رشته حقوق

اندازه گیری

دانلود پایان نامه

( باند بین براکت -کامپوزیت ) بودند. نتایج این مطالعه نشان می دهد مقادیر استحکام پیوند به دست آمده در گروه دوم برای باند به براکت های سرامیک مناسب تر بودند . پس با توجه به اثر مهاری ثابت شده ACP بر دکلسیفیکاسیون اطراف براکت ها، ادهزیو حاوی ACP برای باند براکت های سرامیک ارتودنسی توصیه می شود(42).
در همان سال طی مطالعه دیگری،Uysal و همکاران استحکام برشی پیوند سمان حاوی
(Aegis Ortho) ACP را با سمان گلاس یونومر برای تثبیت بند های ارتودنسی مقایسه کردند. به این منظور 60 دندان مولر سوم سالم انتخاب شدند. در 30 دندان گروه اول
Microetched strip bond material با سمان گلاس یونومر GIC (Ketac-Cem) و در گروه دوم با سمان حاوی ACP به دندان ها متصل شدند. سپس تست Shear bond strength بر روی نمونه ها انجام و شاخص ARI اندازه گیری شد. نتایج این مطالعه نشان داد استحکام برشی پیوند بین نمونه ها ی دو گروه از نظر آماری تفاوت معنا داری نداشتند. همچنین شکست پیوند ها در گروه Aegis Ortho غالباً در اینترفرنس مینا و سمان صورت گرفته بود. این نتایج نشان می دهد سمان حاوی ACP علاوه بر اثرات ضد پوسیدگی، استحکام پیوند مناسب برای تثبیت موقعیت بند را دارا است(43).
در سال 2010 Uysal تأثیر ادهزیو حاوی ACP رابر دمینرالیزاسیون اطراف براکت های ارتودنسی به صورت in vivo بررسی نمود . برای این مطالعه 40 بیمار به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. براکت‏ها در بیماران گروه شاهد با Consise (3M Product) و در گروه مورد آزمایش با Aegis Ortho به دندان های پره مولر ماگزیلا باند شدند. بعد از 30 روز دندان ها کشیده شده و به صورت عمودی برش خوردند تا مورد آنالیز مایکروهاردنس سطحی قرار بگیرند. اندازه گیری ها در لبه های براکت و در فواصل 100 و200 میکرومتر اکلوزالی و جینجیوالی دور از براکت در اعماق 10،20،30،50،70 و90 میکرومتر از سطح انجام شدند. نتیجه بررسی میکروهاردنس نشان داد ادهزیو حاوی ACP به طور مؤثری دمینرالیزاسیون را در کلیه نقاط اندازه گیری شده کنترل کرده است. این اثر محدود به اطراف براکت بوده و پس از 30 روز کاملاً از نظر آماری معنا دار بود(44).
Giulio و همکاران در سال 2009 اثر CPP-ACP را بر سطوح مینایی پس از استریپ (stripping)، با میکروسکوپ الکترونی بررسی کردند. پس از برش 15 دندان انسیزور پایین ، 30 نمونه مینایی دیستال و مزیال به دست آمد. این نمونه ها به دو گروه A (شاهد) و B (آزمایش) تقسیم شدند. درگروه A دو نمونه استریپ شده با نوار فلزی و دو نمونه سالم قرار داده شد و گروه B از 20 نمونه استریپ شده و شش نمونه بدون استریپینگ تشکیل شد. پس از آن کلیه نمونه ها به مدت 8 روز (سه دوره دو ساعته در روز با فواصل دو ساعت قرار دادن در آب) در محلول اسید لاکتیک قرار گرفتند.پس از مرحله دمینرالیزاسیون دندان های گروه B به مدت پنج دقیقه در Tooth mousse (خمیر تجاری حاوی ACP) و سپس در آب قرار داده شدند. نتیجه بررسی میکروسکوپی در این مطالعه نشان داد در گروه شاهد میزان دمینرالیزاسیون مینا در نمونه های استریپ شده نسبت به نمونه های دیگر بیشتر بود. همچنین در گروه B در هر دو نمونه های استریپ شده و استریپ نشده میزان حل شدن مینا به طور معنا داری از نمونه های گروه A کمتر بود. این نتایج نشان می دهد گرچه صدمات وارده به مینا حین استریپینگ می تواند سبب مستعد شدن آن به دمینرالیزاسیون بیشتر حین قرارگیری در اسید محیط دهان شود و CPP-ACP به طور موثری می تواند به رمینرالیزاسیون این صدمات کمک کند(45).
Uysal و همکاران در سال 2009 تأثیر کامپوزیت های حاویResin Modifeid GI (RMGI) را بر دمینرالیزاسیون با استفاده از یک ابزار جدید لیزر فلورسانس بررسی کردند. به این منظور 60 دندان پره مولر سالم به سه گروه 20 تایی تقسیم شدند. در گروه شاهد براکت ها با
Transbond XT(3M, Unitek) و در گروه دیگر با Aegis Ortho حاوی ACP و
RMGI (Fuji Ortho) باند شدند. پس از آن نمونه ها در یک دوره 21 روزه هر روز شش ساعت در محلول دمینرالیزاسیون (حاوی کلسیم ، فسفات و استات با PH 3/4) و 17 ساعت در محلول رمینرالیزاسیون (حاوی کلسیم ، فسفات، کلرید پتاسیم و cacodylate buffer با PH 7) قرار داده شدند. پس از طی این دوره نتایج حاصل با Pen-type Laser Fluorescence(DIAGNO-dent pen) بررسی شدند. نتیجه این مطالعه نشان داد دمینرالیزاسیون در گروه شاهد بیشترین میزان و در گروه کامپوزیت حاوی ACP کمترین میزان بین سه گروه را داشت. بین گروه های مورد آزمایش اختلافی از نظر آماری وجود نداشت در نتیجه برای بیماران با ریسک بالای پوسیدگی استفاده از هر دو کامپوزیت حاوی ACP و RMGI توصیه می شود(46).
Uysal وهمکارانش در سال 2009 مطالعه ای بر روی استحکام باند کامپوزیت حاوی ACP به عنوان ادهزیو لینگوال ریتینر انجام دادند. علت انتخاب لینگوال ریتینر در این مطالعه اکسپوزبودن آن به حفره دهان و استفاده طولانی مدت از آن در محیط دهان بود. به این منظور 40 دندان اینسایزور سالم مندیبل انتخاب و مانت شده و به دو گروه تقسیم شدند. در گروه شاهد لینگوال ریتینر با کامپوزیت Transbond XT(3M ,Uitek) ، و در گروه آزمایش با ادهزیو Aegis Ortho حاوی ACP باند شدند. پس از 24 ساعت نگه داری نمونه ها در آب 37 درجه سانتی گراد ، تست دباندینگ توسط دستگاه Universal Testing Machine انجام شد. نتیجه این مطالعه نشان داد گرچه از نظر failure site تفاوتی بین دو گروه وجود نداشت ، ادهزیو حاوی ACP به طور معنا داری دارای مقادیر استحکام باند پایین‏تری نسبت به گروه شاهد بود(47).
در سال 2009 مطالعه ای برای بررسی اثر pre treatment مینا با CPP-ACP بر استحکام برشی براکت های ارتودنسی توسط Xiaojun و Jung انجام شد. برای این مطالعه 72 دندان پره مولر ماگزیلا انتخاب شده و به چهار گروه تقسیم شدند. در گروه اول و سوم قبل از باندینگ براکت ، نمونه ها به مدت یک ساعت در روز در طی یک دوره پنج روزه در محلول رقیق شده tooth mousse (حاوی
CPP-ACP) و بزاق مصنوعی با نسبت قرار داده شدند در حالیکه برای نمونه های گروه دوم و چهارم تنها از بزاق مصنوعی استفاده شد.
پس از آن در گروه اول و دوم براکت ها با سیستم باندینگ ادهزیو نوری (Blugloo) و در گروه سوم و چهارم با سیستم باندینگ سلف کیور (Unitek) باند شده و پس از 1000 دور ترموسایکلینگ ، تست استحکام برشی پیوند بر روی نمونه ها انجام گرفت.نتیجه این مطالعه نشان داد در گروه هایی که از محلول حاوی CPP-ACP استفاده شده بود، مقادیر استحکام باند بالاتری نسبت به گروه های شاهد به دست آمد که این تفاوت در مورد سیستم ادهزیو نوری (Blugloo) از نظر آماری معنا دار بود. دلیل این تفاوت بین دو سیستم ادهزیو، امکان تشکیل رزین تگ های بیشتر به دلیل roughness بیشتر سطح مینا پس از استفاده ازمحلول CPP-ACP ذکر شده است. با توجه به نتایج بدست آمده در این مطالعه استفاده از CPP-ACP به عنوان پروفیلاکسی قبل از باندینگ براکت ها برای هر دو سیستم باندینگ شیمیایی و نوری توصیه شده است چراکه علاوه بر تاثیرات ثابت شده در جلوگیری از دمینرالیزاسیون ، استحکام باند براکت ها را نیز کاهش نمی دهد(48).
در سال 2008 Foster و همکاران مطالعه ای برای ارزیابی استحکام باند ادهزیو ارتودنسی حاوی ACP انجام دادند. به این منظور 60 دندان پره مولر سالم به سه گروه 20 تایی تقسیم شدند. در گروه اول براکت ها با ادهزیو Transbond XT(3M,Unitek) ، درگروه دوم با ادهزیو حاوی
ACP(Aegis Ortho) و در گروه سوم با گلاس یونومر Fuji Ortho LC(GC American Inc) باند شدند و استحکام برشی پیوند براکت ها پس از نگه داری آن ها به مدت 24 ساعت در آب 37 درجه سانتیگراد توسط دستگاه Instron Universal Testing Machine اندازه گیری شد. نتایج این مطالعه نشان داد که در هر سه گروه مقادیر استحکام باند به دست آمده بالاتر از میزان توصیه شده توسط
Watts و Tavas (49) برای کاربردهای کلینیکی در ارتودنسی بود. اگرچه گروه Aegis Ortho کمترین میزان استحکام برشی را در بین سه گروه داشت اما مقادیر استحکام باند به دست آمده از نظر آماری تفاوت معنی داری با گروه گلاس یونومر نداشت. همچنین این گروه ایندکس ARI بالاتری نسبت به دو گروه دیگر داشت که نشان دنده میزان بیشتر cohesive failure ( شکست باند در فاصله کامپوزیت براکت ) در مقایسه با سایر گروه ها می باشد(35).
در سال 2007 Dunn مطالعه ای به منظور بررسی استحکام برشی پیوند (SBS ) بین براکت های باند شده با ادهزیو های حاوی Amrphous Calcium Phosphate (ACP) و براکت های باند شده با نوع رایج ادهزیو با بیس رزین انجام داد. در این مطالعه از 30 دندان مولر سالم کشیده شده استفاده شد به این صورت که به هر دندان در سطح مزیوباکال و دیستوباکال دو عدد براکت هرکدام با یک نوع ادهزیو باند شد. تست استحکام برشی پیوند پس از 24 ساعت نگه داری نمونه ها در آب 37 درجه سانتیگراد توسط دستگاه Instron Universal Testing Machine انجام گرفت. نتیجه این مطالعه نشان داد استحکام برشی پیوند در براکت های گروه ACP(Aegis Ortho) به طور معنی داری از نظر آماری نسبت به گروه ادهزیو با بیس رزین (Transbond XT,3M Unitek) پایین تر بود و میانگین مقادیر استحکام پیوند به دست آمده در این گروه حدودا MPa 2/1 بود که بسیار پایین تر از میزان مطلوب برای تحمل نیروهای ارتودنسی بود. از نظر شاخص ARI بین گروه ها تفاوتی از نظر آماری وجود نداشت(28).
در همان سال در دانشگاه آتن مطالعه ای با عنوان اثر CPP-ACP بر دمینرالیزاسیون و رمینرالیزاسیون عاج به صورت In vitro انجام شد. در این مطالعه که توسط Rahiotis انجام شد برای تهیه نمونه های عاجی ، 40 دندان مولر سوم که به تازگی کشیده شده بودند به صورت افقی در جهت باکولینگوال زیر Dento Enamel Junction با استفاده از میکروتوم بافت سخت برش داده شد و مکعب مستطیلی به ابعاد 5×2×2 میلی متر از نسج عاج تهیه شد. این نمونه ها به چهار گروه تقسیم شدند.در گروه A قبل از انجام مرحله دمینرالیزاسیون ، به مدت 5 دقیقه از خمیر تجاری Tooth mousse حاوی ACP استفاده شد. در گروه B (شاهد) از هیچ ماده ای استفاده نشد. دندان های هر گروه A,B,C,D به مدت هفت روز در محلول دمینرالیزاسیون حاوی 50 میلی مول استاف بافر با PH 5/4 حاوی 2/2 میلی مول KHPO4 وCaCl2 و ppm 5/0 فلوراید در فرم NaF قرار داده شدند. بلافاصله پس از دمینرالیزاسیون ، خمیر tooth mousse به مدت 5 دقیقه بر روی سطح دندان های گروه C قرار داده شد. در حالیکه در گروه D (شاهد) از هیچ ماده ای استفاده نشد. در نهایت دندا ن های گروه C و D به مدت هفت روز در بزاق مصنوعی حاوی Methyl-p-hydroxybenzoate 0/02 % و
Sodium carboxymethly cellulose 0/04% ، 8/45 میلی مول KCl ، 15/0 میلی مول MgCl2-6H2O و 7/0 میلی مول K2Hpo4 و 36/0 میلی مول KH2Po4 و 5/2 میلی مول
Ca Lactate با 7= PH قرار داده شد.
سطح دندان ها در ابتدای مطالعه ، قبل از انجام مرحله اول و بار دیگر پس از مرحله دمینرالیزاسیون و در نهایت پس از پایان مراحل (پس از هفت روز غوطه ور بودن در بزاق مصنوعی) توسط
Fourier transformance micro multiple internal reflectance infrared spectroscopy (micro MIR-FTIR) بررسی شدند و درصد دمینرالیزسیون کلیه گروه ها و رمینرالیزاسیون گروه D و C اندازه گیری شد. نتیجه این مطالعه نشان داد در گروه A که روی نمونه ها قبل از انجام مرحله دمینرالیزاسیون از Tooth mousse استفاده شده بود میزان دمینرالیزاسیون به میزان
معنی داری نسبت به گروه شاهد (B) کمتر بود. همچنین در گروه C که پس از مرحله دمینرالیزاسیون از tooth mousse استفاده شده بود، درصد رمینرالیزاسیون نسبت به گروه شاهد (D) به طور معنی داری بیشتر بود(50).

مطلب مشابه :  قانون مدنی ایران

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید