راه حل ها

تعریف مدیریت دانش

تعریف مدیریت دانش:

مدیریت دانش به عنوان فرآیندی که طی آن، سازمان به تولید، بدست آوری، تسخیر و به کارگیری دانش برای ارتقای بهره وری سازمان می پردازد، شناخته شده است(Kinney, 1999).

اسنودن[1]  مدیریت دانش را شناسایی، بهینه سازی و مدیریت فعال سرمایه فکری معرفی می کند. این دانش می تواند دانش صریحی[2] باشد که در دست ساخته های انسان ها وجود دارد یا به شکل ضمنی[3] در اختیار افراد و گروه ها قرار داد. مدیریت دانش توسعه ابزارها، تکنیک ها و ارزش هایی است که از طریق آنها سازمان ها می توانند سرمایه فکریشان را بدست آورند، توسعه دهند، اندازه گیری کنند، توزیع کنند و بازدهی از آن ایجاد نمایند(Snowden, 1999).

لازم به ذکر است دانش ضمنی، دانش فردی است که در ذهن، رفتار و درک افراد جای دارد. دانش ضمنی شامل مهارت ها، تجربیات، بینش و بصیرت، شعور و قضاوت است. دانش ضمنی نوعاً از طریق بحث و گفت و گو، داستان پردازی، قیاس و تعامل فرد به فرد به اشتراک گذاشته می شود. بنابراین تسخیر یا ارائه آن به شکل صریح دشوار است. چون افراد پیوسته به دانش فردی خود می افزایند، در درک رفتار افراد تغییر ایجاد می شود. دانش طبق تعریف، تسخیر ناشدنی است(اخوان و همکاران، 1389).

مدیریت دانش تحت کنترل درآوردن تجربه و دانش فردی کارکنان سازمان و انتشار به موقع آن تجربیات بین افراد سازمان و آنهایی است که برای انجام کارها به آن تجربیات و دانش نیاز دارند.  این یک تولید نیست، بلکه فرایند جمع آوری، اداره و انتشار سرمایه دانش افراد در سازمان است(زرگر، 1382).

مدیریت دانش با تبدیل سرمایه های انسانی خود به دارایی های فکری سازمان یافته، برای سازمان ایجاد ارزش می کند(بقایی نیا،1386). مدیریت دانش ارتقاء یک رویکرد جامع برای شناسایی، تسخیر، بازیافتن، تسهیم و ارزشیابی یک سرمایه اطلاعاتی سازمان است. این سرمایه اطلاعاتی ممکن است، داده ها، اسناد، خط مشی و رویه ها باشد.  در کل مدیریت دانش فرآیندی است که طی آن سازمان به تولید ثروت از دانش و یا سرمایه فکری خود می پردازد(موحدزاده، 1386)

مطلب مشابه :  اهمیت برند

مدیریت دانش، یک دیدگاه برنامه ریزی شده و ساختارمند برای ایجاد، به اشتراک گذاری و ذخیره کردن دانش به عنوان یک دارایی سازمانی است که برای ارتقای توانمندی، سرعت و اثربخشی سازمان در ارائه محصولات یا خدمات برای مشتریان در راستای استراتژی کسب کار می باشد. مدیریت دانش در یه سطح فردی، تیمی و سازمانی رخ می دهد(Plessis, 2008).

حقیقت منش و طاهری زاده تعاریف زیر را برای مدیریت دانش بیان نمودند(حقیقی منش و طاهری زاده، 1388):(حقیقت منش & طاهری زاده, 1388):

  • مدیریت دانش روشها، ابزار و شیوه هایی است که طی آن می توان دانش را تولید، تقویت و منتشر کرد. این سرمایه ای است که به کمک آن سوددهی و بهره وری در سازمان کسب می شود و منجر به تولید محصول یا خدمت با کیفیت می شود.
  • مدیریت دانش، تبادل دانسته های ما با دیگران است.
  • جاشپارا مدیریت دانش را در قالب یک فرآیند چهار حلقه ای این گونه تعریف می کند: فرآیند های یادگیری اثربخش که توأم با خلق، سازماندهی، تبادل دانش(اعم از ضمنی و آشکار که با استفادۀ مناسب از فناوری و محیط فرهنگی محقق می شود) و به کار بستن آن است که سبب ارتقاء سرمایۀ عقلانی سازمانی و بهبود عملکرد آن می شود.

مدیریت دانش به زبان ساده، سازمان دادن برای دانستن است. کوششی هماهنگ برای تصرف دانش حیاتی سازمان، اشتراک دانش میان یک سازمان و برجسته کردن در حافظه جمعی سازمانی برای بهبود تصمیم گیری، افزایش بهره وری و نوآوری(حیدری، فرهانی، و غفرانی، 1388).(حیدری, فراهانی, & غفرانی, 1388).

مطلب مشابه :  همه چیز برای برگزاری یک مراسم عروسی عالی

مدیریت دانش، فرآیند تسهیل فعالیت های مرتبط با دانش، نظیر: خلق، کسب، تغییر شکل و استفاده از دانش است.  مدیریت دانش، فرآیند سیتماتیک منسجمی است که ترکیب مناسبی از فناوری های اطلاعاتی و تعامل انسانی را بکار می گیرد تا سرمایه های اطلاعاتی سازمان را شناسایی، مدیریت و تسهیم کند و از این طریق میزان بازده مالی سازمان را افزایش دهد(مومنی، 1389).

مدیریت دانش، موضوعی است که دربخش خصوصی متولد شده و رشد یافته است و بیشتر شرکتهای خصوصی به اهمیت دانش و مدیریت آن برای کسب مزیت رقابت و بقاء درصحنه بازار پی برده اند.  مدیریت دانش بر پایه تفکر وتجزیه و تحلیل نیروی انسانی درسازمان تأکید کرده است و به طور کلی هدف اصلی آن، کمک به کارکنان سازمان ها برای تبدیل شدن به سازمانی است(صالحی ده پادکانی و مینایی فر، 1389).

مدیریت دانش، به کارگیری سرمایه فکری برای توفیق سازمان در رقابت با سازمان های همتا، همچنین پاسخ های نوآورانه ای برای چالش های جدید و اهرمی برای عمل و یک میانجی است(علاقه مند، 1391).

مدیریت دانش شامل همه روشهایی است که سازمان دارایی های دانشی خود را اداره می کند؛ یعنی چگونگی جمع آوری، ذخیره سازی، انتقال، به کارگیری و بروز رسانی و ایجاد دانش(ابراهیمی, 1392).

یکی از رایج ترین تعریف های مدیریت دانش عبارت است از راهبرد فراهم کردن دانش مناسب، برای افراد مناسب، در زمان مناسب، و کمک به آنها برای تسهیم دانش و بکارگیری عملّی اطلاعات به منظور بهبود عملکرد سازمان(کشاورزی و وزین کیمیان، 1392)

[1] Snowden

[2] expilicit

[3] tacit

92