alba, Oenothera biennis, Panicum virgatium, Poa compressa, Strophosiyles helvola, Tuislago farfara, Populus balsasmifera and Xanthium strumarium .نتایج نشان داد که مقدار رسوبات شنی در مکانهای کوچک بستگی به مقدار شن آورده شده توسط امواج، سرعت باد، فاصله از دریا، نوع پوشش گیاهی دارد. آزمایشات شبیه سازی شده ی دفن در مزارع نشان داد که با وجود تفاوت معنی دار بین گونه ها در محدودیتهای مقاومتیشان، همه ی گونه های تپه ای افزایش در دی اکسید کربن خالص، سطح برگ، وبیومس در گیاهان با سطوح مختلفی از دفن درشن نشان دادند، اثرات مثبت از دفن بیشتر در گونههای چندساله مانندAgropyron pasmmophilium و Panicum virganum نسبت به گونههای یکساله مشهود بود.
Perumal et al. (2005) پاسخهای فیزیولوژیکی گونههای تپه ای به دفن شدن در ماسه بادی را تحت شرایط صحرایی و کنترل شده ارزیابی کردند.در شرایط صحرایی و گلخانه ای اثرات تیمارهای مختلف دفن بر روی فتوسنتز (نرخ تغییر دی اکسید کربن)، کلروفیل a، سطح برگ، زیست توده، ضخامت برگ، محتوای کل کلروفیل در ده گونه ی تپه شنی انجام شد Agropyron psammophilum, Cakile edentula, Cirsium pitcheri, Corispermum hyssopifolium, Elymus canadensis, Oenothera biennis, Panicum virgatum, Strophostyle helvola, Tusilago farfara, and Xanthium strumarium، هر چند تفاوت معنی داری بین گونه ها وجود دارد، اما همه آنها رشدشان تحت دفن شدن درماسه بادی به یک میزان تغییر کرد. به طور کلی، گیاهان دفن شده در ماسه بادی افزایش زیست توده، بازده فتوسنتز وکلروفیل داشتندکه خود دلیلی بر محتوای بالای انرژی در ریشه ،ریزوم و ساقه های زیرزمینیشان می باشد،به همین دلیل رشدشان تحریک شده است. محتوای کلروفیل کل برگهای گیاهان دفن شده A.psammophilum, E. canadensis, and P.virgatum بالاتر از گونههای شاهد بود، اما تفاوت معنی داری بین Cirsium pitcheri, O. biennis, and S. helvola وجود ندارد.
Kent et.al (2001) به بررسی اثرات دفن دررسوبات شنی ، نهشتههای آتشفشانی (تفرا، گدازه) و یا رسوبات آبرفتی روی پوشش گیاهی و ظرفیت پوشش گیاهی بعداز دفن برای بقا پرداخت. نتایج نشان داد که گونه ها درجات مختلفی از سازگاری و واکنش به دفن شدن را در مکانهای مختلف نشان می دهند.
Maun (1998) در بررسی گیاهان دفن شده در تپههای شنی نشان داد که نبکا نقش فیلتر را برای گیاه بازی میکنند. این فیلتر باعث میشود گونههای مقاوم در برابر این پدیده حفظ شده و بقیه گونهها حذف شوند.
Yu et al. (2004)در بررسی گونه P.villosa تحت تیمار در دفن ماسه بادی دریافتند که تعداد گونهها و اندازه آنها کاهش یافت.
Deng et al. (2007) در بررسی تأثیر ماسه بادیها بر رشد گیاه S.alternifloraنشان دادند که هر یک از سه عامل (نوع رسوبات، الگوی دفن و مواد گیاهی) و فعل و انفعالات بین آن‌ها به‌ طور معنیداری ارتفاع و رشد ریشه های نابجا و تجمع بیومس گیاهان را تحت تأثیر قرار میدهد.
El Bana et al. (2007) با مطالعه بر روی تپههای ماسهای که منشا گیاهی دارند نشان دادند که هرچه تعداد گونههای همراه وتنوع گونهای بر روی نبکا بیشتر باشد، سطح نبکا افزایشمی‌یابد. آنها نتیجه گرفتند تفاوت بین ترکیب جوامع و تنوع گونهای بر روی نبکاهای تشکیل شده‌یک عامل کلیدی در حفظ تنوع گیاهی در مناطق خشک میباشد.
Burylo et al. (2009) ارتباط بین ویژگی‌های گیاهان و مقاومت به دفن در رسوبات مارنی رشته کوه‌های آلپ جنوب فرانسه را بررسی کردند، آن‌ها نهال‌های پنج گونه‌ی چوبی در سه سطح مختلف در پلات‌های آزمایشی به مدت هشت هفته دفن کردند: بدون دفن (شاهد)، دفن جزئی (ارتفاع ساقه 50%) ودفن کامل (ارتفاع ساقه 100%). ارتفاع گیاهان ومقداربیومس برای ارزیابی مقاومت گونه به دفن اندازه‌گیری شد. نتایج نشان دادکه درمیان پنج گونه،تنها یک گونه Acer campestre دردفن کامل زنده ماند. تمام گیاهان در دفن جزئی زنده ماندند، اما اختلاف معنی‌داری در ارتفاع و بیومس بین گیاهان دفن شده و شاهد وجود دارد وتفاوت معنی‌داری بین پاسخ‌های گونه‌ها وجود دارد. سه پاسخ متفاوت به دفن در ماسه بادی شناسایی شد: منفی (Hippophaerhamnoides, Ononisfruticosa)، خنثی (Robinia pseudo acacia, Pinusnigra) و مثبت (Acer campestre). نتایج درنهایت نشان داد که مقاومت گونه به دفن در رسوبات مارنی تجمع قند ساقه گیاه ارتباط دارد.
Salisbury (1952) اظهار داشت که رسوب ماسه در بعضی از رویشگاهها باعث افزایش رشد در بعضی گونههای خاص میشود. این گونهها به‌خوبی با این شرایط سازگار شدهاند و حتی فراوانی آن‌ها بستگی به رسوب ماسه دارد.
Olson (1958) و Marshall (1965) به ترتیب دو گونه Ammophila breviligulataو Ammophila arenaria را دو گونه وابسته به رسوب ما سه معرفی کردند که در صورت عدم وجود رسوب فراوانی نسبیشان کاهش مییابد.
در مطالعهای که توسط (2008) Bo Liu,Zhimin Liu وDexin Gua در رویشگاه‌های متفاوتی در منطقه نیمه خشک انجام گرفت، تغییرات رشد نهال در پاسخ به دفن شدن در 4 گونه Artemisia بررسیشد.چهارگونه A.gmelini, A.frigida, A.halodendronو A.wudancia برای مدت 3 هفته در 5 عمق متفاوت در 3 تکرار مورد آزمایش قرار گرفتند.گونه A.gmeliniدر رویشگاهی وجود دارد که در آنجا نبکا تشکیل نمیشود.در رویشگاه گونه A.frigida نبکای غیرفعال وجود دارد.گونه A.halodendron دررویشگاهی است که نبکای نیمه فعال به وجود میآید و در رویشگاه A.wudanciaنبکای فعال تشکیل میشود.نتایج نشان داد در رویشگاهی که گونه در معرض دفن شدن کم بود میزان نرخ بقا، وزن خشک و رشد طولی ساقه کمتر بود.نهال‌هایی که مدت زمان طولانی در معرض تشکیل نبکای فعال قرار داشتند رشد ساقه بیشتر بود. نهال گونههایی که نرخ رشد ساقه به ریشه در آن‌ها تغییری نداشت بردباری بیشتری در برابر دفن شدن داشتند.
در مورد نسبت رشد سا قه به ریشه نتایج متناقضی وجود دارد. مطالعات Sykes and Wilson (1990) نشان دادند وقتی این نسبت زیاد است بردباری نیز افزایش مییابد. Sykes and Wilson (2006) همچنین نشان دادند که کاهش نسبت رشد ساقه به ریشه باعث بردباری بیشتر خواهد شد.و طبق گفته Steven and Chris (2003) و Shi et al. (2004)در صورتی که این مقدار ثابت باشد مقدار بردباری افزایش مییابد.این تناسب با اندازه نهال، نوع گونه و دیگر فاکتورها تغییر میکند.
Shi et al. (2004)دریافتند نهال‌هایی که در معرض دفن شدن زیاد قرار داشتند، ریشههای جانبی بیشتری نسبت به بقیه گونهها ی دیگر تولید میکردند.در این تحقیق نسبت رشد ساقه به ریشه، رشد طولی ساقه، مقدار بیوماس، ریشههای جانبی و جوانههای جانبی مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج نشان داد که در دو گونه A.wudancia وA.halodendron مقدار رشد ساقه به ریشه در عمقهای مختلف دفن شدن ثابت است.
فصل سوم
مواد و روشها

مطلب مشابه :  شاهنامه ی فردوسی

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید