رشته حقوق

بکار گیری مهایات برای مالکیت زمانی

– بکار گیری  مهایات برای مالکیت زمانی : برخی مالکیت زمانی  را گونه ای از مهایات که در فقه مورد پذیرش قرار گرفته دانسته اند.[1]از همین رو ممکن است مالکیت زمانی را همان بیع مال  مشاع به شرط مهایات تلقی کنند.

در تایم شرینگ یا مشارکت زمانی مالکان به صورت زمانبندی شده حق استفاده از ملک را می یابند.اگر در قرارداد تایم شرینگ  مالکیت مشاع بوده و تنها حق انتفاع از ملک ، به صورت زمانبندی شده تقسیم شود ، تایم شرینگ ، مهایات زمانی است . در این حالت ، افراد برای تصرفات مادی ، نیاز به اذن سایر شرکا دارند . به همین جهت در قرارداد شرط می شود که هر یک از مالکان ، به سایرین ، اذن تصرف مادی در مال را در مدت زمان اختصاصی معینی که حق استفاده از منافع را دارد ، اعطا کند.[2] در ایران ویلاهای فروخته شده توسط برخی شرکت ها ، با همین روش واگذار شده اند . اما اگر تایم شرینگ چنین توصیف شود که هر کدام از مالکان ، در مدتی مشخص از سال ، مالک تمام عین باشند و با اتمام آن مدت ، مالکیت عین به دیگری منتقل شود ، با مهایات تمایز می یابد . البته اگر فرضاً منفعت محل سکونت ، مدت 15 روز در سال ، به مدت 30 سال به شخصی واگذار شود ، حالت اخیر ، بدون شک به عنوان عقد اجاره تحلیل می شود . اداره حقوقی قوه قضائیه هم در نظریه شماره 7/5042 اعلام داشته که تایم شرینگ ، مالکیتی است که ماهیت آن ، با بیع مشاع و مهایات ، تفاوت اساسی دارد .

 

3-3-1تفاوت  مهایات و مالکیت زمانی  :

1-عناصر اساسی مهایات: الف)مال قابلیت افراز یا تقسیم را ندارد.

مطلب مشابه :  جایگاه اطلاعات و اظهارات طرفین در قرارداد بیمه

ب)امکان انتفاع در آن واحد برای همه شرکا وجود ندارد.

ج)شرکا تمایلی برای فروش وتقسیم وجه ندارندیا اینکه مال بالذات قابلیت فروش را ندارد وصرفآ باید از آن

منتفع شد،مثل چشمه،نهر آب یا قنات.بنابر این در مهایات استیفا منفعت از مال براساس واحد زمان میان شرکا صورت می گیردوهر یک از شرکا در زمان مورد نظری که حق انتفاع را دارا باشند مالک منفعت هستند.

ولی در مالکیت زمانی صاحب حق ،هیچ گونه مالکیتی در اعیان ولو به نحو مشاع نداردواساسآ با کسی شریک

نیست که بخواهد برای زمان استفاده توافق نماید،بلکه او طبق قرار داد توافق کرده که مثلآ یک هفته در سال از آپارتمان استفاده کند و مالکیت زمانی قراردادی بین خریدار محصول وشرکت می باشد ولی در مهایات جمیع شرکا د رخصوص نحوه وزمان استفاده به توافق می رسند.

2-ذات مهایات تسهیم است ولی ذات مالکیت زمانی تملیک می باشد. و به همین جهت قراردادی است «لازم» و قابلیت رجوع ندارد. حال آنکه بنا به نظر برخی از فقها مهایات عقدی جایز است با قابلیت رجوع.

 

3- در مهایات ، مال مورد نظر مشاع است یعنی در آن واحد و یا در زمان واحد هر شریک در ذرات آن مال شریک و مالک است.

در حالی که ، در مالکیت زمانی  ، در هر زمان فقط یک نفر مالک عین است مثلآ شخصی که آپارتمانی را

خریداری میکنددر مدت مقرر یا تعیین شده قرارداد ،شریک دیگری نداردومالک شش دانگ آپارتمان است ومال مورد نظر مشاع نیست.در واقع مالکیت زمانی برای تملیک منافع اماکن گردشگری در فرجه های زمانی مشخص یا قابل تعیین به نحو متناوب می باشد.

4- مالکیت زمانی ، انتقال مالکیت عین است ومنافع نیز به تبع عین ، انتقال می یابند . اما مهایات مربوط به عین نیست.

مطلب مشابه :  آثار و احکام قبول در عقد قرارداد

5- مطابق نظر برخی از فقها مهایات ، نوعی «اباحه منفعت» به شکل معوّض است و به همین دلیل، منافع توسط مالکین مشاع ، قابل نقل و انتقال و اجاره به غیر نیست . اما در مالکیت زمانی ، تملیک عین و منفعت با هم رخ می دهد و لذا خریدار می تواند ، آن چه را که خرید ه و به تبع آن ، منافع را به شخص ثالث انتقال یا اجاره دهد.

6-در مهایات که منفعت تقسیم می‌شود، علی‌القاعده از طرف هر شریک قابل نقل و انتقال و یا حتی اجاره به غیر نیست. درمالکیت زمانی  خریدار می‌تواند آنچه را که خریده و به تبع آن منافع را به ثالثی انتقال یا اجاره دهد مگر اینکه شرطی مخالف درج شده باشد.

7ـ‌ در مهایات، ما با واژه‌ای به عنوان ثمن برخورد نمی‌کنیم. در مالکیت زمانی  ثمن وجود دارد و به شدت تنزل پیدا می‌نماید. آپارتمانی که باید به یکصد میلیون تومان فروخته شود، به بیست میلیون تومان فروخته می‌شود، چون دامنه استیفاء منفعت و بهره‌برداری آن محدود شده است. این آپارتمان البته ممکن است به چهار نفر دیگر هر یک با قیمت بیست میلیون تومان، بیشتر یا کمتر، فروخته شود و در نهایت یکصد میلیون تومان برای فروشنده به دست می‌آید.

[1] – شریعتی ، سعید،بیع زمانی،همان،ص211. بینایی،اباصلت،« تایم شرینگ »، مجله کانون وکلای مرکز ، شماره 188 و 189،سال1384،ص158.قدس گویا ، فرید ، « مالکیت زمانی » ، مجله کانون وکلای مرکز ، شماره پیاپی 177، 1381،ص125.

[2] – انصاری ، اعظم ، بررسی تطبیقی تایم شرینگ در حقوق ایران وانگلیس ، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه شیراز ، 1383،ص46.

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید
92